15/03/2020
De Oorworm, het insect dat niet in oren kruipt en geen worm is, draagt haar naam geheel onterecht dus. Eerder zou zij de naam de Verantwoorde Ouder moeten krijgen daar zij als een van de weinige insecten broedzorg kent. Oorwormen paren in de late zomer of in de herfst en graven dan een tunnel waarin zij overwinteren. Zij verzorgen de eitjes, houden ze op de juiste vochtigheidsgraad en maken ze telkenmale schoon om schimmelgroei te vermijden. Oorwormen doen dit overigens niet samen, als een koppel. Op het moment dat de eitjes door het vrouwtje gelegd gaan worden, jaagt zij het mannetje weg. Zij draagt de zorg geheel alleen. Zodra de larven uitkomen voorziet de moeder hen van voedsel. Oorwormen eten allerlei plantaardig materiaal. Hiernaast zijn zij rovers en jagen op o.a. bladluizen en hun eitjes. Ook voor aas draait de oorworm zijn hand niet om. Het voedsel dat de moeder ter plekke tijdens de jacht opeet, wordt, indien zij jongen heeft in het nest opgebraakt en aan haar larven gevoerd.
De mens staat in dubio wat betreft dit insect. Enerzijds kan zij de groenteoogst flinke schade toebrengen. Anderzijds eet zij wel weer bladluizen die nog veel schadelijker zijn dan zij.
In het volksgeloof is de oorworm, hoe kan het ook anders, van oudsher een middel tegen doofheid. De insecten werden vermalen en gemengd met de urine van een haas en vervolgens in het (dove) oor gegoten. Of het hielp? Dat valt ernstig te betwijfelen. Een ieder mag denken over oorwormen wat hij of zij wil. Laten wij niet doof zijn voor haar verhaal en vooral haar zorg. Menigeen van onze eigen soort kan daar nog een puntje aan zu**en.