22/05/2026
სათქმელადაც ძნელია - დაგვტოვა ილია ჭავჭავაძის სახელობის N23 საჯარო სკოლოს სახელოვანი კოჰორტის წარმომადგენელმა, შესანიშნავმა პედაგოგმა, შეუდარებელმა მეგობარმა და მოსიყვარულე ადამიანმა ეთერ (დოდო) იმედაშვილმა.
თუ რომელიმე პედაგოგს შეეძლო ეთქვა, “სკოლა ჩემი სახლია”, უპირველესყოვლისა ქალბატონ დოდოს. მთელი მისი და მისი ოჯახის, შთამომავლობის ცხოვრება სწორედ 23-ე სკოლას უკავშირდებოდა. დოდო დიდი სიყვარულით მოგვითხრობდა ჯერ ქალთა, მერე კი გაერთიანებული სკოლის ისტორიის ამბებს. წლების წინ ჩვენმა მოსწავლეებმა სურპრიზი მოუწყვეს, როცა ქალბატონ იზა ორჯონიკოძის 70 წლისთავის აღსანიშნავად თანაკლასელები დაუპატიჟეს. “ასეთი ბედნიერი დიდი ხანია არ ვყოფილვარ, თითქოს ბავშვობა დამიბრუნდა” - ასე გადაგვიხადა მადლობა ქალბატონმა დოდომ.
მას კრგად ესმოდა, რომ 23-ე სკოლის მასწავლებლობა მხოლოდ მოვალეობა კი არა, დიდი პატივიც იყო. საქართველოსთვის ძნელ, 90-იან წლებში გახლდათ იგი სკოლის სასწავლო ნაწილის გამგე და დაუცხრომლად ნერგავდა ახალგაზრდა მასწავლებლებსა და მოსწავლეებში სკოლის პატივისცემის გრძნობას.” ადამიანი ორი სახელით მოდის ქვეყნად, ერთი იქ წასაღებია, მეორე აქ დასატოვებელი” - უთქვამს ქართველ კაცს, ქალბატონი დოდოს მიერ აქ დატოვებულ სახელს სასოებით გაუფრთხილდება ილიას სახელობის 23-ე სკოლა…