BASA MUNA BAGO TAWA

BASA MUNA BAGO TAWA Pri Shaw tawts to ebriwan

"Naniwala Ako, Pero Ako Rin ang Nasaktan"Minsan talaga, ang pinaka-masasakit na sugat ay hindi mula sa mga taong hindi m...
06/07/2025

"Naniwala Ako, Pero Ako Rin ang Nasaktan"
Minsan talaga, ang pinaka-masasakit na sugat ay hindi mula sa mga taong hindi mo kilala, kundi mula sa mga taong hindi mo inasahang kayang gawin iyon sa’yo.

Kilala ko siya bilang mabuti, maalalahanin, at parang laging andyan para sa akin. Sa una, napakadali niyang paniwalaan. Gabi-gabi niya akong kinukumusta, lagi akong pinapatawa kapag mabigat ang araw ko, at hindi siya nagkulang sa mga salitang gusto kong marinig. Para akong nananaginip — kasi sa wakas, may taong tila ipinagkaloob para alagaan ako.

Hanggang sa dumating ang araw na unti-unti kong napansin ang pagbabago. Hindi na siya kasing lambing, parang laging may tinatago, at biglang nawala ang dating sigla niya kapag magkausap kami. Pinili kong magbulag-bulagan kasi sabi ko, baka stress lang siya, baka pagod lang, baka ako lang ang nag-iisip nang masama.

Pero mahirap palang ipikit ang mga mata kapag ang katotohanan na mismo ang bumubungad. Hindi nagtagal, nahuli ko siyang may kausap na iba. Hindi lang basta kausap — ramdam kong may espesyal na namamagitan. Lahat ng atensyon, oras, at mga matatamis na salita na dati sa akin niya lang binibigay, sa iba na pala niya inilaan.

Masakit. Pero ang mas masakit pa doon, nang tanungin ko siya, hindi niya ako pinili. Mas pinili niyang itago ang katotohanan, paulit-ulit akong niloko, hanggang sa ako na mismo ang bumitaw — kahit ako ang hindi bumitaw dapat kung tutuusin.

Sa isang iglap, gumuho lahat ng tiwalang binuo ko sa kanya. Pinagkatiwalaan ko siya hindi lang ng puso ko, kundi pati ng mga pangarap ko, mga lihim ko, at mga insecurities ko. Pero sa huli, siya rin ang dahilan kung bakit ko naranasan ang pinakamalalim na sakit.

Ngayon, natutunan ko na hindi lahat ng nagsasabing “Mahal kita” ay totoo. Hindi lahat ng may magagandang salita ay karapat-dapat paniwalaan. At higit sa lahat, ang tiwala — parang salamin yan. Kapag nabasag, kahit idikit mo pa, may lamat na. Hindi na kagaya ng dati.

Pero kahit gano’n, pinipili ko pa ring magpatawad. Hindi dahil deserve niya, kundi dahil deserve kong maging payapa. Hindi ko man makalimutan ang ginawa niya, alam kong darating ang panahon na hindi na ito ganoon kasakit.

Sa ngayon, iniipon ko ulit ang mga piraso ng tiwala ko. Natutunan kong hindi mali ang magmahal nang sobra, pero mali ang ibigay ito sa maling tao. Darating din ang panahon na may makakakita ng tunay kong halaga — at hindi niya ito sisirain.

Nestor 2025
Samar

"Niloko Ako ng Nag-iisang Taong Pinagkakatiwalaan Ko"Akala ko siya na — ang taong hindi ko kailanman iisiping manloloko ...
06/07/2025

"Niloko Ako ng Nag-iisang Taong Pinagkakatiwalaan Ko"

Akala ko siya na — ang taong hindi ko kailanman iisiping manloloko sa akin. Siya lang ang pinili kong pagkatiwalaan nang buo. Sa dami ng tao sa paligid ko, siya ang tanging pinayagan kong makapasok sa pinaka-personal kong mundo, sa mga lihim kong hindi ko maikuwento kahit kanino.

Simula’t simula, ramdam ko na na iba siya. Masaya akong kasama, maalaga, at parang walang ibang hangad kundi ang mapasaya ako. Pinaniwala niya akong ligtas ako sa kanya. Na kung sakaling dumating ang araw na lahat ay tatalikod sa akin, siya ang mananatili. Kaya kahit alam kong mahirap magtiwala, pinili ko siyang pagkatiwalaan.

Lumipas ang mga buwan, unti-unti niyang nakuha ang loob ko. Hindi lang sikreto ang ibinahagi ko sa kanya — pati pangarap, takot, at lahat ng mga sakit na ayaw ko nang balikan. Siya ang naging sandalan ko sa lahat. Palagi kong sinasabi sa kanya, “Ikaw na lang talaga ang meron ako.” At ang sagot niya? “Hindi kita iiwan.”

Pero isang araw, bigla siyang nagbago. Hindi ko na siya maramdaman gaya ng dati. Hindi na siya kasing lambing, hindi na siya kasing interesado. Hanggang sa nalaman ko na lang — may iba na pala siyang pinaglalaanan ng oras at atensyon. Ang pinakamasakit? Ang mga sinabi kong lihim, ang mga takot at kahinaan ko, ginamit niya laban sa akin. Ibinahagi niya ang mga sikreto ko sa mga hindi dapat nakakaalam.

Doon ko naramdaman ang tunay na sakit ng pagtataksil. Hindi lang puso ko ang nadurog, pati na rin ang tiwala ko sa mga tao. Ang hirap palang bumangon kapag ang mismong pinagkatiwalaan mo ang dahilan kung bakit ka bagsak ngayon.

Pero kahit ganun, natutunan ko ring magpasalamat. Dahil kung hindi nangyari 'to, hindi ko makikita kung gaano ko pala dapat ingatan ang sarili ko. Hindi ko matututunan na hindi lahat ng tao na nagpapakita ng malasakit ay totoo. At higit sa lahat, natutunan kong huwag isuko ang buong tiwala ko agad-agad, kahit pa gaano nila ako kumbinsihin.

Ngayon, pinipili ko munang buuin muli ang sarili ko. Mas maingat na ako sa susunod, mas mapanuri, at mas matatag. Hindi ko man agad makakalimutan ang ginawa niya, pero pinipilit kong patawarin siya — para na rin sa sarili kong kapayapaan.

Sa mga nakaka-relate, tandaan nyo: hindi kayo nag-iisa. Mahirap magtiwala ulit, pero darating ang panahon na makakahanap tayo ng taong karapat-dapat. Sa ngayon, hayaan nating hilumin muna tayo ng panahon.

Javier 2025
Rizal

06/07/2025

MAY IBANG ANAK ANG AMA NG ANAK KO‼️‼️‼️

Hi Pokoyo. Itago niyo na lang po ako sa pangalang Karen, 23 years old, taga-Bataan. Wala pa akong trabaho, bagong graduate lang nitong April sa isang public university. Gusto ko lang po sana magbahagi, at sana, huwag n’yo akong husgahan.

Buntis po ako.

Hindi ko alam kung matutuwa ako o matatakot, pero ang tanging alam ko… ayoko pong mawala ang batang ito sa loob ko.

Yung lalaking ama ng dinadala ko? May anak na sa iba. Hindi kami matagal, pero hindi rin kami basta-basta. Nagmahalan kami. Sinabi ko na sa kanya sa umpisa pa lang “Kung sakaling mabuntis ako, hindi ko iwawala ang bata.” Hindi lang dahil sa paniniwala ko, kundi dahil hindi ko kayang isuko ang isang inosenteng buhay.

Nung sinabi ko sa kanya na buntis ako, para siyang nabingi. Natahimik siya. Tapos ang una niyang tanong:
“Pano na ‘to? Kakabili ko lang ng kotse. May anak pa ako. Di ko na kayang tustusan ‘to.”

Masakit. Hindi dahil sinabi niyang mahirap, kundi dahil parang wala akong halaga. Parang yung bata sa loob ko, abala lang sa mga plano niya sa buhay. Naiintindihan ko naman hirap din siya, hindi rin kalakihan ang kita. May binabayarang renta, may sustento pa sa nauna niyang anak.

Pero ako rin, may pangarap. May pinagdaanan. Ako rin, may pamilya.

Lumaki ako sa lola ko. Isa siyang kilalang hilot sa amin mamamasahe ng mga sanggol at nagpapaanak. Pero higit pa doon, siya ay isang espiritwal na tao. May paniniwala siya sa paglilinis ng katawan at kaluluwa kapag may batang nawala. Sa bahay namin, hindi mo maitatago ang ganyang sikreto. Kahit anong gawin ko, malalaman niya. At alam kong kung sakaling gawin ko 'yun, hindi na niya ako titignan sa parehong paraan.

Kaya hindi ko kayang isuko ang batang ito.

Oo, natatakot ako. Walang trabaho. Walang kasiguruhan. Wala ang ama ng bata sa tabi ko. Pero meron akong puso. Meron akong paninindigan. At higit sa lahat may buhay na umaasa sa akin ngayon.

Hindi ako perpekto. Oo, pareho kaming born-again nung lalaki. Pero sa dami ng sermon na natanggap ko mula sa simbahan, mas matimbang pa rin sa akin yung sinabi ng puso ko: “Labanan mo ‘to, kahit mag-isa.”

Hindi ko kayang gawin ito sa likod ng lola ko. Hindi ko kayang bitbitin ang guilt habang buhay. At alam kong kung pilitin kong mawala ang baby ko, ako rin ang tuluyang mawawala mentally, spiritually, emosyonal.

Minsan iniisip ko, ako ba'y makasarili sa desisyong ito?

Pero paano kung ito naman ang tamang desisyon para sa akin?

Hindi ako humihingi ng awa, gusto ko lang marinig. Gusto ko lang masabing hindi ako nag-iisa. Gusto kong malaman kung may mga babaeng tulad ko walang kasiguruhan sa buhay, pero piniling magpakatatag dahil may buhay silang inaalagaan.

Ngayon, araw-araw akong naghahanap ng trabaho. Sa online, sa mga kaibigan, sa mga kakilala. Kahit maliit, kahit panimula. Basta makaraos. Kasi ayoko nang maging pabigat sa iba, lalo na sa pamilyang pinangarap ko rin sanang buuin.

Hindi ko alam kung kailan magiging maayos ang lahat. Pero ang alam ko, hindi ko pinagsisisihan ang pinili kong landas. Kasi sa kabila ng lahat ng takot at lungkot… may kakaibang lakas akong nararamdaman sa bawat tibok ng puso ng batang ito.

Sa lahat ng mga kababaihan na pinipili ang mahirap pero matuwid na daan kasama n’yo ako.

At sa mga kagaya kong walang magulang na mapagsabihan, sana’y maging boses ang kwento kong ito para sa lahat ng batang babae na nilalaban ang buhay, kahit pa masakit, kahit pa mag-isa.

Salamat po, Pokoyo. 🙏

July 4,2025
Time Check: 1:47PM

05/07/2025

BINIBINING NAKILALA KO SA MINDANAO NOONG 1994

Itago n’yo na lang ako sa pangalang Zhy, 45 years old na binata at wala pang asawa, pero physical fit naman ako because health is wealth, motto ko iyan sa buhay. Back in 1994, nakilala ko si Kai, isang freshmen sa school namin somewhere in Mindanao. She has a goddess beauty para sa ‘kin; matangkad, sexy, at may kaya sa buhay.

Masasabi kong nasa kaniya na ang lahat. Na-love at first sight ako sa kaniya kaya I tried to court her, but she rejected me thrice, pero hindi ako tumigil hanggang sa napasagot ko siya. Sobrang masaya ako nun, lalo na nararamdaman kong sa paglipas ng mga araw, nahuhulog na rin siya sa ‘kin.

But everything changed. Isang araw, pinagtapat niya sa ‘kin na ikakasal na siya within days. Hindi ko alam i-re-react ko nun; gusto ko umiyak, gusto ko magw@la dahil nasas*ktan ako. Kinomfort ko siya habang nag-iisip ng paraan paano namin malalagpasan ang pagsubok na iyon, hanggang sa nilakasan ko loob ko at namanhikan ako sa parents niya. I got rejected dahil wala ako kasing yaman ng yaman nila.

Nas*ktan ako nang sobra, kaya noong nalalapit na kasal ni Kai, nagmakaawa ako sa kaniya na sumama siya sa ‘kin sa Maynila, but she refused at nag-farewell instead. Iniwan niya ako sa tagpuan namin na sug*tan ang puso at walang ibang magawa kundi ang umiyak nang umiyak na parang bata. Um-attend pa rin ako sa kasal niya at nasaksihan ko kung paano siya pinilit sa kasal nila, at ako wala akong magawa kundi pagmasdan siya habang umi!yak.

Lumipat ako ng school around Luzon area after ng kabiguan ko sa pag-ibig. Sinikap ko makapagtapos at nakapag-graduate ako ng Magna Cum Laude sa kilalang unibersidad. Marami akong nakilalang babae; iba pa nga ay sila na lumalapit, pero hindi ko pa rin talaga makalimutan si Kai. Hanggang sa niyaya ako ng college friend ko sa Mindanao na bumisita naman daw ako sa kanila. It was 2001, 7 years na rin nakalipas simula nang magtapos ang tungkol sa ‘min ni Kai, pero nagbabakasakali pa rin ako na sana makita ko pa ulit siya doon; iyon din ang malaking dahilan ko kaya pumayag ako sa alok ng kaibigan ko.

Dininig ni God panalangin ko at nagkita nga kami. Sobrang tuwa ko noon dahil nakita ko na ang babaeng minahal ko nang sobra. Nalaman kong mahal niya pa rin ako. Pero nasaktan ako sa mga nalaman ko; may apat siyang anak, tatlong lalake at isang babae. Sinabi niya rin sa ‘kin gaano ka-obs3ss3d ang asawa niya sa kaniya. Gusto ko sa kaniya mag*lit nun, pero hindi ko magawa dahil mahal na mahal ko siya. Nalaman ng asawa niya nagkita kami kaya s*n*mp*l siya, dahilan kaya sila naghiwalay dahil nagalit ang parents ni Kai. Umalis kami ng lugar nila; nung una ay labag pa sa loob ko dahil may maiiwan siyang sanggol, pero dahil mahal ko ay umalis kami.

Nagpakasal kami kaagad, at pina-register ko ang kasal namin dahil napag-alaman kong hindi pa pala registered ang kasal nila ng asawa niya dahil mga m*/n0r pa sila nung magpakasal. Namuhay kami ng masayang-masaya; wala na ako mahihiling sa mga panahon na iyon. Hanggang sa isang araw, gumising na lang ako na wala na siya sa tabi ko; naglaho na parang bula.

Same old pain back; ang s*kit. Bumalik ako sa lugar nila at napag-alaman kong nagbalikan na sila ng asawa niya. Halos ikab*l*w ko iyon. Naging suki ako ng h*sp*t*l; pabalik-balik sa ps*ch**tr*st d*ctor ko. 5 years na ng tuluyan ako maka-recover. Pero still, mahal na mahal ko pa rin siya. Kahit anong gawin ko, hindi ko siya mabura sa isipan ko, lalo sa buhay ko.

Kung nasaan ka man ngayon, sana ay masaya ka sa piling niya.

Nagmamahal, Zhy.
2000
BSCPE
PUP

05/07/2025

Tanda n’yo pa ‘yong confession na “‘DI INAKO NG BF KONG MED STUDENT ANG ANAK NAMIN KASI ‘DI PA RAW SIYA DOCTOR”?

Mag-a-update raw siya… yes, magkakaroon pa ng PART 7! 🤯 I-po-post ko agad ‘pag na-send. Abangan! 👀

😎
01/07/2025

😎

01/07/2025

NAGPAKASAL AKO SA IBA PARA MAKAG@NTI KAY EX NA MANL0L0K0

Hi, just call me Clover, 26, female, married. Gusto ko lang i-share ang istorya ko at ng lalaking minahal ko nang sobra, siya si Mon. Year 2017 nang magsimulang manligaw sa ‘kin si Mon. Thru text yun. Block ko siya after 1 week. Hanggang sa FB na ulit kami nagkakausap. Tapos block ko ulit siya, tapos unblock, tapos block. Naging ganun lang sistema namin lagi.

After 3 months, nagkita kami sa personal, tapos binigyan ko siya chance na ituloy panliligaw sa ‘kin. August 8, 2017, naging kami na, mag-jowa na talaga kami. Araw-araw niya ako pinupuntahan sa boarding house pagkatapos ng klase ko. College ako, high school naman siya. Ang saya namin lagi, nag-mo-motor kami lagi (passenger princess lang ako), nag-aarayat, C2 lang, sapat na para tumagal kuwentuhan namin, kasi hanggang 9 PM lang puwede kami magsama. Naging legal kami sa family niya. Close ko Mama at Papa niya. Magaan loob nila sa ‘kin. Happy lang ang takbo ng relasyon namin.

Hanggang sa dumating na ang mga aberya, lagi ko na siya nahuhuli na may kaus@p na iba, nagkik!ta pa sila ng kausap niya after niyang pumunta sa ‘kin. Nakaka-chat ko pa mga babae niya, sila pa g*lit sa ‘kin. Nakipaghiwalay ako sa kaniya, pero nagkabalikan pa ulit. 2 days na lang mag-1 year na kami, pero nakipaghiwalay siya. Di ko alam dahilan niya, pero wala naman akong nagawa kahit nagmakaawa ako sa kaniya.

Sobra sakit lang sa part ko kasi kinaumagahan habang papunta ako ng school ay nakasalubong ko siya, angkas niya babae niya sa motor. Di ko siya tiningnan sa mata, patay malisya ako, kunwari di ko talaga siya nakita. Grabeng iyak ko nung kinagabihan. Sobra s*kit lang sa part na binigay ko na lahat sa kaniya, pati pangb*syo, pangs*g*l niya, naibenta ko pa CP ko sa murang halaga para may maibigay pera sa kaniya. Sobrang tinitipid ko na sarili ko nun, tapos ako pa pinalabas niyang masama.

Mula noon, natanggap ko na wala na nga sigurong pag-asa na kami ay maayos pa. Graduation na namin sa college. Last day ko na rin yun para mag-stay sa lugar na yun (Albay). Gusto ko na rin talaga makaalis para makalimutan siya. Bumiyahe na ako (Nueva Ecija). In-unfriend ko lahat ng may connection sa kaniya. Pati mga kaibigan ko na mismong taga-dun sa lugar na yun ay in-unfriend ko rin para mas mabilis akong makakalimot.

Ok na, ilang taon na nakalipas mula noong umalis ako don. Hanggang nagparamdam ulit siya. Naging marupok ulit ako. Naging ok kami, pero hindi pa ulit naging kami. Nagsisimula ulit siyang manligaw. Payag naman ako. Nag-uusap ulit kami, matagal din kami nag-uusap lagi. Tapos nagpapalitan ng "I love you". Tapos kinagabihan, bigla siya nag-my day ng babae, nakaakbay pa siya. At yung babae na yun ay yung babaeng dating angkas niya rin. Back to zero na naman ako. Gumuho na naman ang mundo ko.

Ilang linggo, nagpajowa na ako sa iba, at ang masama, nagpakasal na agad kami para wala ng rason para bumalik pa ako ng paulit-ulit sa lalaki na yun. Kasal ko na. Di ko sana pinaalam sa mga kaibigan at kakilala ko, pero nalaman pa rin nila, at nakaabot pa sa Papa ni Mon. Ang Papa niya pa nagpakita sa kaniya na ikakasal na ako. Pero yun na yun, wala ng bawian, naikasal na ako sa iba.

Kung kailan ako naikasal ay siyang paghiwalay nila ng babae niya. Kung kailan ako naikasal ay siyang pagkukulit niya sa ‘kin (dami niya FB, kasi bi-no-block ko siya lagi, mapa-IG at TikTok, nandun siya nangungulit, nakikigamit pa ibang account para maka-chat sa ‘kin). Kung kailan ako naikasal ay siyang pag-effort niya na makita ako (naghanap pa siya ng work dito malapit sa lugar ko). Kung kailan ako naikasal ay doon pa niya nalaman na ako pala ang babaeng gusto niya maging asawa.

Sorry pero HULI na lahat ("White Horse" by Taylor Swift). Ngayon single siya, papal*t-pal*t ng bab@e. Halos araw-araw iba bab@e kinakasama niya. Kakat*kot, minsan bigla na lang tat@wag ng madaling araw sa ‘kin. Dami niyang dummy account. Sa blocklist ko ay puro siya na lang, napakadami na.

Naikasal ako sa tamang lalaki. Di ko yun pinagsisihan kahit biglaan. Napamahal na rin ako sa kaniya, kasi inaalagaan niya ako nang tama at mahal na mahal niya ako. Ngayon ay mag-fo-4 years na kaming kasal, may isang anak.

Misis Clover
****
*Confidential

01/07/2025

ITINAG0 KO KAY PARTNER NA SINUND@N AKO NG KAPATID NIYA SA BAHAY NU’NG NAG-IN0M KAMI

Hi! I just want to share my story and need some advice. Call me na lang as Red, 30F. I have a live-in partner, 25M, and his name is Prince. So eto na, merong inum@n nung May 25, 2025, dito sa loob ng compound namin here in Cavite. Kasama namin mag-in0m yung brother ng ka-LIP ko, asawa niya, ako, yung ka-LIP ko, pati yung kapitbahay namin na mag-asawa.

Habang nag-iinuman sila, umuwi ako ng house namin para mag/su/ka kasi nahihilo na ako, at su/kang-su/ka na ako. I didn't know na sumun0d pala yung brother niya. Habang nag/su/su/ka ako sa bany0, lumapit siya sa ‘kin and then hin*w*k*n yung pech@y ko habang nag/su/su/ka ako. Tinabig ko kamay niya, and then hindi na inulit. Hindi ko sinabi sa ka-LIP ko kasi ayaw ko ng gu/l0 and away, so parang hinayaan ko na lang and kineep ko na lang sa sarili ko.

June 19, nung nasa Rizal ka-LIP ko, nag-chat siya sa ‘kin. G*lit na g*lit, and sabi niya anong meron daw nung inum@n. Hindi ako uma@min kasi ayaw ko nga ng gu/l0. Then kung ano-ano na sinasabi niya sa chat, so ako naman nag-tr*gg*r, sinabi ko na sa kaniya. After non na-block niya ako, and g*lit pa siya sa ‘kin. After ilang days, umuwi na partner ko and nag-usap kami; gusto na niya ng hiwalayan, pero ayaw ko kasi sobrang mahal ko si Prince.

Then dumating yung araw na nag-usap-usap kami. Ako, si Prince, brother niya, and yung asawa ni brother niya. Hindi ako nakaimik sa sobrang t*k0t ko. All I can say is sorry, pasensya na, baka ibang tao lang yung nakita ko, and ikaw yung napagbint@ngan. Para akong na-tr@p sa senaryo na yon kasi natat*k0t ako magsalita. Pero wala talaga ako intensyon na sir@in silang magkapatid and mag-asawa.

I need some advice; ano ba dapat kong gawin?

(ante, much better mag-install ka CCTV sa bahay nyo para di ka pagdudahan, for safety purposes na rin at di na maulit ganyan. Pede ma-connect sa phone kaya pede mo ipa-access si partner at magkaron siya peace of mind, eto rin gamit ko, 8 pa ganto kasi mura din ♥️👉🏻: https://s.shopee.ph/7AS1Oa7UkW -admin)

Red
*Confidential
*not a funny post

21/06/2025

NALAMAN NI EX NA MAY RESORT KAMI NG HUBBY KO KAYA DO’N NA LAGI SILA NAG-SE-CELEBRATE NG OCASSIONS NG WIFE NIYA

I am Lisa, 35F, 11 years married. I had an ex when I was sixt€€n years old. 1 month lang na naging kami. He is also married now, and his wife was his girlfriend since we were together 16 years ago. They already have children. Nakipaghiwalay ako sa kaniya noon kasi pumasok ako sa convent dahil gusto ko maging madre.

Pero months lang ako sa convent, lumabas ako, at hindi natuloy ang pagiging madre ko. Nang nalaman niyang lumabas ako sa convent, nakipag-communicate siya ulit sa ‘kin at sinabi na handa niyang hiwalayan ang girlfriend niya (na ngayon ay asawa niya), may chance na bumalik ako sa kaniya pero hindi ko ginawa; nagparaya ako at nag-move on sa buhay (year 2006).

Hanggang sa ilang taon nang nakalipas, may mga naging boyfriends na rin ako. Hanggang year 2010, na-meet ko ang husband ko ngayon (seaman) at ikinasal kami noong 2014. Ang ex ko, ilang taon na kaming hindi nagkita; last kita namin noong 2006 pa, nang hiniwalayan ko siya. Hanggang sa nagkanegosyo kami ng asawa ko dito sa lugar namin (beach resort).

Nang nalaman ng ex ko na may beach resort kami, pumupunta na siya lagi don kasama ang family nya - mga anak at asawa niya. Ilang beses na silang pumupunta sa resort namin; don sila nag-se-celebrate ng mga occasions nila. Alam ng asawa niya na naging ex-girlfriend niya ako. Simula noong nagpupunta sila sa resort namin, hinahanap niya ako. Tinatanong niya ang anak ko kung nasaan ako; sinasabi ng anak ko na may naghahanap daw sa akin na lalaki at nagpakilala na ex ko raw siya.

Hanggang sa ilang pagkakataon na naulit ang paghahanap niya sa ‘kin, pero hindi ako nagpapakita sa kaniya; iniiwasan ko siya. Hanggang sa year 2023, nagtayo ako ng tindahan sa resort; ako ang tindera. Di ko alam na nasa resort pala sila ng pamilya niya; nakita niya ako for the first time na di sinasadya. Dali-dali akong nagtago at sinabi ko sa helper ko na sabihin sa kaniya na wala ako. Pero nagpupumilit siya; naglal@sing sa resort namin at parang nag-iisk@n/d@/l0; ayaw umalis.

Ayaw niyang umalis hangga't di nya ako nakakausap. Nagsig!g@w siya sa labas ng tindahan namin at hindi mapakali. Kaya for the first time, nakipag-usap ako sa kaniya para lang umalis na siya, kasi nahihiya na rin ako sa mga kamag-anak ko sa mga pinaggagawa niya. Pero l@sing siya noong nag-usap kami kaya di ko masyado siniseryoso ang mga pinagsasabi nya sa ‘kin:

Ako daw ang mahal niya, gusto raw niya magkabalikan kami. Bakit daw ako pumasok sa convent at iniwan siya, pinagpalit ko raw siya sa seaman. Pero pinalabas na namin siya sa gate ng resort at hindi ko na siya kinausap. Pag-uwi niya ay nag-chat siya sa ‘kin sa Messenger na hindi na raw mauulit yon. Kaya deadma na lang ako sa kaniya at di ako nag-reply.

Mga 2 years na ang nakalipas simula noon; akala ko wala na yon. Kinalimutan ko na ang mga pinaggagawa nya dito sa resort namin. Hanggang sa naulit na naman this year 2025. Pumunta na naman sila sa resort namin kasama ang wife niya at mga anak niya; birthday ng wife at anak niya, at sa resort namin cinelebrate ang occasion.

Hanggang sa nagl@sing na naman siya; pinagsasabi niya sa mga kapatid kong lalaki na ex ko raw siya. Sinabi niya rin sa anak ko na ex ko siya, at pabiro na sinabi sa anak ko na siya raw ang papa nito. Pumunta siya sa bintana ng tindahan namin, at don na nag-is/k@n/d@l0. Hindi raw siya aalis kung hindi ako makipag-usap sa kaniya. Sinasabi niya sa anak ko na na-mi-miss niya raw ako; gusto niya raw mah@w@kan ang k@may ko; bakit ko raw siya iniiwasan.

Sobrang naaawa ako sa asawa niya; umalis at parang nagbubulag-bulagan lang. Hindi ko na alam ang gagawin ko; ako ang nahihiya sa mga pinaggag@wa niya. 1 month lang na naging kami, pero bakit siya nagkakaganuyan sa ‘kin?

Mrs. Lisa
****
BSBA
*Confidential

Address

Taguig

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when BASA MUNA BAGO TAWA posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The University

Send a message to BASA MUNA BAGO TAWA:

Share