28/09/2026
Ustawa z dnia 30 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (dalej: „nowelizacja z 2026 r.”), poza modyfikacjami w zakresie zmiany terminu na uchwalanie planów ogólnych, wprowadziła także szereg innych zmian, a do najważniejszych należy:
• uelastyczniona i usprawniona procedura sporządzania zintegrowanego planu inwestycyjnego, czyli szczególnej formy planu miejscowego wprowadzonej reformą systemu planowania przestrzennego;
• zmiana dotycząca tzw. newslettera planistycznego, czyli systemu, który umożliwi szybkie i efektywne przekazywanie elektronicznie informacji o ważnych wydarzeniach w procesie tworzenia planów zagospodarowania przestrzennego;
• umożliwienia przenoszenie obszarów zabudowy śródmiejskiej, wyznaczanych zgodnie z reformą w planach ogólnych, do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i decyzji o warunkach zabudowy;
• ograniczenia w wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy tylko dla osób, które mają prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;
• projekty planów zagospodarowania przestrzennego i innych dokumentów będą mogły być udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej przez dodatkowe 3 miesiące po uruchomieniu Rejestru Urbanistycznego, czyli do 1 października 2026 r., co ułatwi gminom przystosowanie się do korzystania z nowego narzędzia informacyjnego;
Najważniejsze zmiany to te dotyczące decyzji o warunkach zabudowy, którem mają na celu doprecyzowanie przepisów dotyczących ich wydawania. Biorąc pod uwagę, że obecnie decyzja o warunkach zabudowy jest wydawana zgodnie z ustaleniami planu ogólnego, na okres 5 lat, celowe jest ograniczenie wydawania decyzji do wnioskodawców dysponujących prawem do terenu, aby stała się ona rzeczywistym instrumentem procesu inwestycyjnego. Zmiany w tym zakresie, w odróżnieniu od pozostałych zmian, które weszły w życie 1 lipca 2026 r., zaczną obowiązywać dopiero od 1 stycznia 2027 r.
Jest to kolejna duża zmiana w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w okresie ostatnich kilku lat. Polski system planowania od samego początku wejścia w życie ustawy cierpiał na wiele bolączek, które kolejne nowelizacje usiłują usunąć. Czas pokaże, czy omówione powyżej modyfikacje faktycznie spowodują sprawniejsze funkcjonowanie organów i poprawią stan zagospodarowania przestrzennego w Polsce, czy też stworzą tylko kolejne problemy.