20/05/2026
Το τέλειο πρόσωπο του 6 και του 9.
Στις οικογένειες και ίσως ακόμη περισσότερο στις «οικογένειες» που δημιουργούμε ως θεραπευτές υπάρχει μια σιωπηλή παγίδα:
Να πιστέψουμε ότι βλέπουμε την αλήθεια ολόκληρη.
Ένας βλέπει το 6.
Ο άλλος το 9.
Και οι δύο, ίσως, έχουν κάτι αληθινό να πουν.
Μόνο που στέκονται σε διαφορετικό σημείο της εμπειρίας.
Στον χώρο της ψυχικής υγείας αυτό γίνεται ακόμη πιο σύνθετο. Γιατί οι θεραπευτές, τα ψυχοθεραπευτικά κέντρα, οι επιστημονικές κοινότητες, οι θεσμοί, οι εκπαιδευτικές ομάδες, όλοι κουβαλούν ιστορία, αξίες, αγωνίες, οράματα αλλά και πληγές.
Και σήμερα, ίσως περισσότερο από ποτέ, βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο «εδώ και τώρα».
Ένα εδώ και τώρα όπου υπάρχουν ερωτήματα, διαφωνίες, διαφορετικές οπτικές, φόβοι, αβεβαιότητες, ανάγκη για θέση, για προστασία, για αναγνώριση.
Και ίσως ο πειρασμός είναι μεγάλος:
Να αποδείξουμε ποιος έχει δίκιο.
Ποιος είναι το 6.
Ποιος είναι το 9.
Όμως, αν κάτι γνωρίζουμε βαθιά ως θεραπευτές, είναι πως όταν μια οικογένεια εγκλωβίζεται στο ποιος έχει την αλήθεια, χάνει τη σχέση.
Κάθε θεραπευτικός θεσμός είναι, με έναν συμβολικό τρόπο, μια οικογένεια.
Με μεταβιβάσεις.
Με συμμαχίες.
Με απογοητεύσεις.
Με αγάπη.
Με ανταγωνισμούς.
Με φόβο μήπως χαθεί κάτι πολύτιμο.
Και ίσως το μεγάλο ερώτημα του κλάδου μας αυτή τη στιγμή δεν είναι:
«Ποιος έχει δίκιο;»
Αλλά:
«Πώς θα παραμείνουμε σε διάλογο χωρίς να ακυρώνουμε ο ένας τον άλλον;»
«Πώς θα δημιουργήσουμε μια πιο ώριμη, ασφαλή και δημιουργική επόμενη μέρα για το καλό του χώρου της ψυχικής υγείας;»
Γιατί ένας κλάδος δεν ωριμάζει όταν όλοι σκέφτονται το ίδιο.
Ωριμάζει όταν μπορεί να αντέξει τη διαφορά χωρίς διάσπαση.
Όταν χωρά πολλαπλές φωνές χωρίς να χάνει τον κοινό σκοπό.
Όταν μπορεί να διαφωνεί χωρίς να απο-σχετίζεται.
Ίσως τελικά το τέλειο πρόσωπο του 6 και του 9 να μην είναι εκείνο που νίκησε.
Αλλά εκείνο που έκανε λίγο χώρο για να δει τη θέση του άλλου.
Γιατί η θεραπεία δεν συμβαίνει μόνο στο δωμάτιο με τον θεραπευόμενο.
Συμβαίνει και ανάμεσά μας.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο κρίσιμη στιγμή να θυμηθούμε ότι ο σκοπός μας δεν είναι να κερδίσει μία πλευρά.
Αλλά να μπορέσουμε όλοι, θεραπευτές, κέντρα, θεσμοί και κοινότητες, να συνδιαμορφώσουμε μια πιο δημιουργική, ώριμη και προστατευτική πραγματικότητα για το καλό του κλάδου μας και, τελικά, των ανθρώπων που μας εμπιστεύονται τις πιο ευάλωτες πλευρές τους.
Γιατί όταν το 6 και το 9 σταματούν να πολεμούν, ίσως για πρώτη φορά αρχίζουν να κοιτούν προς την ίδια κατεύθυνση.
Ασημίνα Χιώνη
Δρ. Κλινικής Ψυχολογίας
Επιστημονικά υπεύθυνη του ΕΚΙΣΥΠ