17/06/2026
“Een zee van mensen, juichende stemmen en toch hoor ik alleen mijn ademhaling en mijn voeten die ritmisch de straat raken.🏃 Het is 23 graden, windstil, en ik loop de Marathon van Londen. Het is zwaar, maar ik denk aan hem. Aan Berend.
In 2015 begon ik met hardlopen. Ik zat in een moeilijke fase, waarin ik moest leren opnieuw balans te vinden. Hardlopen was in het begin niets voor mij. Maar het buiten zijn, de stilte, de beweging, het begon langzaam iets te betekenen.🤩 In 2018 sloot ik me aan bij een atletiekvereniging en werd het serieuzer. En toen, in 2020, kwam het keerpunt. Een oproep op Twitter van de oom van Berend, een jongetje van vier met een zeldzame vorm van kanker. Zijn oom wilde met een team de marathon op Texel lopen om geld op te halen voor KiKa. Mijn roots liggen op Texel. Alles viel op zijn plek.🥹
Helaas overleed Berend voordat we konden starten. Sindsdien is hij mijn vaste metgezel tijdens elke marathon. Zijn naam staat altijd op mijn shirt. Hij herinnert me eraan waarom ik loop. Niet voor de tijd, niet voor een medaille, maar voor hem en voor alle andere kinderen die vechten. Marathons zijn sindsdien meer dan sportieve prestaties. Of ik nu in Londen loop met 1,2 miljoen mensen langs de kant, of op het rustige Texel, het doel blijft hetzelfde: bijdragen aan onderzoek, steun geven aan families en hoop levend houden.🫶
Ik heb inmiddels meerdere marathons voor KiKa gelopen en hoop er nog veel te doen. Misschien zelfs alle zes de ‘majors’, met Tokio als kroon op het werk en een mooie gezinsreis erachteraan. Maar nu eerst even genieten van kortere loopjes, zonder trainingsschema. Gewoon, hoofd leeg. Even buiten zijn. Want dat is wat hardlopen me uiteindelijk gaf: rust, ruimte, herstel.💪”
Marco Lexmond, Senior Practical Facilitator
