01/06/2026
Άλλη ανάρτηση είχαμε σκοπό να κάνουμε σήμερα... Μας πρόλαβε όμως η είδηση μιας ακόμη γυναικοκτονίας. Στην Καλαμάτα αυτή τη φορά.
Κάποιοι συνεχίζουν να αναρωτιούνται γιατί χρειαζόμαστε τη λέξη «γυναικοκτονία».
Ίσως γιατί για δεκαετίες δεν λέγαμε τα πράγματα με το όνομά τους. Τα λέγαμε «εγκλήματα πάθους», «εγκλήματα τιμής», «οικογενειακές τραγωδίες». Τα ντύναμε με ρομαντισμό, με δικαιολογίες, με κοινωνική ανοχή.
Μεγαλώσαμε ακούγοντας στίχους όπως «Εσύ στο χώμα κι εγώ στη φυλακή...» και τόσους άλλους.
Και όταν μια δολοφονία μπορεί να παρουσιαστεί ως απόδειξη αγάπης, όταν η κτητικότητα βαφτίζεται "έρωτας" και ο έλεγχος "ενδιαφέρον", τότε κάτι βαθύτερο χρειάζεται να κοιτάξουμε.
Το πιο ανησυχητικό δεν είναι ότι γράφτηκαν τέτοιοι στίχοι. Πολλά τραγούδια αποτελούν πολύτιμες μαρτυρίες της εποχής τους και των αντιλήψεων που επικρατούσαν τότε. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι συχνά συνεχίζουμε να τα τραγουδάμε, να τα χορεύουμε και να τα διδάσκουμε χωρίς να αναρωτιόμαστε τι ακριβώς αφηγούνται.
Τους συναντάμε σε πανηγύρια, σε γάμους, σε γιορτές, στις σχολές χορού, περνώντας τους σχεδόν αυτούσιους από γενιά σε γενιά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα "ο Μενούσης" και άλλα τραγούδια που καταγράφουν ιστορίες βίας, εκδίκησης ή αντίληψης της γυναίκας ως κτήματος του άνδρα.
Κι εδώ βρίσκεται ένα οξύμωρο που αξίζει να μας προβληματίσει ως κοινωνία. Πολλοί από αυτούς τους στίχους ανήκουν σε σημαντικούς δημιουργούς και ερμηνεύτηκαν από κορυφαίους καλλιτέχνες που σημάδεψαν τον ελληνικό πολιτισμό. Χωρίς αυτό να μειώνει την καλλιτεχνική τους αξία, αναδεικνύει πόσο βαθιά ριζωμένες ήταν ορισμένες αντιλήψεις μέσα στην κοινωνία μας, ώστε να τραγουδιούνται, να χορεύονται και να συγκινούν χωρίς να μας ξενίζουν.
Οι κοινωνίες διαμορφώνουν συνειδήσεις μέσα από τις ιστορίες που αφηγούνται, τις λέξεις που χρησιμοποιούν και τα πρότυπα που εξιδανικεύουν.
Η βία κατά των γυναικών δεν έχει εθνικότητα, χρώμα ή κοινωνική τάξη. Έχει ρίζες σε αντιλήψεις που για χρόνια θεωρήσαμε φυσιολογικές.
Και ίσως η πραγματική αλλαγή να αρχίζει τη στιγμή που θα πάψουμε να τις θεωρούμε φυσιολογικές.
🙏 Στη μνήμη της γυναίκας που χάθηκε σήμερα... και για όλες εκείνες που δεν πρόλαβαν ποτέ να ακουστούν, επαναφέρω ένα βίντεο-σχόλιο για τις γυναικοκτονίες, που δημιουργήσαμε μέσα από πρωτοβουλία της KALLIERGON syn. Δυστυχώς, παραμένει επίκαιρο. Θα το βρείτε στα σχόλια της ανάρτησης.
Αν το θέμα σας αφορά, στο κανάλι μας στο YouTube θα βρείτε και άλλες παρεμβάσεις, βίντεο και δράσεις που δημιουργήσαμε με στόχο την ευαισθητοποίηση γύρω από την έμφυλη βία και την πρόληψη των γυναικοκτονιών.
φωτοφράφιση πορτρέτων: Nikos Dalezios
#Γυναικοκτονία #Καλαμάτα #ΈμφυληΒία #ΔενΕίναιΈγκλημαΠάθους #ΚαμίαΑνοχή #ΚαμίαΜόνη #ΝαΤαΛέμεΜεΤοΌνομάΤους
