14/04/2022
استاد د شاګردانو مخ ته ودرېد، له جیبه یې د سل ډالرو نوی نوټ راویست او شاګردانو ته یې وویل:
څوک دا سل ډالر غواړي؟
ټولو شاګردانو د غوښتني په پار لاسونه پورته کړل.
استاد سل ډالري نوټ په لاس کې ومروړه(چوملک یې کړ) او شاګردانو ته یې وویل:
اوس یې څوک غواړي؟
بیا ټولو لاسونه پورته کړل.
دا ځل استاد هماغه ګونځي ډالر پر ځمکه وغورځاوه، پښه یې پر کښېښوده، پر ځمکه یې وموښی او بیا یې شاګردانو ته وویل چې اوس یې څوک غواړي؟
د تیر په شان بیا ټولو شاګردانو د غوښتني لاسونه پورته کړل.
استاد ډالر له ځمکي راپورته کړ او شاګردانو ته یې وویل:
دا نوی نوټ ما په لاس کې ګونځي کړ، بیا مي پر ځمکه وغورځاوه او تر پښې مي لاندي کړ، خو بیا یې هم قیمت ونه بایله او هماغه سل ډالره دی.
په ژوند کې موږ هم ډیر کله ددې احساس کوو چې حالاتو مروړلي یو، تر پښو یې لاندي کړي یو او خپل ارزښت مو بایللی دی، نو له دې امله ځینو غلطو فیصلو ته مخه کوو او یا د کمزورو حالاتو سره جوړجاړي ته اړ کیږو، ځکه ژوند موږ ته ددې احساس راکړی وي چې تا نور خپل قیمت له لاسه ورکړی دی او د خلکو له سترګو لوېدلی یې،
خو پام کوئ!
داسي هیڅکله نه ده!
هر څه چې پیښ شوي او هر څه چې پیښیږي، ته دي خپل ارزښت مه بایله او مه خپل قیمت له پامه غورځوه. حالات که تا هرڅومره وځوروي او تر پښو دي لاندي کړي، ته بیا هم ارزښتمند یې.
ژباړه
