კაბალა განათლება

კაბალა განათლება კაბალის შემსწავლელი ცენტრი საქართველოში

ძვირფასო გამომწერებო და კაბალით დაინტერესებულებო. შეგახსენებთ, რომ წიგნები კაბალის შესახებ შეგიძლიათ შეიძინოთ თავისუფლებ...
21/12/2025

ძვირფასო გამომწერებო და კაბალით დაინტერესებულებო.
შეგახსენებთ, რომ წიგნები კაბალის შესახებ შეგიძლიათ შეიძინოთ თავისუფლების მოედანზე, შალვა დადიანის 4-ში. მაღაზია "წიგნის სახლი".
წიგნის სახლის ფეისბუქ გვერდი:
https://www.wignissaxli.com/contact.php

https://kabbalah.academy/ka/course-2025
07/11/2025

https://kabbalah.academy/ka/course-2025

კურსი პირდაპირ ეთერში გადაიცემა ისრაელიდან მსოფლიოს ყველა კუთხეში მცხოვრები სტუდენტებისათვის, პირდაპირი თარგ...

2025 წლის 9 ნოემბრიდან იწყება კაბალის ონლაინ კურსი. შემოგვიერთდით!მოცემულ ბმულზე თქვენ გაეცნობით კურსის მიმდინარეობას და...
02/11/2025

2025 წლის 9 ნოემბრიდან იწყება
კაბალის ონლაინ კურსი. შემოგვიერთდით!
მოცემულ ბმულზე თქვენ გაეცნობით კურსის მიმდინარეობას და შეძლებთ გაიაროთ რეგისტრაცია.
შეგახსენებთ, რომ კურსი არის უფასო.

27/07/2025

ლურიანული კაბალა: სულიერი განვითარების გზა ბოროტების გაცნობიერებისა და ჯგუფში მუშაობის მეშვეობით

შესავალი

ბევრი ადამიანი ეძებს სულიერ განვითარებას რელიგიური პრაქტიკებით, მედიტაციით ან შინაგანი სიმშვიდის მიღწევით. თუმცა ლურიანული კაბალა გვთავაზობს უნიკალურ გზას, რომელიც არსებითად განსხვავდება სხვა მოძღვრებებისა და პრაქტიკებისგან. კაბალის მთავარი პრინციპი იმაში მდგომარეობს, რომ მხოლოდ საკუთარი ეგოიზმის გაცნობიერების და მისი გადალახვის გზით შეიძლება სულიერად ამაღლება და შემოქმედის გამოვლენა.

კაბალის მიზანი არ არის მხოლოდ მატერიალური მდგომარეობის გაუმჯობესება ან სულიერი ბალანსის პოვნა. ეს ბევრად უფრო ღრმა და ტრანსფორმაციული პროცესია, რომელიც მოითხოვს ადამიანის ნამდვილი ბუნების შეგრძნებას და შინაგან მუშაობას. ამ მუშაობის საკვანძო ელემენტია კაბალისტური ჯგუფი, რომელიც ხდება პლატფორმა კაბალის ყველა პრინციპის პრაქტიკული გამოყენებისთვის.

ორი ძირითადი სურვილი: მიღება და გაცემა

კაბალის მიხედვით, მთელი რეალობა შედგება ორი ფუნდამენტური ძალისგან: მიღების სურვილისა და გაცემის სურვილისგან. ეს ძალები წარმოადგენს სიცოცხლისა და სამყაროს საფუძველს. ადამიანი დაბადებიდანვე მიდრეკილია საკუთარი თავისთვის მიღებისკენ, მაგრამ მისი სულიერი განვითარება მდგომარეობს იმაში, რომ ეს სურვილი გაცემად გარდაქმნას.

თუმცა ეს არ არის უბრალოდ ეგოიზმიდან ალტრუიზმზე გადასვლა. გამოსწორების პროცესი მოიცავს ბოროტების გაცნობიერებას — იმის გაგებას, თუ რამდენად ღრმადაა ფესვგადგმული ჩვენი ეგოიზმი და როგორ გვიშლის ის ხელს შემოქმედთან დაკავშირებაში და სულიერი სიმაღლეების მიღწევაში.

ბოროტების გაცნობიერება: რაშია არსი?

ბოროტების გაცნობიერება კაბალისტური გზის უნიკალური თავისებურებაა, რომელსაც სხვა სულიერ სწავლებებსა და რელიგიებში ვერ იპოვით. საუბარია იმაზე, რომ სულიერი ზრდისთვის ეგოიზმი არ უნდა დავთრგუნოთ, არამედ პირიქით — უნდა გავაცნობიეროთ და თუნდაც "გავზარდოთ". მაგრამ როგორ არის ეს შესაძლებელი? რატომ არ გვთავაზობს კაბალა უბრალოდ ეგოიზმზე უარის თქმას და სათნო ადამიანად გახდომას?

1. ეგოიზმი როგორც განვითარების ინსტრუმენტი. კაბალა ასწავლის, რომ ჩვენი ეგოიზმი არის "მასალა" სულიერი ზრდისთვის. თითქოს ადამიანი ჩაკეტილია ოთხ მაღალ და სქელ კედელში და ერთადერთი ინსტრუმენტი, რაც აქვს — არის ნიჩაბი. რომ გამოასწოროს თავი, უნდა ამოთხაროს მიწა და დააგროვოს კედელთან, თანდათან აიწიოს ამ გროვაზე. მიწა კაბალაში სიმბოლოა მიღების სურვილისა და მასთან მუშაობით შესაძლებელია ამ სურვილზე ამაღლება და მის ფარგლებს გარეთ გასვლა (მისი გადალახვა).

2. კაბალისტურ ჯგუფში მუშაობა. მარტოობაში ადამიანი ვერ შეძლებს საკუთარი ეგოიზმის სრულად შეგრძნებას. მხოლოდ სხვებთან ურთიერთობისას, კაბალისტურ ჯგუფში, ის ეჯახება, ამჩნევს საკუთარ შინაგან ბარიერებს. ჯგუფი ხდება სარკე, სადაც თითოეული ხედავს, თუ რამდენად მართულია მისი ქმედებები პირადი სარგებელის ძიებით, მაშინაც კი, როცა ცდილობს ალტრუისტად გამოჩნდეს.

კაბალისტური ჯგუფი: გაცნობიერებისა და გამოსწორების პრაქტიკა

ჯგუფში მუშაობა არა მხოლოდ ეგოიზმის გაცნობიერებაში ეხმარება ადამიანს — ის საშუალებას აძლევს, რომ გაცემის სურვილი პრაქტიკულად განახორციელოს, მიმართოს შემოქმედზე თანამოძმეებზე ზრუნვის გზით. ეს უნიკალური სულიერი პრაქტიკაა, სადაც თითოეული მონაწილე ისწრაფვის იმისკენ, რომ გასცეს შემოქმედისთვის, ამ მისწრაფების გამოვლენისთვის სხვების “გამოყენების” საშუალებით.

1. ბოროტების გაცნობირება ჯგუფში.

როცა ადამიანი ცდილობს იმუშაოს ჯგუფის და შემოქმედის კეთილდღეობისთვის, იგი გარდაუვლად განიცდის, რომ მისი ეგოიზმი იზრდება. რაც უფრო ცდილობს გაცემას, მით უფრო აცნობიერებს, რომ ჯერ კიდევ სურს მხოლოდ საკუთარ თავზე ზრუნვა. ეს არის სწორედ ის მომენტი — ბოროტების გაცნობირება, რომელიც სულიერი ზრდის ტრამპლინად იქცევა.

2. ეგოიზმის დონეების სწრაფი გავლის შესაძლებლობა.

კაბალისტურ ჯგუფში ადამიანი ბევრად სწრაფად გადის ეგოიზმის დონეებს, ვიდრე მარტო. ბუნებაში ეგოიზმი ვითარდება თანმიმდევრულად: არაცოცხალი დონიდან (მარტივი სიამოვნებების სურვილი — საკვები, ძილი), მცენარეული დონე (კომფორტისა და სტაბილურობის სურვილი), ცხოველური დონე (ძალაუფლების, წარმატებისა და დომინირებისკენ სწრაფვა) და საბოლოოდ, ადამიანური დონე (ცოდნისა და თვითრეალიზაციისკენ სწრაფვა).

3. ეგოიზმის გადალახვა სიყვარულითა და გაცემით.

როცა ადამიანი აცნობიერებს საკუთარ ეგოიზმს მთელი სიღრმით, ის სწავლობს მის გადაფარვას სიყვარულითა და გაცემით. ეს არის პროცესი, რომელშიც 100% ეგოიზმი იფარება 101% ალტრუიზმით. სწორედ ეს არის კაბალის ხელოვნება — ისწავლო ყველაზე ძლიერი ეგოისტური სურვილების გამოყენება სულიერი ზრდისთვის, მათი მიმართვა სხვების და შემოქმედის საკეთილდღეოდ.

ალეგორია ნიჩაბით და კედლებით: როგორ გამოვიყენოთ პრაქტიკაში

დავუბრუნდეთ ალეგორიას ოთხ კედელზე და ნიჩაბზე — ჩვენი ამოცანაა, გამოვიყენოთ "მიწა" (ეგოიზმი), რომ ავაშენოთ "კიბე" სულიერი გათავისუფლებისკენ. ადამიანმა უნდა ამოთხაროს მიწა ლ და დააგროვოს გორად, რომლითაც აიწევს და გადალახავს კედლებს. ეს კედლები ჩვენი ეგოისტური აღქმის საზღვრების სიმბოლოა, ხოლო დაგროვილი მიწა — ტრანსფორმირებული ეგოიზმი, რომელიც სულიერი სიმაღლეების მიღწევის საშუალებას იძლევა.

დასკვნა: სულიერი ამაღლება ბოროტების შეგრძნებისა და გადალახვის გზით

ლურიანული კაბალა გვთავაზობს უნიკალურ და ძლიერ გზას სულიერი განვითარებისკენ. სხვა პრაქტიკებისგან განსხვავებით, რომლებიც გვთავაზობენ ეგოიზმის დათრგუნვას ან მისგან გათავისუფლებას, კაბალა გვასწავლის მის გამოყენებას სულიერი ზრდისთვის. ეგოიზმი არ არის მტერი — ის არის მასალა, რომელიც შეგვიძლია გარდავქმნათ.

კაბალისტურ ჯგუფში შრომა ამ პროცესს აჩქარებს, ეხმარება თითოეულ მონაწილეს ბოროტების გაცნობიერებაში და მის გაცემითა (ანუ სიყვარულით) დაფარვის გავლის პროცესში. ეს არის ერთადერთი გზა შემოქმედის გამოვლენისთვის და სულიერი სამყაროს მიღწევისა უკვე ამ ცხოვრებაში.

მხოლოდ ყოველდღიური პრაქტიკით, გაცემისკენ სწრაფვით და ჯგუფში მუშაობით, შეიძლება გადავლახოთ ეგოისტური ბარიერები და მივაღწიოთ მდგომარეობას, სადაც ადამიანი გრძნობს ერთიანობას შემოქმედთან და მის ირგვლივ არსებულ სამყაროსთან.

26/04/2025

დუალობიდან სინათლისკენ: კაბალისტის მუშაობა სიყვარულსა და გაცემაზე

ზოგს შეიძლება შთაბეჭდილება შეექმნას, რომ, როცა ვსაუბრობთ სიბნელის მნიშვნელობასა და მის საჭიროებაზე, თითქოს ჩვენ ვირჩევთ სიბნელეს ან ვამართლებთ მას. ეს ასე არ არის.

კაბალისტი ყოველთვის მიდის სინათლისკენ.
ჩემი მუშაობა მიმართულია მხოლოდ სიყვარულისკენ, გაცემისკენ, სინათლის თვისებათა მსგავსებისკენ. მსურს შემოქმედის, მისი სიყვარულის, მისი სინათლის გამოვლენა.

მაგრამ სწორედ ამ მუშაობაში იხსნება, ვლინდება სიბნელე. სიბნელე არა იმიტომ, რომ მას ვეძებ, არამედ იმიტომ, რომ მის გარეშე ვერ ვაფასებდი სინათლეს.

ყოველ ჯერზე, როცა ვისწრაფვი სიყვარულისკენ, უფრო მეტ ეგოს ვხედავ, უფრო მეტ წინააღმდეგობას, უფრო მეტ სიბნელეს. მაგრამ ეს გზაა. სწორედ იქ, სიბნელეში, ვზრდი ჩემს სწრაფვას სინათლისკენ.

ვერ დავრჩები იქ.
უნდა გავზარდო ჩემი ეგოიზმი 100%-მდე, რათა ბოლოს გადავიდე გაცემაზე მეტი ხარისხით. რაც უფრო მეტად ვისწრაფვი სიყვარულისკენ, მით უფრო ვხედავ სიბნელეს. მაგრამ ამ სიბნელიდან ვითხოვ სინათლეს. ვითხოვ განთიადს შემოქმედისგან.

ეს შესაძლებელია მხოლოდ სულიერ ამხანაგთა შორის, კაბალისტურ წრეში, სადაც ყველა მიმართულია ერთი მიზანისკენ.

სწორედ მაშინ ვიღებთ შემოქმედის დახმარების ხელს. მივდივართ სინაის მთასთან და ვიღებთ თორას. სინათლეს. ვმოძრაობთ ერთად. მივდივართ საბოლოო გამოსწორებისკენ (გმარ თიკუნამდე).

#კაბალა #სული #საქართველო #თორა #ბიბლია

26/04/2025

როგორ დავინახოთ ერთიანი დუალობაში: მარტივი ცხოვრებისეული მაგალითები

წინა სტატიასთან “ბოროტებაზე, დაფარვასა და ერთიან შემოქმედზე” დაკავშირებით:

კომენტარებში მომწერეს: რომ ბოროტების და სიკეთის ერთობაში შერწყმა უფრო თვალსაჩინო რომ იყოს, კარგი იქნებოდა დაგვემატებინა მარტივი ცხოვრებისეული მაგალითები და მართლაც ასეა. ყველა მაღალი აზრი ცოცხლდება, როცა ის რეალურ სიტუაციაში განიხილება და შემდეგ შეიცნობა. გმადლობთ აქტიურობისთვის Irina Bibileishvili

გიზიარებთ სამ მარტივ, მაგრამ ღრმა აზრის მაგალითს.

1. მშობელი და შვილი:

მყავს ქალიშვილი. მას უყვარს ტკბილეული, მაგრამ თუ ერთდროულად ბევრს და ყველას შეჭამს, შემდეგ მუცელი სტკივა ხოლმე. ხოლო როცა ვეუბნები: არა, ახლა არ შეიძლება, ჯერ არ არის დრო — მისთვის მე ვარ ცუდი.

მაგრამ რომ მივცე ყველაფერი რაც სურს, მაშინვე, დავკარგავ მის ნდობას. სიყვარული ხომ სჩანს არა მყისიერ დაკმაყოფილებაში, არამედ გრძელვადიან ზრუნვაში.

გაკვეთილი: შემოქმედი ზოგჯერ გვამყოფებს უარში, რათა გავიგოთ, სად არის ნამდვილი სიკეთე.

2. ექიმი და ინექცია:

ერთხელ უარს ვამბობდი ინექციის გაკეთებაზე. მტკივნეულია, უსიამოვნოა, სჯობს თავისით, ინექციის გარეშე გამიაროს. მაგრამ როცა დაავადება გამძაფრდა, ექიმთან წავედი. ინექცია მტკივნეული იყო, მაგრამ შემდეგ გამიადვილდა. შიში და წინააღმდეგობა გაქრა. მივხვდი: ეს ტკივილი ბოროტება კი არაა, არამედ ხიდი განკურნებისკენ.

გაკვეთილი: ყოველთვის ვერ ხედავ მაშინვე, რისთვის არის საჭირო ბოროტება, მაგრამ ის ხსნის გზას სინათლისკენ.

3. სიბნელე და სინათლე:

მთებში ყველა ვყოფილვართ. ღამე ყველაფერი ჩაშავებულია, არაფერი ჩანს და უცებ — განთიადი. პირველი სხივი ისეთი ნათელია, ისეთი სუფთა, რომ სუნთქვა გეკვრება.

ანუ: რომ არა სიბნელე, როგორ გავიგებდი სინათლის არსს?

გაკვეთილი: სიბნელე აძლევს სინათლეს მნიშვნელობას. სიკეთე - ბოროტება - სიკეთე - ბოროტება - სიკეთე - ბოროტება ....

24/04/2025

რატომ არის შემქმნელი ერთიანი, ხოლო სამყარო დუალური? როგორ იბადება ბოროტება დაფარვაში

როცა ვამბობთ, რომ შემქმნელი ერთია, ერთიანია, ვგულისხმობთ: რომ არსებობს მხოლოდ ერთი ძალა, ერთი წყარო — და ეს არის გაცემის, სიკეთისა და სიყვარულის ძალა. კაბალაში ნათქვამია: „არავინ არის მის (შემქმნელის) გარდა“ (אין עוד מלבדו).

მაგრამ თუ შემქმნელი ერთია და იგი კეთილია, როგორ და საიდან არსებობს სამყაროში ბოროტება? რატომ ვცხოვრობთ რეალობაში, სადაც ყველაფერი დუალურია: სინათლე და სიბნელე, სიკეთე და ბოროტება, სიყვარული და სიძულვილი?

კაბალა ამაზე იძლევა ძალიან მკაფიო და ღრმა პასუხს. თანაც პასუხი არა ფილოსოფიურია, არამედ პრაქტიკული - ის ეხება თითოეულ ჩვენგანს და გვიხსნის ამ სამყაროში ჩვენი გზის არსს.

1. შემქმნელი ერთია. არავინაა მის გარდა.

კაბალა ამბობს: „ეინ ოდ მილვადო“ — არავინაა მის გარდა.
შემქმნელი — ეს არის ერთი ძალა და ყველაფერი, რაც ხდება, ხდება მისი ნებისამებრ.

მაგრამ ეს ძალა არის გაცემის ძალა, კეთილი, მოსიყვარულე, უსასრულოდ სრულყოფილი.
მისი მიზანია — მიანიჭოს ქმნილებებს აბსოლუტური სიკეთე, სიამოვნება, რომლის მიღება არ განიჭებს სირცხვილის შეგრძნებას.

2. რომ მოეცა სიკეთე, შემქმნელმა შექმნა მიღების სურვილი.

ქმნილება — ეს არის სიამოვნების მიღების სურვილი.
ეს სურვილი ეწინააღმდეგება შემქმნელს
და აქ იწყება სწორედაც დუალიზმი:

შემქმნელი — გასცემს.

ქმნილება — იღებს.

3. ბოროტება არ შეიქმნა როგორც დამოუკიდებელი ძალა. ის იბადება დაფარვაში.

კაბალა გვასწავლის, რომ ბოროტება არ არის შემქმნელის მიერ შექმნილი რაღაც დამოუკიდებელი ძალა.

შემქმნელმა თავი დაფარა — დაფარა თავისი სიახლოვე, რათა მისცემოდა ქმნილებას საშუალება თავი ცალკე არსებად შეეგრძნო.
სწორედაც ამ დაშორების შეგრძნებაში იბადება ის, რასაც ჩვენ ბოროტებას ვეძახით.

ბოროტება — ეს არის გრძნობა, თითქოს არსებობს ვინმე შემქმნელის გარდა, თითქოს „თავად მე ვარსებობ“.

ბოროტება — ეს არის სიყვარული საკუთარი თავისადმი, სურვილი მხოლოდ საკუთარი სიამოვნებისთვის.

4. დაფარვა — თავისუფლების პირობაა.

თუ შემქმნელი არ დაფარავდა თავს, ჩვენ ვერ შევძლებდით არჩევანის გაკეთებას. ჩვენ
მაშინვე მივეწებებობდით სინათლეს, სიამოვნებას, მაგრამ ეს იქნებოდა არასრულყოფილი, თავსმოხვეული.

დაფარვა გვაძლევს სივრცეს თავისუფალი არჩევანისთვის.
ამ სივრცეში ჩვენ ვხვდებით ბოროტებას, ტანჯვას, დუალიზმს.
მაგრამ ეს ყველაფერი იმისთვისაა, რომ გაგვიჩნდეს სურვილი პირველწყაროს პოვნის, დაიბადოს ჩვენში მასთან, ერთიანთან დაბრუნების სურვილი.

5. ბოროტება საჭიროა, რათა ავირჩიოთ სიკეთე.

ნათქვამია:
„მე შევქმენი ბოროტი საწყისი, მაგრამ შევქმენი ასევე თორაც — სინათლე მის გამოსასწორებლად“.

შემქმნელმა შექმნა ბოროტების შეგრძნება, რათა შეგვეძლოს:

შევიცნოთ, რომ განცალკევება — ეს ილუზიაა.

შევიგრძნოთ, რომ ნამდვილი სიხარული — გაცემაშია, შემქმნელის მსგავსებაში.

მივიდეთ მასთან გააზრებულად, თავისუფლად, სურვილით დავემსგავსოთ მას.

6. მთელი დუალობა — ეს არის საშუალება გამოვავლინოთ ერთიანობა.

სინათლე და სიბნელე.

სიკეთე და ბოროტება.

გაცემაც და მიღებაც.

ეს ყველა წყვილი არსებობს მხოლოდ იმისთვის, რომ დავინახოთ:
ყველაფრის უკან დგას ერთი — და ყველაფერს მისკენ მივყავართ.

7. დასკვნა:

შემქმნელი ერთია. ყველაფერი მისგანაა.
თუნდაც ბოროტება, რომელსაც ჩვენ ვგრძნობთ, შექმნილია დაფარვაში, რათა მოგვეცეს საშუალება გამოვავლინოთ სინათლე და გააზრებულად, გაცნობიერებულად ავირჩიოთ ერთიანობა.

როცა ვასწორებთ ჩვენს ბუნებას — ვიწყებთ დანახვას, რომ ყველაფერი შექმნილი იყო მხოლოდ სიკეთისთვის.
თუნდაც ბოროტება. თუნდაც დუალიზმი. ეს ყველაფერი იყო გზა სიყვარულისკენ და გაცემისკენ.

მთავარი აზრი:

ბოროტება არ არის მტერი. ეს არის სიგნალი. ეს არის გზა. ის შექმნილია, რათა შენ მოძებნო სინათლე და აირჩიო ერთიანი და სიკეთის მქნელი.

22/04/2025

რატომ ტოვებენ ბავშვები ზოგჯერ ამ სამყაროს ადრეულად? კაბალისტური ხედვა

როცა ბავშვი მიდის — რამდენი წლისაც არ უნდა იყოს - ერთი, ათი თუ თხუთმეტი — გული “გვიკვდება” ძალიან დიდი დანაკლისისგან და ტკივილისგან. ჩვენ ვეძებთ პასუხებს, ვსვამთ კითხვებს: რატომ? რისთვის? როგორ ვიცხოვროთ და გავძლოთ მომავალი ცხოვრება?

კაბალა არ იძლევა ცივ გონებრივ ფორმულებს, მაგრამ იძლევა სინათლეს — გაგების სინათლეს.

ყველაფერი, რაც სულთან დაკავშირებით ხდება — შემთხვევითი არ არის (და საერთოდ შემთხვევითობა არ არსებობს!). სული ამ სამყაროში არ მოდის უბრალიდ სხეულში საცხოვრებლად, არამედ საკუთარი სულიერი გზის — გამოსწორების (תיקון - თიკუნის) გასავლელად.

1. სული შეიძლება მოვიდეს მხოლოდ მოკლე დროით - მოკლე გზის გასავლელად.

ზოგჯერ სული მოდის მხოლოდ ერთი წამისთვის — გადადგას თავისი ბოლო ნაბიჯი, გაიაროს თავისი გამოსწორების დარჩენილი უმცირესი ფრაგმენტის დასასრულებლად, რომელიც წინა წრებრუნვაში დაიწყო.

✓„არ არსებობს სული, რომელიც არ დაბრუნდება მანამ, სანამ სრულად არ დაასრულებს თავის გამოსწორებას“
— არიზალი (ჰარი), „შაარ ჰაგილგულიმი“

2. სული შეიძლება მოვიდეს არა მხოლოდ თავისთვის

ზოგჯერ სული მოდის სხვა ადამიანებისთვის — მისი მოსვლა/წასვლა ხდება კატალიზატორი გარშემომყოფთა სულიერი გადააზრებისა და განვითარებისათვის.

✓„სული შეიძლება დაეშვას, რათა გამოსწორება მოუტანოს სხვას ან გააღვიძოს ის“
— ბაალ სულამი, „კაბალისტური წერილები“

3. სიკვდილი — დასასრული არ არის.

სხეულის სიკვდილი — გაქრობა არ არის. ეს არის სამოსელის გახდა (განმოსვა), გარდასახვა. სული არ კვდება — ის აგრძელებს თავის გზას. თუ გამოსწორება არ დასრულდა, ის დაბრუნდება — ამას ეწოდება გილგული (გარდასახვა).

✓„სიკვდილი — ეს არაა გაქრობა, ეს არის გადასვლა ერთი საფეხურიდან მეორეზე“
— ბაალ სულამი, „შესავალი ათი სფირის სწავლებისთვის“, პ. 155

4. ტანჯვაც კი შეიძლება გახდეს სინათლის წყარო

დანაკლისის ტკივილი არ უნდა დაითრგუნოს. ის შეიძლება გახდეს სულიერი ჭურჭელი (ხისარონი). თუ ადამიანი მიმართავს მას ჭეშმარიტების ძიებისთვის, შემქმნელის ძიებისთვის, მისკენ მისწრაფებისთვის — ის გადაიქცევა ამაღლების საფეხურად.

✓ „არ არსებობს მეტი ძალა, ვიდრე ტკივილი, ტანჯვა, რომელიც მიმართულია შემოქმედისკენ“
— რაბაში, „შლავეი სულამი“, ტომი 1

5. ბავშვის სული — სუფთაა, უნაკლოა.

ბავშვი შემთხვევით არ იბადება. ხშირად მისი სული — მაღალია. მისი წასვლა კი — არა სასჯელია, არამედ კეთილმოწყაკება ზემოდან, რათა ის არ დაბინძურდეს მომავალში, შეინახოს სიწმინდე ბ

✓„ხშირად სული მიდის ადრე, რათა არ გაფუჭდეს მომავალში“
— არიზალი, „ეც ხაიმი“

6. ჩვენ შეგვიძლია დავეხმაროთ წასულ სულს

ყოველი კარგი საქმე, ყოველი ძალისხმევა სულიერი გაცემის გულისთვის — ეს საჩუქარია წასული სულისთვის, რადგან ყველა სული ერთმანეთთანაა დაკავშირებული.

✓„არაფერია უფრო ძლიერი, ვიდრე სულიერი მუშაობა სხვა სულების გამოსასწორებლად“
— ბაალ სულამი

თორისა და კაბალის სინათლე არ აუქმებს ტკივილს, მაგრამ აძლევს მას აზრს.
სიკვდილი — არ არის დასასრული. სული აგრძელებს გზას და ჩვენ — მასთან ერთად, მისთვის, მისი მეშვეობით.

თუ თქვენ გქონიათ მსგავსი განცდები, კითხვები ან აზრები — შეგიძლიათ დაწეროთ კომენტარებში ან მოგვწეროთ პირად შეტყობინებაში. ჩვენ ვკითხულობთ. ჩვენ თქვენს გვერდით ვართ.

დიდი სითბოთი და თანაგრძნობით, ფეისბუქ გვერდის
„კაბალა განათლება“ გუნდი

#საქართველო
#რეინკარნაცია
#სული
#კაბალა
#სულიერება

21/04/2025

ძვირფასო მეგობრებო!

სულ მალე ჩვენს გვერდზე განვიხილავთ ახალ თემას: „სულის რეინკარნაცია (გილგულიმი) კაბალაში“ — საიდუმლოებებს სულის გზაზე, რომელიც გადის სიცოცხლეებს, ხალხებსა და სულიერ საფეხურებს.

თუ ეს თემა თქვენთვის საინტერესოა და გინდათ, რომ დასვათ შეკითხვები ან უბრალოდ გაგვიზიაროთ თქვენი აზრები — მოგვწერეთ.
შეგიძლიათ დატოვოთ კომენტარი ამ პოსტის ქვეშ ან მოგვწეროთ ჩვენი ფეისბუქ გვერდის პირად შეტყობინებაში — როგორც უფრო კომფორტული იქნება თქვენთვის. ჩვენ გულდასმით წავიკითხავთ ყველა შეტყობინებას და შევეცდებით ვუპასუხოთ თქვენს კითხვებს კაბალის თვალსაზრისით.

გმადლობთ, რომ ჩვენთან ხართ.
სითბოთი და პატივისცემით, გვერდის
„კაბალა განათლება“ გუნდი.

P.S.
მათთვის, ვინც განსაკუთრებულ აქტივობას გამოავლენს — დაწერს კომენტარს, მოგვწერს პირადში ან უბრალოდ ინტერესს გამოხატავს — ჩვენ ვამზადებთ პატარა სიურპრიზს.
ვინც გულით ჩაერთვება — მიიღებს საჩუქარს, თბილ და თემატურ საჩუქარს.

21/04/2025

სულის დაბრუნება: არა გადასვლა, არამედ მოძრაობა ფესვისკენ

როცა ამბობენ „რეინკარნაცია“, წარმოიდგენენ: სული ცხოვრობდა ერთ სხეულში, მოკვდა — და გადავიდა მეორეში. დღეს — ადამიანი, ხვალ — ფრინველი, მერე — ისევ ვიღაც.

მაგრამ კაბალაში ყველაფერი სხვაგვარადაა.

✓ „გილგული (გარდასახვა) — ეს არ არის პიროვნების გადასვლა. ეს არის დაბრუნება იმის გამოსასწორებლად, რაც ჯერ არ დასრულებულა,“ — ბაალ სულამი.

სული — ეს არ არის „მე“. ეს არის სურვილის ფესვი, რომელიც გადის გამოსწორების გზას. ყოველი დაბრუნება ამ სამყაროში — ეს არ არის წარსული სიცოცხლის ასლი. ეს არის ახალი მცდელობა გაიარო ის ეტაპი, რომელიც ადრე ვერ შეასრულე.

შენ არ იმეორებ. შენ აგრძელებ.

სწორედ ამიტომ არაფერი არ გახსოვს: არ არის საჭირო გამეორება. საჭიროა გაიზარდო ახალ საფეხურამდე, შექმნა ახალი ეკრანი (მასახი), შეერთდე ახალი დონის სინათლესთან.

✓ „ადამიანი არ მოდის ამ სამყაროში სასჯელის ან ჯილდოს გამო. ის მოდის იმ გზის დასასრულებლად, რაც მის ფესვშია ჩადებული,“ — ზოჰარი.

სხეული — ეს სამოსელია. პიროვნება — დროებით აწყობილი ჭურჭელია (ქლი). ხოლო სული — ვექტორია. ეს არის სწრაფვა შემოქმედისკენ. ის ბრუნდება კვლავ და კვლავ — სანამ არ ააგებს სრულ ჭურჭელს. სანამ არ გადააქცევს, მოიყვანს ყველა სურვილს გაცემასთან მსგავსებაში.

როცა ეს მოხდება — დაბრუნება, გარდასახვა დასრულდება. არა იმიტომ რომ „სამოთხე დაიმსახურა“, არამედ იმიტომ რომ მიაღწია შერწყმას.

ამიტომ ნუ შეგეშინდება სიკვდილის. ნუ ეძებ „წინა ცხოვრებებს“. შენ — არ ხარ სხეული. შენ — ხარ პროცესი. ესე იგი — ყველაფერი, რასაც ახლა აკეთებ, ჩაწნულია უკვდავებაში.

17/04/2025

რატომ ვიწყებთ მცირედან: სულის გზა და სულიერი გარემოს ძალა

ხშირად ადამიანს უჩნდება კითხვა: რატომ არ ვემსახურები მთელ კაცობრიობას, არ ვმუშაობ მთელ კაცობრიობაზე? რატომ ამახვილებს კაბალა ყურადღებას მცირე ჯგუფზე — „კაბალისტურ ათეულზე“? თუ სული დიდი შინაგანი პოტენციალით ჩამოდის, ეშვება, ბრუნდება ჩვენს სამყაროში — შესაძლოა, წარსულში დიდი სულის გაგრძელებაა — რატომ არ შეუძლია მაშინვე მასებზე იმუშაოს?

პასუხი იმალება სულის სტრუქტურასა და მისი გამოსწორების წესში, ასევე სულიერ კანონებში.

1. ყოველი სული უნიკალურია, მაგრამ საჭიროებს გახსნას

კაბალის მიხედვით, ყველა სული სხვადასხვა ფესვის მატარებელია. ზოგი მრავალი გილგულიმის (სულის წრებრუნვების) შემდეგ იბადება და აქვს დიდი პოტენციალი. მაგრამ პოტენციალი არ არის გახსნა. თუნდაც შენში „მოსეს ნაპერწკალი“ იყოს — იგი თავისით არ იჩენს თავს. ყოველი სული ვალდებულია, განვლოს მთელი გზა — ქვემოდან ზევით — მიღების სურვილიდან — გაცემის სურვილამდე. მხოლოდ კაბალისტურ ჯგუფში, ათეულში სხვებთან ურთიერთობით იწყება ამ სულიერი არსის გამოვლენა და გააქტიურება.

2. რატომ არ გავსცემთ ერთდროულად ყველასთვის

ზოგჯერ ადამიანს სურს იყოს „ალტრუისტი“ და ყველას დაეხმაროს. მაგრამ სულიერი მუშაობა კონცენტრაციას მოითხოვს. შეუძლებელია მთელი კაცობრიობის სურვილების მიღება — ეს არ შეესაბამება ჩვენს ქლის (სულის ჭურჭლის) მოცულობას. ჩვენ უბრალოდ არ გვაქვს საკმარისი ეკრანი და ძალა, რომ მილიონობით სურვილთან გავმკლავდეთ. როგორც ქვევრი იტევს მხოლოდ იმდენს, რამდენადაც შეესაბამება მის ზომას, ასევე სული მუშაობს შეზღუდული რაოდენობის სურვილებთან, განსაკუთრებით დასაწყისში.

აი რატომ ამბობენ კაბალისტები: დაიწყე მცირედან. იმუშავე ამხანაგების სურვილებზე — ისინი არიან შენი გამოუსწორებელი ქლის ზუსტი პროექცია. მათთან კავშირის გამოსწორებით — შენ საკუთარ თავს ასწორებ.

3. ათეული — ეს სულიერი სახელოსნოა

ათეულში შენ აწყდები წინააღმდეგობას, გაუგებრობას, ეგოიზმს — და სწორედ ეს არის სამუშაო მასალა. იქ სწავლობ გადალახვას, დათმობას, ზრუნვას, ზუსტ განზრახვაში დარჩენას. სწორედ იქ იბადება ეკრანი, სწორედ იქ ჩნდება ხისარონი (ნამდვილი შინაგანი, სულიერი მოთხოვნილება) ნამდვილი გაცემისთვის და სწორედ იქ იწყებს სული ცხოვრებას.

ეს ჰგავს თესლს, რომელსაც მიწაში თესავენ. თუნდაც მასში იყოს ჩადებული მთელი ბაღი, მიწის, წყლისა და მზრუნველობა — იგი გაშრობას არ ასცდება. ათეული — ეს ის მიწაა, სადაც სული იწყებს გაცოცხლებას.

4. დიდი სულებიც თავიდან იწყებენ

არავინ შეიძლება ამ გზას აცდეს. დიდი სულიც კი უნდა შევიდეს სისტემაში და თავისი თავი ქმედებებით გამოავლინოს. მაგალითად, ილონ მასკი. თუნდაც მას ჰქონდა ნიჭი, მილიარდერად არ დაბადებულა. მან დაიწყო მცირედით, სცადა, შეცდა, ისწავლა. ასეა სულიერებაშიც: მხოლოდ ძალისხმევით, სიზუსტით, თავმდაბლობით და თვითგადალახვით იხსნება სულის ნამდვილი სიმაღლე.

5. ნამდვილი გაცემა — განზრახვიდან იწყება

ზოგი ამბობს: „მე მთელი გულით დ სულით ვაძლევ მოწყალებას. არაფერს ველოდები. ეს ხომ გაცემაა?“ — არა. ეს კარგია მატერიალურად, მაგრამ სულიერად ნამდვილი გაცემა – ესაა ქმედება, რომელიც კეთდება ეგოისტური სურვილის ზევით, ეკრანით და გაცემის განზრახვით, ანუ შემოქმედისთვის.
გაცემა არ იზომება ქმედებით, არამედ საკუთარ სურვილზე და განზრახვაზე ჩატარებული შიდა მუშაობით. ხოლო ეს კონსტრუქცია იქმნება მხოლოდ სპეციალურად შექმნილ გარემოში — სულიერ ჯგუფში.

ანუ:

სულიერი განვითარება — არ არის ემოციური იმპულსი, არამედ ზუსტი შინაგანი სამუშაო. ჩვენ ვიწყებთ მცირედან, მაგრამ ამ მცირეშია მთელი უსასრულობა. როცა სული იწყებს ამხანაგებისადმი გაცემას — მასში იღვიძებს სურვილი შემოქმედისადმი გაცემისკენ. მაშინ ჩნდება ხისარონი, იბადება ეკრანი და იხსნება გზა.

გარედან შიგნითკენ კი არა, შიგნიდან — გარეთკენ.
არა მთელ სამყაროს — არამედ მცირედან უსასრულობისკენ.
არა მაშინვე სინათლე — არამედ თავდაპირველად ქლი.

აი სწორედ ამაშია — სულიერი გარემოცვის ძალა.

#სულიერიგარემოცვა
#სული
#კაბალა

16/04/2025

რატომ არ გამომდის ჭეშმარიტად გაცემის ქმედება: ხისარონისა (მოთხოვნილების) და ქლის (ჭურჭლის) შექმნის გზა

ხშირად ადამიანს მართლა გულით უნდა, რომ იყოს კარგი, მოსიყვარულე, ალტრუისტიც კი. უნდა რომ რაღაც (ან ვინმესთვის) გასცეს — სიყვარული, ზრუნვა, დახმარება... მაგრამ შინაგანად რჩება ცარიელი ან იმედგაცრუებული. რატომ?

იმიტომ რომ ჭეშმარიტი გაცემის ქმედება არ იწყება სურვილით, არამედ ხისარონით (მოთხოვნილებით) — სწორი, მიზნისკენ მიმართული მოთხოვნილებისა.

ადამიანს ჯერ არ აქვს ჭეშმარიტი ჭურჭელი (ქლი) ამ ქმედებისთვის, სანამ არ გაივლის შინაგან სულიერ გზას. ის სურვილი, რაც მას უჩნდება — ეგოისტურია, რადგან მოდის იმ ჭურჭლიდან, რაც მას უკვე გააჩნია. როგორც არის ნათქვამი: „კოკასა შიგან რაცა დგას, ის გადმოდინდების “. ანუ ადამიანის სურვილი აგებულია მიღებაზე, მაშინ მისი მოქმედებაც სწორედ ამ მიღების სურვილით იქნება გაჟღენთილი — თუნდაც გარეგნულად სხვაგვარად ჩანდეს (ანუ ჩანდეს როგორც გაცემა).

რა უნდა მოხდეს, რომ გაცემამ ჭეშმარიტად ალტრუისტული ხასიათი მიიღოს?

1. ხისარონის (მოთხოვნილების ნაკლებობა) წარმოშობა — არ არის საკმარისი უბრალოდ კარგი ადამიანობა. საჭიროა შინაგანი მოთხოვნილების შეგრძნება, რომელიც მოდის იქედან, რომ არ შეგიძლია ჭეშმარიტად გასცე. ეს ხისარონი — სურვილია იყო დაკავშირებული შემოქმედთან გაცემის გზით, მოყვასის მეშვეობით.

2. ქლის მომზადება — ანუ შინაგანი ჭურჭელი, რომელსაც შეუძლია მიიღოს გაცემის სინათლე. ეს არ არის უბრალოდ ემოცია ან აზრი — ესაა სულიერი სტრუქტურა, რომელიც შენდება სწავლით, ჯგუფში მუშაობით, ბრძოლით, თხოვნით, ლოცვითა და თვითდაკვირვებით. მხოლოდ ასეთ ჭურჭელში შეიძლება სინათლის შემოსვლა.

3. ეკრანის შექმნა — ანუ განსაკუთრებული განზრახვა, რომელსაც ადამიანი აყენებს თავის ეგოისტურ სურვილზე (ანუ აფარებს ამ სურვილს). ეს ეკრანი (მასახი) არის უნარი არ მიიღო საკუთარი თავისთვის, არამედ მხოლოდ მაშინ, თუ ეს ხდება გაცემისთვის. სწორედ ეს ეკრანი ქმნის „სულს“.

მაგრამ სანამ ეს ეკრანი სუსტია, “თხელია” (ეკრანის ავიუთი - სისქე) - ის იმსხვრევა.
ადამიანმა თითქოსდა გასცა, მაგრამ შინაგანად გრძნობს: ისევ დაემსხვრა ეკრანი.
ეს გაცემის სწავლაა. ასე იშენებს ადამიანი საკუთარ სულს.

თითოეული „დაცემა“ — შეცდომა არ არის. ეს აუცილებელი საფეხურია. სწორედ ამ მცდელობებით ფართოვდება ქლი, იზრდება ეკრანის სიძლიერე, სისქე (ავიუთი) სინათლე არ შედის იქ, სადაც არ არის გაცემის ჭურჭელი და გაცემის განზრახვა (შემქნელთან თვისებათა მსგავსება). მაგრამ როცა ყველაფერი მზადაა — თუნდაც წამით — სინათლე შედის და ადამიანი გრძნობს ჭეშმარიტ გაცემას. ანუ ეს არის მომენტი, როცა ხისარონი (თავისი ზომით) ემთხვევა მიზანს, ეკრანი უძლებს და ხდება თვისებათა თანხვედრა შემოქმედთან.

რა ნიშნავს: „ხისარონი (მოთხოვნილება) ემთხვევა მიზანს“?

ეს ნიშნავს, რომ სურვილი (ხისარონი) სრულ შესაბამისობაშია შექმნის მიზანთან, ჩანაფიქრთან — ანუ ადამიანს არა უბრალოდ აღარ უნდა საკუთარ თავისთვის მიღება, არამედ უნდა მიღება იმისთვის, რომ გასცეს, რომ მიაღწიოს შერწყმას შემოქმედთან.

ხისარონი ნიშნავს “მოთხოვნილებას”, შინაგან სულიერ ჭურჭელს.
მიზანი კი არის — გავხდეთ შემოქმედის მსგავსნი თვისებებით, შევერწყათ მას გაცემის გზით.

როდესაც ხისარონი ემთხვევა მიზანს, ეს ნიშნავს:

ადამიანი არ ითხოვს უბრალოდ სულიერ შევსებას, სიამოვნებას, არამედ უნდა იყოს გამცემი.

მას უნდა, რომ შემოქმედს მიანიჭოს სიამოვნება, იმით, რომ ადამიანმა თავი გამოასწორა და მიაღწია თვისებათა მსგავსებას.

ეს მოთხოვნილება არ არის საკუთარ თავზე (ანუ მიღებაზე), არამედ — მოყვასზე, კავშირზე, გაცემაზე, შემოქმედზე.

ასეთი ხისარონი არის სუფთა, მტკიცე, მყარი და შესაფერისი სინათლის მისაღებად.

✓ხისარონის (მოთხოვნილების) ზომა = სინათლის რაოდენობას

ეს არის უმნიშვნელოვანესი სულიერი კანონი:

✓სინათლე შედის მხოლოდ იმ ზომით, რა ზომის ხისარონიც (მოთხოვნილებაც) არსებობს და რამდენად სწორია (გამოსწორებულია).

✓თუ ხისარონი (მოთხოვნილება) მცირეა — მცირეა სინათლეც.

✓თუ ხისარონი ეგოისტურია — სინათლე საერთოდ არ შედის.

✓თუ ხისარონი დიდია და გაცემისთვის — მაშინ შეიძლება ჭარბი სინათლე შევიდეს.

!!! მაგრამ საჭიროა კიდევ ერთი აუცილებელი პირობის შესრულება:
სინათლე რომ შევიდეს, აუცილებელია ეკრანი (მასახი) — ანუ უნარი შეაკავო მიღების სურვილი და მიიღო გაცემისთვის, არ მიიღო საკუთარი სარგებლისთვის (სტატიის ბოლოში ეკრანის შესახებ).

ანუ:

✓ ხისარონი არ არის უბრალოდ „მინდა“, არამედ „მინდა ის, რაც უნდა შემოქმედს“.

✓როცა ჩემი ხისარონი ემთხვევა სულიერ მიზანს — ის ხდება შესაფერისი სინათლის მისაღებად
და მაშინ სინათლე შედის მხოლოდ ზუსტად იმ ზომით, რა ზომის სუფთა, გასაცემად მზად ხისარონია.

და ეკრანის შესახებ:

რა არის მასახი (ეკრანი) კაბალაში და რატომ არის ის საჭირო?

ეკრანი — ეს არის სულიერი ძალა, რომლითაც ადამიანი ეწინააღმდეგება საკუთარ ეგოისტურ სურვილს.
ეს არ არის უბრალოდ მიღების უარყოფა, არამედ — გაცემის სურვილის გაცნობიერებული მართვა, რომ ის გახდეს გაცემის მიზნით მიმართული.
შეგვიძლია ეკრანი წარმოვიდგინოთ როგორც ვთქვათ თავსახური, სახუფი, რომელიც ფარავს ჭურჭელს (სურვილს), რათა ის არ მივიღოთ მხოლოდ საკუთარი თავისთვის.

რატომ არის ეკრანი საჭირო?

სულიერ სამყაროში შემოქმედის სინათლე (სიკეთე, სიამოვნება) ვერ შედის ჭურჭელში (სურვილში), თუ ის მიმართულია მიღებაზე.
ამიტომ, თუნდაც ადამიანს ჰქონდეს ხისარონი (მოთხოვნილება, სურვილი სინათლის მისაღებად), ეს საკმარისი არ არის.

!!საჭიროა ორი პირობა:

1. სწორი ხისარონი — ანუ სურვილი გაცემისთვის და არა საკუთარი თავისთვის.

2. ეკრანი — უნარი შევაკავოთ ეს სურვილი და მივმართოთ ის გაცემისკენ.

როგორ მუშაობს ეკრანი?

როდესაც ადამიანი გრძნობს სურვილს, რომ რაღაცის მიღება უნდა (მაგალითად: შეგრძნება, სითბო, ძალა), მან უნდა:

✓ შეჩერდეს და ჰკითხოს საკუთარ თავს: „რისთვის მინდა ეს? რისთვის ვიღებ?“

✓თუ პასუხია: „იმისთვის, რომ გადავცე სხვას, გავცე სხვისთვის, რომ შევერწყა, სიამოვნება მივანიჭო შემოქმედს“ — ეს ნიშნავს გაცემის განზრახვას.

✓და ეკრანი იძლევა საშუალებას მივიღოთ სინათლე, მაგრამ მხოლოდ იმ ზომით, რა ზომის სურვილიც შეუძლია ადამიანმა შეაკავოს და გადააქციოს გაცემად.

რატომ იმსხვრევა ეკრანი?

✓თუ ადამიანი ვერ უძლებს თავისი სურვილის ზეწოლას

✓თუ გაცემის განზრახვა სუსტდება და ის იღებს საკუთარი თავისთვის, სარგებლისთვის, მაშინ ეკრანი “იმსხვრევა”.

ეს შეიგრძნობა როგორც დაცემა, გულგატეხილობა, შინაგანი სისუსტე.
მაგრამ კაბალაში ეს არ არის შეცდომა, ეს არის სწავლის პროცესი, სულიერი გზის ნაწილი — ასე ვსწავლობთ ეკრანის სწორად აშენებას.

რა განსაზღვრავს ეკრანის სისქეს (ავიუთს)?

ავიუთი — ეს არის ეკრანის სისქე, ანუ სურვილის ძალა, რომელზეც ადამიანს შეუძლია დააფაროს გაცემის განზრახვა.
რაც უფრო დიდი, ძლიერი და ღრმაა ეგოისტური სურვილი და რაც უფრო მეტს მუშაობს ადამიანი მასზე,
მით უფრო ძლიერი შეიძლება გახდეს ეკრანი და მეტი სინათლის მიღება შეუძლია გაცემისთვის.

მაგრამ ამისთვის საჭიროა:

✓გავიაროთ ამაღლებები და დაცემები,

✓საკუთარი ბუნების გაცნობიერება,

✓ხისარონის (მოთხოვნილების); ჩამოყალიბება (გაწყობა) გაცემისთვის.
ხისარონი არ იქმნება შენში — შენ მას იძენ.
შეითვისებ გარემოსგან, ტექსტებისგან, ამხანაგებისგან
და ამის შემდეგ იწყება უკვე მუშაობა ეკრანზე და განზრახვაზე — რომ ღირსი გახდე მიიღო სულიერი სინათლე.

✓განზრახვის აღზრდა, რომელიც გახდება ეკრანი.

შევაჯამოთ:

✓როდესაც ეკრანი მზად არის — სინათლე შედის

!მხოლოდ მაშინ, როდესაც სურვილი (ხისარონი) ხდება გაცემისათვის
და ასევე მას აქვს ეკრანი, რომელსაც შეუძლია შეაკავოს და მართოს სინათლე, მაშინ
შემოქმედის სინათლე შედის და უერთდება სულს.
ამას ეწოდება სულიერი დაბადება, მიღება გაცემისთვის.

#კაბალა
#სულიერიგარემოცვა
#სული

Address

Tbilisi

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when კაბალა განათლება posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share