13/07/2023
पसिनाले छपक्कै भिजेको छु । १ बजिसकेछ । कलेजको बिहानै देखिको पढाई त्यसमाथि पनि ३० रुपैयाँ जोगाउन हिड्दा म सदै लस्त हुनेगर्छु । डेरामा भोक आइपुग्छ । म भोकलाई पचाउन खोज्छु । अनि आमाले कसौंडीमा पकाएर राखेको भातको सारै याद आउँछ । पकाउ लखतरान भएको छु ।नपकाउ पेटमा आन्द्रा सुकेका छन त्यसमाथि पनि fees चाहियो है भन्दै कलेजले दिएको तनाव । लपक्क भिजेको ज्यानबाट झोला भुइमा फत्लक्क फाल्दै असन्तुष्टिमा अलिकता सन्तुष्टिको स्वास मिसाएर फेर्दै मेचमा थ्याच्च बसे ।
"आमाको फोन आयो"
- हेल्लो !
- आइस कान्छा ।
- अ आए आमा !
-के खाइस त अनि!
-भर्खर टन्न खाना खाए आमा ।।
--- सायद भोकै छु भन्नी थाहा पाउनु भाको भए आमा पुनः पिरोलिन्थिन । तर मैले त्यो अवसर दिइन ।
-- सुन्नु न आमा । आउदो हप्ता जसरी पनि पैसा चाहियो है भनेर कचकच गरेको गर्यै छ कलेजले । अलिकति पठाइदिन सक्नुहुन्छ आमा ।
---थाहा छ उनिलाई असार लगाउने खर्च जुटाउन पनि धौधौ पर्दै छ , तै पनि उनिबाट छैन भन्ने प्रती-उत्तर कहिल्यै आएन ।
-आमाले केही नबोली नै एकै शब्दमा हुन्छ भनीदिनु भयो । म भोलि सदरमुकाम जान्छु , तेइ तिलहरी बेचेर हाल्दिन्छु नि पिर नगर है कान्छा ।।
पत्तै नपाइ खसे जस्तै रुखको पात, हातबाट मोबाइल फुत्की सकेछ भुइतिर । म नतमस्तक भए । र सुकिला नयन रसाउन थाले । यो हठातपन सगै आमाको यादले पनि मन नै कुत्कुत्याने गरि सताउन थाल्यो । अनि सपना चुम्न आफ्नो धरातल छाडेर निस्कदा निद्रा ,भोक र आकाङ्क्षा सन्न्यास जादा रैछन भन्ने कुरा मगजमा रुमल्लिरह्यो ।।
