11/08/2026
ဒီမေးခွန်းကို မိဘတစ်ယောက်ကို မေးကြည့်ရင်—
“နီးလို့”
“အဆင်ပြေလို့”
“အသိမိတ်ဆွေရှိလို့”
“ကုန်ကျစရိတ်သက်သာလို့”
ဆိုတဲ့အဖြေတွေ ကြားရပါလိမ့်မယ်။
ဒါပေမယ့် ဒီထက် စဉ်းစားကြည့်ရင် Education Quality တစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။
ဥပမာ မိဘတစ်ယောက်မှာ သားသမီးကို နိုင်ငံခြားပို့ဖို့ ငွေကြေးအဆင်ပြေတယ်ဆိုပါစို့။
အနောက်နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို ပို့မယ်ဆိုရင်—
ဘာသာစကားကနေစပြီး
နေထိုင်မှုပုံစံ၊ Culture၊ Daily Life၊ Hidden Cost တွေအထိ စဉ်းစားရတယ်။
အရေးကြီးတာက—
“ကလေးတစ်ယောက်တည်း နေနိုင်ပါ့မလား?”
ဆိုတဲ့ မေးခွန်းရှိတယ်။
Thailand ဆိုရင်တော့ မြန်မာတွေအများကြီးရှိပြီးသား။
သွားဖူးတဲ့သူတွေရှိတယ်။
နေဖူးတဲ့သူတွေရှိတယ်။
အခက်အခဲတွေကြုံဖူးပြီးသားသူတွေရှိတယ်။
အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ခုခုဖြစ်ရင်တောင်
မိဘအနေနဲ့ “ဘယ်သူ့ကို ဆက်သွယ်ရမလဲ” ဆိုတာ ပိုရှင်းတယ်။
ဒါကြောင့် မိဘတွေက Thailand ကိုရွေးတာဟာ—
“Thailand က အကောင်းဆုံး Education System ဖြစ်လို့” ဆိုတာထက်
“ကိုယ့်သားသမီးအတွက် လက်တွေ့ကျပြီး Manage လုပ်နိုင်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ဖြစ်လို့” ဆိုတာ ပိုနီးစပ်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ဒီနေရာမှာ ကျောင်းသားတွေကိုလည်း မေးချင်တယ်။
နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းတက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား?
English လို ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ် ပြောနိုင်ပြီလား?
မသိတဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့ စကားစပြောရဲပြီလား?
နေ့စဉ်စားတာ၊ သွားတာ၊ အဝတ်လျှော်တာကအစ ကိုယ်တိုင်လုပ်နိုင်ပြီလား?
အရေးကြီးဆုံးက—
ကိုယ်ဘာဖြစ်ချင်တာလဲဆိုတာ အနည်းဆုံးတော့ သိပြီလား?
နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းတက်ဖို့ဆိုတာ
နိုင်ငံရွေးတာတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။
ကိုယ့်အတွက် သင့်တော်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရွေးတာပါ။
ပြီးတော့ မိဘတွေကလည်း
“ဘယ်နိုင်ငံက အကောင်းဆုံးလဲ?” လို့ မေးတာထက်
“ငါ့သားသမီးအတွက် ဘယ်ပတ်ဝန်းကျင်က အသင့်တော်ဆုံးလဲ?”
လို့ ပြန်မေးကြည့်သင့်ပါတယ်။
#နိုင်ငံခြားပညာရေး #ထိုင်းနိုင်ငံကျောင်းသားများ #မိဘနှင့်လူငယ်