01/01/2026
روایت شده است که مردی در بیابان راه میرفت، ناگهان صدایی از آسمان شنید که میگفت:
«به فلان باغ برو و آن را سیراب کن.»
مرد تعجب کرد، اما دنبال صدا رفت تا به باغی رسید. دید صاحب باغ آب را به سه بخش تقسیم میکند:
یک بخش برای خود و خانوادهاش،
یک بخش برای فقرا و نیازمندان،
و یک بخش را دوباره در همان زمین سرمایهگذاری میکند.
مرد از او پرسید: چرا اینگونه تقسیم میکنی؟
صاحب باغ گفت: چون میدانم آنچه برای خدا میدهم، باقی میماند و آنچه برای خود نگه میدارم، روزی تمام میشود.
به خاطر همین نیت پاک و بخشندگی، خداوند باغ او را پربرکت کرده بود.
پیام داستان
🔹 بخشش و نیت خالص، سبب برکت میشود
🔹 آنچه برای خدا داده شود، هرگز ضایع نمیگردد