معلومات های اسلامی

09/12/2025

بسیار درد اور است دوستان عزیز لطفامتوجه باشید.

یکی از دوستانم که داکتر نهایت مهربان و با دانش است امروز برایم قصه ای گفت که هم خودش را گریه گرفت و هم مرا، نمی خواهم نامش را بگویم اما او امروز قصه کرد که چند روز پیش یک مریضی با کودکش به معاینه خانه آمده بود، وقتی می خواستم معاینه شانرا آغاز کنم پسرک چیزی از مادرش می پرسید و مادر برایش می گفت: چپ باش بچیم، چپ باش...
من فکر کردم کودک کدام مشکلی نداشته باشد و به تشناب نیاز نداشته باشد از همین سبب از مادرش پرسیدم که او چه می گوید؟
اول مادرش نخواست چیزی بگوید اما بعد از تاکید من گفت: هیچ داکتر صاحب! برایش وعده کرده بودم که بعد از معاینات و دوا اگر پول باقی ماند برایش بوت می خرم، حالا پیوسته می پرسد که پول مانده یا نی.
ناخودآگاه متوجه بوت هایش شدم که یک انگشت کوچکش از سوراخ بوت معلوم می شود. نزدیکش شدم و گفتم: نازنین کاکا کف بوت خود را نشان بتی که نمره بوت تو چند است. اما از بس که کف بوت او شاریده بود هیچ نمره اش فهمیده نمیشد. با دستم اندازه پایش را گرفتم و به مادرش گفتم. فردا بیایید که اینبار کاکا داکترش برایش بوت های قشنگ می خرد، کودک لبخند زد اما مادرش خیلی شرمیده بود و می گفت، نخیر داکتر صاحب شما زحمت نکشید.
فردا من برایش بوت خریدم و پسرک با مادرش آمد، وقتی بوت های جدیدش را به پایش می کردم کودک به خاطر اینکه مشکل خود را درست مطرح کرده باشد به من گفت: کاکا داکتر دگه د قصه اش نبودم اما د مکتب بچه ها مرا آزار می دادند و نام مرا بوت کهنه گذاشته بودند.
سرم را دوباره بالا نکردم تا اشک هایم را نبیند.
بلی هر مریضی که مراجعه می کند اگر مصارفش کمتر شود شاید از پول باقی مانده، نانی، لباسی و یا بوتی برای فرزندانش بخرد.
پس چه خوب است تلاش کنیم که مصارف مریض کمتر شود.
لطفا نشر نمائید تا همه از این پیام بهرمند شوند.
کاپی

‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌╭─┅──═ঊঈ🦋ঊঈ═──┅─╮
❤
╰─┅──═ঊঈ🦋ঊঈ═──┅─╯

06/10/2025

05/10/2025

🏛️ داستان "سقراط، نانوا و شاعر بی‌نظم"

روزی سقراط در بازار آتن قدم می‌زد، با همان لباس ساده و نگاه ژرفش. در راه، با دو مرد برخورد کرد:
تیمون ، نانوا؛ مردی پرخاشگر و همیشه در حال شکایت از زندگی.
فیلوس ، شاعر؛ مردی خیال‌پرداز که هر روز یک شعر می‌گفت ولی هیچ‌وقت نان نداشت بخورد.

تیمون گفت:
«ای سقراط! تو که این‌همه خرد داری، چرا مثل ما کار نمی‌کنی؟ نان نمی‌پزی، شعر نمی‌گویی، فقط سوال می‌پرسی!»
فیلوس خندید و گفت:
«او نان نمی‌پزد، ولی ذهن ما را سیر می‌کند.»

سقراط لبخند زد و گفت:
«بیایید امروز را باهم بگذرانیم. شاید هرکدام‌مان چیزی یاد بگیریم.»

🍞 قسمت اول: نانوا و فلسفه

سقراط به نانوایی تیمون رفت. تیمون گفت:
«ای فیلسوف، اینجا فقط آرد و آتش کار می‌کند، نه منطق!»
سقراط گفت:
«ولی اگر آرد را بی‌منطق بسوزانی، نان نمی‌شود—خاکستر می‌شود.»

تیمون لحظه‌ای سکوت کرد.
«پس یعنی حتی در نانوایی هم فلسفه هست؟»
سقراط گفت:
«در هر کاری که با دل انجام شود، خرد پنهان است.»

🎭 قسمت دوم: شاعر و واقعیت

بعد به خانه‌ی فیلوس رفتند. فیلوس شعری خواند:
«دل من چون پرنده‌ای‌ست، در قفس زمان...»
تیمون خندید:
«با این شعر نان نمی‌خوری!»
فیلوس گفت:
«ولی با نان تو، روحم سیر نمی‌شود.»

سقراط گفت:
«نان جسم را زنده می‌کند، شعر روح را. هر دو لازم‌اند، ولی هیچ‌کدام کافی نیستند.»

🌅 قسمت سوم: پایان در ساحل

سه‌تایی به ساحل رفتند. آفتاب غروب می‌کرد.
تیمون گفت:
«امروز فهمیدم که کارم فقط پختن نان نیست، ساختن آرامش است.»
فیلوس گفت:
«و من فهمیدم که شعرم باید نان هم بدهد، نه فقط خیال.»
سقراط گفت:
«و من خوشحالم که امروز، به جای سوال پرسیدن، جواب گرفتم.»

باد آرامی وزید. سه مرد، متفاوت ولی هم‌مسیر، در سکوت به افق نگاه کردند.
و زندگی، برای لحظه‌ای، کامل بود.

✨ درس پنهان داستان:

در زندگی، نانوا، شاعر و فیلسوف هرکدام بخشی از حقیقت‌اند.
موفقیت یعنی تعادل بین کار، خیال و خرد.
و آرامش، یعنی فهمیدن اینکه هیچ‌کس کامل نیست، ولی باهم، می‌توان کامل شد.

ـ یک راز مهم رو تو استوری گذاشتم.

#داستان #پند
کاپی