12/05/2026
ขอแสดงความยินดีกับอาจารย์สาขาชีววิทยาประยุกต์ เนื่องในโอกาสการได้รับการตีพิมพ์ผลงานวิจัยในวารสารนานาชาติ ในหัวข้อเรื่อง
Native rhizobia from reforested and natural forests and their symbiotic effectiveness with Dalbergia cochinchinensis
(บทบาทของแบคทีเรียไรโซเบียพื้นถิ่นต่อการเจริญเติบโตของพะยูง)
🖊️วัตถุประสงค์ของการศึกษา
เพื่อศึกษาความหลากหลายของแบคทีเรียไรโซเบียในป่าธรรมชาติและป่าฟื้นฟูในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย และประเมินประสิทธิภาพของไรโซเบียพื้นถิ่นในการสร้างปมราก การตรึงไนโตรเจน และการส่งเสริมการเจริญเติบโตของต้นกล้าพะยูง
🧪การศึกษา (วิธีดำเนินการโดยสรุป)
เก็บตัวอย่างไรโซเบียจากพื้นที่ป่าหลายประเภท นำมาวิเคราะห์ความหลากหลายทางพันธุกรรม และทดสอบความสามารถในการสร้างปมราก การทำงานของเอนไซม์ nitrogenase ปริมาณคลอโรฟิลล์ และการเจริญเติบโตของต้นกล้าพะยูงภายใต้สภาพเรือนทดลอง
📊ผลการศึกษา
▪️ไรโซเบียมีความหลากหลายทางพันธุกรรมสูง และพบกระจายอยู่ทั้งในป่าธรรมชาติและป่าฟื้นฟู
▪️ชนิดของป่าไม่ใช่ปัจจัยหลักที่กำหนดโครงสร้างชุมชนไรโซเบีย แต่ขึ้นกับพืชอาศัยและสภาพแวดล้อมเฉพาะพื้นที่
▪️มีเพียงบางสายพันธุ์เท่านั้นที่สามารถสร้างปมรากและตรึงไนโตรเจนกับพะยูงได้อย่างมีประสิทธิภาพ
▪️ไรโซเบียบางไอโซเลตช่วยเพิ่มจำนวนปมราก กิจกรรมการตรึงไนโตรเจน ปริมาณคลอโรฟิลล์ และชีวมวลของต้นกล้าอย่างชัดเจน
▪️พบความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างประสิทธิภาพการอยู่ร่วมกันของไรโซเบียกับสมรรถนะทางสรีรวิทยาและการเจริญเติบโตของพืช
👍ประโยชน์ของการศึกษา
ชี้ให้เห็นว่า “การมีไรโซเบียอยู่ในดิน” ไม่ได้หมายความว่าจะช่วยพืชได้เสมอไป ต้องคัดเลือกสายพันธุ์ที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพจริง
สนับสนุนการใช้ไรโซเบียพื้นถิ่นเป็นชีวภัณฑ์เพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตของไม้ป่า ลดการพึ่งพาปุ๋ยไนโตรเจน
เป็นข้อมูลสำคัญสำหรับการฟื้นฟูป่าและการจัดการทรัพยากรป่าไม้ โดยเน้นบทบาทของจุลินทรีย์ที่ทำงานได้จริงในระบบนิเวศ
🌱 งานวิจัยนี้ตอกย้ำว่า ความสำเร็จของการฟื้นฟูป่า ไม่ได้ขึ้นกับพืชเพียงอย่างเดียว แต่ต้องอาศัย “พันธมิตรจุลินทรีย์” ที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพร่วมด้วย
