Katedra Botaniki Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu

Historia Katedry Botaniki Katedra Botaniki istnieje od 1919 roku i powstała jako Zakład Botaniki Ogólnej i Fitopatologii równocześnie z utworzeniem Wydziału Rolniczo-Leśnego na Wszechnicy Piastowskiej, przemianowanej w kwietniu 1920 roku na Uniwersytet Poznański. Po wydzieleniu fitopatologii w odrębną katedrę od 1947 roku jednostka istniała jako Katedra Botaniki Ogólnej. W 1951 roku, po odłączeniu Wydziału Rolniczego i Leśnego od Uniwersytetu Poznańskiego i powstaniu Wyższej Szkoły Rolniczej, weszła w skład Wydziału Rolniczego jako Katedra Botaniki. W wyniku reorganizacji Uczelni, której celem była likwidacja katedr i utworzenie instytutów, od 1970 roku jednostka wchodziła w skład Wydziału Ogrodniczego, najpierw jako Zakład Botaniki Ogólnej w Instytucie Przyrodniczych Podstaw Produkcji Roślinnej, a po rozwiązaniu instytutów w 1981 roku ponownie jako Katedra Botaniki. Obecnie Katedra jest jednostką Wydziału Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu. W latach 1919–1929 placówką kierował prof. dr Bolesław Namysłowski, a po jego nagłej śmierci funkcję kuratora pełnił profesor Konstanty Stecki, natomiast od 1931 roku kierownikiem Katedry został doc. dr Witold Kulesza. W kolejnych latach Katedrą kierowali: prof. dr Konstanty Stecki (1935–1939 i 1945–1960), doc. dr Marian Nowiński (1960–1967), a po jego odejściu na emeryturę funkcję kuratora pełnił prof. dr Marian Falkowski (1967–1969). Następnie Katedrą kierowali: doc. dr Marian Filipek (1969–1976), prof. dr hab. Stanisław Król (1976–1992), dr Wanda Rudnicka-Sterna (1992–1998), prof. dr hab. Małgorzata Klimko (1998–2009), dr hab. Maria Morozowska (2009–2013), a obecnie funkcję tę pełni ponownie prof. dr hab. Małgorzata Klimko. W roku 1919, kiedy Katedrę obejmował prof. dr Bolesław Namysłowski, nie miała ona właściwych pomieszczeń. Dopiero po roku 1920 Katedra otrzymała zaledwie dwa pokoje przy ul. Mazowieckiej 26, gdzie zajęcia odbywały się w sali ćwiczeń Zakładu Fizjologii Roślin. W roku akademickim 1921/1922 Katedra uzyskała lepsze warunki, otrzymując 4 pomieszczenia przy ul. Śląskiej 5, ale nadal brakowało sali ćwiczeń. Z początkiem 1930 roku Katedra została przeniesiona do nowego lokalu w budynku nazywanego wówczas „Sołacz-Dwór”, a obecnie „dworkiem”, położonym przy ówczesnej ul. Sołackiej 10, a obecnie Wojska Polskiego 71D W budynku tym Katedra otrzymała wygodniejsze pomieszczenia i salę ćwiczeń wykorzystywaną wspólnie z Katedrą Botaniki Leśnej. W tych pomieszczeniach funkcjonowała do roku 1956, kiedy została przeniesiona do nowo wybudowanego skrzydła Kolegium Cieszkowskich, gdzie mieści się do dziś. W okresie, gdy Katedrą kierował prof. dr Bolesław Namysłowski, kierunek badań obejmował hydrobiologię, mykologię i fitopatologię, a do najważniejszych osiągnięć badawczych należy zaliczyć: opracowanie przez profesora Namysłowskiego fitoplanktonu polskiej części Bałtyku, prace dr. Karola Zaleskiego nad rodzajem Penicillium, zbadanie mikroflory solanek kujawskich przez dr. Bernarda Liebetanza, opracowanie planktonu Warty pod Poznaniem przez dr Irenę Hoppównę oraz opracowanie mikroflory i makroflory jezior wielkopolskich przez ks. dr. Franciszka Wawrzyniaka. Doc. dr Witold Kulesza zmienił w pewnym stopniu profil badawczy Katedry, koncentrując go na morfologii, anatomii i systematyce roślin, fitopatologii i mykologii oraz fitogeografii i fitosocjologii. Do najważniejszych osiągnięć tego okresu zaliczyć należy: opracowanie przez doc. dr. Witolda Kuleszę rodzaju Rubus w Polsce, prace dr. Karola Zaleskiego nad chorobami wirusowymi ziemniaka i bakteriozami fasoli oraz jego habilitację w grudniu 1934 roku. Gdy Katedrą kierował prof. dr Konstanty Stecki, prowadzono głównie badania fizjograficzne. Ważnym osiągnięciem tego okresu były prace palinologiczne doc. dr. Wacława Ołtuszewskiego, a szczególnie praca nad polodowcową historią lasów Wielkopolskiego Parku Narodowego, która stanowiła podstawę do nadania mu tytułu docenta. W czasie gdy kierownikiem Katedry był doc. dr Marian Nowiński, dominowały badania florystyczne i fitosocjologiczne oraz badania nad biologią i agrotechniką roślin użytkowych. Znaczącym dorobkiem są Jego prace nad zespołami chwastów segetalnych oraz prace z zakresu historii roślin i upraw rolniczych, ogrodniczych i leczniczych. W okresie kierowania Katedrą przez doc. dr. Mariana Filipka badania miały charakter wielokierunkowy i dotyczyły fitosocjologii, florystyki, ekologii, anatomii, systematyki oraz dendrologii. Do szczególnych osiągnięć zaliczyć należy wybitne prace o florze i zespołach muraw kserotermicznych rejonów dolnego odcinka Odry i Warty. Badania dendrologiczne dominowały w okresie, gdy Katedrą kierował prof. dr hab. Stanisław Król, który z wykształcenia był leśnikiem. Dotyczyły one w szczególności oceny introdukcji i aklimatyzacji obcych gatunków drzew i krzewów. Do najważniejszych osiągnięć tego okresu zaliczyć należy prace Profesora nad aklimatyzacją sosny czarnej w Polsce oraz biologią i ekologią cisa pospolitego, a także doc. dr. hab. Mieczysława Czekalskiego nad introdukcją i aklimatyzacją gatunków z rodzaju Rhododendron, których efektem była habilitacja w 1983 roku. W okresie tym prowadzonych było szereg prac z zakresu ochrony przyrody, z których na wyróżnienie zasługują badania zespołowe w rezerwatach i parkach krajobrazowych województwa zielonogórskiego i gorzowskiego. W okresie, gdy kierownikiem Katedry była dr Wanda Rudnicka-Sterna badania koncentrowały się na autekologii, biologii i zmienności roślin podlegających ochronie gatunkowej oraz systematyce roślin. Na wyróżnienie zasługują badania zespołowe z zakresu ochrony przyrody wykonane w rezerwatach województwa konińskiego. Działalność naukowo-badawcza w latach 2006–2015 W Katedrze realizowany jest temat badawczy pt.: Biologia, systematyka i zmienność wybranych taksonów roślin ze szczególnym uwzględnieniem gatunków rzadkich i chronionych, ekologia glonów planktonowych oraz ocena bioróżnorodności ekosystemów lądowych i wodnych na poziomie florystycznym i fitocenotyczno-krajobrazowym. W jego obrębie prowadzone są cztery zadania badawcze: Zasoby naturalne, chorologia i ekologia gatunków rzadkich i chronionych; Systematyka i zmienność wybranych taksonów; Ocena bioróżnorodności ekosystemów lądowych i wodnych na poziomie florystycznym i fitocenotyczno-krajobrazowym oraz Biologia wybranych taksonów. Do najważniejszych osiągnięć tego okresu należy: opisanie nowych gatunków, mieszańców roślin kwiatowych i zarodnikowych, opisanie nowych stanowisk dla regionu Polski i Słowacji, zinwentaryzowanie drzew przyrodniczo cennych w Wielkopolsce, wskazanie cennych i rzadkich gatunków fitoplanktonu oraz podejmowanie działań zapewniających zachowanie wysokich walorów przyrodniczych i użytkowych badanych obszarów. W wyniku badań taksonomicznych, przeprowadzonych z wykorzystaniem techniki SEM, nad wybranymi gatunkami z rodzin Alliaceae, Apiaceae, Araceae, Cyperaceae, Ginkgoaceae, Hydrangeaceae, Lamiaceae, Linneaceae, Myrsinaceae, Primulaceae, Ranunculaceae i Theophrastaceae wskazano nowe cechy diagnostyczne badanych gatunków do wykorzystania w kluczach i florach. Większość uzyskanych wyników jest nowych dla nauki. Wykazano wysoką dynamikę produkcji biomasy roślin runa i podkreślono jej bardzo istotną rolę dla funkcjonowania ekosystemu, związaną z krążeniem biogenów i przepływem energii w ekosystemie leśnym, a także przeanalizowano reakcję warstwy zielnej, mszystej i podszytu na zamieranie drzew w lasach Wielkopolskiego Parku Narodowego. Badania realizowano między innymi w ramach 13 grantów Komitetu Badań Naukowych, Narodowego Centrum Nauki oraz trzech grantów interdyscyplinarnych – międzyuczelnianych. Katedra współpracuje z krajowymi i zagranicznymi instytucjami naukowymi. W latach 2006–2015 w Katedrze wykonano 12 ekspertyz i innych opracowań na zamówienie, głównie z zakresu ochrony przyrody. Pracownicy Katedry byli wielokrotnie nagradzani i wyróżniani nagrodami Rektora. Udzielają się w krajowych towarzystwach naukowych. W Katedrze kontynuowane jest wydawanie czasopisma naukowego „Steciana”. Stopień doktora habilitowanego uzyskały dwie osoby i ukończono dwie prace doktorskie, a pięć kolejnych jest realizowanych. Dorobek naukowy w latach 2006–2015 W tym okresie pracownicy Katedry opublikowali 248 oryginalnych prac twórczych, które wydrukowano w krajowych i zagranicznych wydawnictwach naukowych. Są autorami i współautorami ośmiu monografii, 23 rozdziałów w monografiach oraz ośmiu książek popularno-naukowych. Wyniki badań prezentowano w formie posterów i referatów na konferencjach naukowych. Działalność dydaktyczna w latach 2006–2015 Katedra prowadzi zajęcia dla trzech wydziałów: Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu, Rolnictwa i Bioinżynierii oraz Medycyny Weterynaryjnej i Nauk o Zwierzętach, na dziewięciu kierunkach studiów (Ogrodnictwo, Architektura krajobrazu, Medycyna roślin, Biotechnologia, Ekoenergetyka Inżynieria rolnicza, Rolnictwo, Zootechnika i Biologia). W Katedrze wykonano 140 prac magisterskich, 97 inżynierskich i sześć licencjackich. Baza lokalowa i infrastruktura Siedziba Katedry mieści się w budynku Kolegium Cieszkowskich-Nowe. Katedra dysponuje salą ćwiczeń, biblioteką, ogrodem doświadczalno-dydaktycznym o powierzchni około 1000 m2 oraz zbiorami zielnikowymi roślin zarodnikowych i kwiatowych. źródło informacji: Klimko Małgorzata, Urbański Paweł 2016. Katedra Botaniki. [W]: Monika Kozłowska, Barbara Politycka, Agnieszka Krzymińska (red.): 60 lat Wydziału Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu 1956-2016. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu

06/06/2017
woak.up.poznan.pl

http://woak.up.poznan.pl/images/pdf/promocja/INFORMATOR-WOAK.pdf

Adres

Ul. Wojska Polskiego 71C Pok. 228
Poznan
60-625

Telefon

+48 61 848 7695

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Katedra Botaniki Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Firmę

Wyślij wiadomość do Katedra Botaniki Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu:

Najbliższe uniwersytety