KTM wisdom club

Directions Website

KTM wisdom club We are dedicated to Develop Research and Education of Philosophy in Nepal Nepal is heritage of about 132 tribes and non-tribe communities.

Institute of Philosophy is breaking news to all philosophy lovers 'you have unlimited chances to burst out brand new ideology in philosophy related topics going depth of tribal society of Nepal.

https://www.dcnepal.com/2026/06/771556/
20/06/2026

https://www.dcnepal.com/2026/06/771556/

मैले आफूलाई दार्शनिक माने पनि नमाने पनि विश्वविद्यालयको उपाधिले मलाई “दार्शनिक” को दर्जा दिन्छ। एउटा दार्शनिकक...

दर्शनशास्त्र सबैको साझा विषय हो |
10/06/2026

दर्शनशास्त्र सबैको साझा विषय हो |

डा. गोविन्दशरण उपाध्याय । आजको युवापुस्ता अभूतपूर्व सुविधाहरूको बीचमा बाँचेको छ, तर यही सुविधाको बीचमा उसको विवे...

01/05/2026

महायोगी गोरखनाथ: नाथ दर्शन र सिद्धान्तको वैचारिक आलोक
प्रवेश
नेपाली र भारतीय आध्यात्मिक परम्परामा महायोगी गोरखनाथ एक देदीप्यमान नक्षत्र हुन्। उहाँ केवल एक सिद्ध योगी मात्र नभएर एक महान् दार्शनिक, समाज सुधारक र तन्त्र-मन्त्रका ज्ञाता पनि हुनुहुन्थ्यो। मध्यकालीन भारत र नेपालको सांस्कृतिक एवं धार्मिक इतिहासमा गोरखनाथको प्रभाव यति व्यापक छ कि उहाँलाई 'शिवको अवतार' वा 'सिद्ध शिरोमणि' का रूपमा पूजा गरिन्छ। उहाँको दर्शनले शरीर र आत्माको अभेदतालाई स्वीकार गर्दै 'पिण्ड-ब्रह्माण्ड' को सिद्धान्त प्रतिपादन गरेको छ।

१. नाथ दर्शनको आधारभूमि: द्वैत र अद्वैतको समन्वय
गोरखनाथको दर्शनको मुख्य आधार 'नाथ सम्प्रदाय' हो। यसलाई 'अवधूत मत' वा 'सिद्ध मत' पनि भनिन्छ। उहाँको दर्शनले वेदान्तको अद्वैतवाद र शैव दर्शनको द्वैतवाद बीच एउटा सुन्दर सेतुको काम गर्छ। गोरखनाथका अनुसार यो संसार शिव र शक्तिको सामञ्जस्य हो। उहाँ भन्नुहुन्छ:

"अन्त: शून्यं बहि: शून्यं शून्यं कुम्भमिवाम्बरे।
अन्त: पूर्णं बहि: पूर्णं पूर्णं कुम्भमिवाणवे।।"
(सन्दर्भ: गोरखवाणी)

अर्थात्, भित्र पनि शून्य छ र बाहिर पनि शून्य छ, जसरी आकाशमा राखिएको खाली घैँटो। तर वास्तवमा भित्र पनि पूर्णता छ र बाहिर पनि पूर्णता छ, जसरी समुद्रमा डुबेको घैँटो। यो शून्यवाद र पूर्णताको मिलन नै गोरखनाथको अद्वैत दर्शन हो।

२. पिण्ड-ब्रह्माण्डवाद (Microcosm and Macrocosm)
गोरखनाथको दर्शनको सबैभन्दा महत्वपूर्ण पक्ष 'पिण्ड-ब्रह्माण्डवाद' हो। उहाँको सुप्रसिद्ध ग्रन्थ 'सिद्ध सिद्धान्त पद्धति' मा यसको विस्तृत व्याख्या गरिएको छ। उहाँको मान्यता छ कि जे कुरा बाह्य ब्रह्माण्डमा छ, त्यो सबै मानव शरीर (पिण्ड) भित्र विद्यमान छ।

ब्रह्माण्ड: सूर्य, चन्द्रमा, पृथ्वी, तारा र पञ्चतत्त्व।

पिण्ड: शरीरभित्रका नाडी, चक्र, कुण्डलिनी र प्राण।

यदि योगीले आफ्नो शरीरलाई बुझ्न सक्यो भने उसले समस्त ब्रह्माण्डको रहस्य थाहा पाउँछ। उहाँको भनाइ छ— "जो ब्रह्माण्डे, सोइ पिण्डे" (जुन ब्रह्माण्डमा छ, त्यही पिण्डमा छ)। यसले मानिसलाई बाह्य कर्मकाण्डभन्दा आफ्नै अन्तरतर्फ फर्कन प्रेरित गर्छ।

३. हठयोग र षट्चक्र निरूपण
गोरखनाथलाई 'हठयोग' का प्रणेता मानिन्छ। 'ह' को अर्थ सूर्य (पिंगला नाडी) र 'ठ' को अर्थ चन्द्रमा (इड्ढा नाडी) हो। यी दुवैको मिलन नै योग हो। उहाँको ग्रन्थ 'गोरक्ष शतक' र 'हठयोग प्रदीपिका' (जुन गोरखनाथको परम्परामा आधारित छ) ले शरीर शुद्धिका प्रक्रियाहरू वर्णन गर्दछन्।

उहाँले शरीरभित्रका ६ वटा मुख्य चक्रहरूको वर्णन गर्नुभएको छ:
१. मूलाधार २. स्वाधिष्ठान ३. मणिपुर ४. अनाहत ५. विशुद्ध ६. आज्ञा।
यी चक्रहरूलाई भेदन गर्दै कुण्डलिनी शक्तिलाई सहस्रार चक्रमा पुर्‍याउनु र त्यहाँ शिवसँग मिलन गराउनु नै गोरखनाथको योगको लक्ष्य हो। यो प्रक्रियाले मानिसलाई 'अमरत्व' वा 'कैवल्य' तर्फ लैजान्छ।

४. काया साधना र समरसता
गोरखनाथले शरीरलाई मन्दिर मान्नुभएको छ। वेदान्तीहरूले शरीरलाई 'नश्वर' मानेर उपेक्षा गर्छन्, तर गोरखनाथ भन्नुहुन्छ कि शरीर साधनाको माध्यम हो। यदि शरीर काँचो माटो जस्तो भयो भने साधना सम्भव छैन। त्यसैले योगद्वारा शरीरलाई 'पक्व' (पाकेको) बनाउनुपर्छ। यसलाई 'काया साधना' भनिन्छ।

जब शरीर र मन शुद्ध हुन्छ, तब 'समरसता' को अवस्था आउँछ। समरसता भनेको त्यो अवस्था हो जहाँ योगीका लागि सुख-दुःख, लाभ-हानि, र मित्र-शत्रु सबै समान हुन्छन्।

५. सामाजिक क्रान्ति र जातपातको विरोध
मध्यकालमा जब समाज जातपात र छुवाछुतको चपेटामा थियो, गोरखनाथले एक क्रान्तिकारी विचारधारा अघि सार्नुभयो। उहाँले योगको ढोका सबैका लागि खुल्ला गरिदिनुभयो। उहाँको शिष्य परम्परामा ब्राह्मणदेखि कथित तल्लो जात र मुसलमानहरू समेत सामेल थिए।

उहाँले भन्नुभयो कि ईश्वर प्राप्तिमा वर्ण वा जातिको कुनै भूमिका हुँदैन। उहाँको दर्शनले "अलख निरञ्जन" को जप गर्न सिकाउँछ, जसको अर्थ हो— त्यो जुन देखिँदैन (अलख) र जुन दोषरहित छ (निरञ्जन)। यो निर्गुण उपासनाको एउटा बलियो जग थियो।

६. गोरखनाथका प्रमुख कृतिहरू र सन्दर्भ
गोरखनाथको विचार बुझ्न निम्न ग्रन्थहरू आधारभूत मानिन्छन्:

सिद्ध सिद्धान्त पद्धति: पिण्ड र ब्रह्माण्डको सम्बन्धको व्याख्या।

गोरक्ष शतक: योगका प्राविधिक पक्षहरूको वर्णन।

अमनस्क योग: मनलाई विचारशून्य बनाउने पद्धति।

गोरखवाणी: उहाँका पद र सवैयाहरूको संकलन (पिताम्बर दत्त बडथ्वालद्वारा सम्पादित)।

योग बीज: शक्ति र शिवको मिलनको दर्शन।

७. नेपालमा गोरखनाथको प्रभाव
नेपालको इतिहास र गोरखनाथ एकअर्कासँग अभिन्न रूपमा जोडिएका छन्। शाह वंशीय राजाहरूले गोरखनाथलाई आफ्नो इष्टदेव मान्दथे। 'गोरखा' शब्द नै गोरखनाथको नामबाट रहेको जनविश्वास छ। काठमाडौँको पशुपति मृगस्थलीमा रहेको गोरखनाथ मन्दिर र गुफाहरू उहाँको साधना भूमिको रूपमा प्रख्यात छन्। उहाँको दर्शनले नेपाली जनमानसमा धैर्य, पराक्रम र आध्यात्मिक चेतनाको विकास गरेको छ।

निष्कर्ष
महायोगी गोरखनाथको दर्शन केवल आध्यात्मिक विलासिता होइन, यो एक जीवन पद्धति हो। उहाँले शरीरलाई साधनाको केन्द्र बनाएर 'पिण्ड' भित्र 'ब्रह्माण्ड' देख्ने दृष्टि दिनुभयो। आजको तनावपूर्ण र भौतिकवादी युगमा गोरखनाथको हठयोग र समरसताको सिद्धान्त अझ बढी सान्दर्भिक छ। उहाँको सन्देश स्पष्ट छ: आफ्नै शरीर र मनलाई बुझ, अनुशासनमा बस र आत्मज्ञानी बन। उहाँले देखाउनुभएको मार्गले नै व्यक्तिलाई संकीर्णताबाट मुक्त गरी व्यापकता तर्फ लैजान्छ।

हिरण्यकशिपुले आफ्नो छोरा प्रल्हादको हत्या गर्ने धेरै प्रयास गर्यो तर प्रल्हाद मरेनन् | अन्त्यमा, बहिनि सिन्हिकाले प्रल्ह...
02/03/2026

हिरण्यकशिपुले आफ्नो छोरा प्रल्हादको हत्या गर्ने धेरै प्रयास गर्यो तर प्रल्हाद मरेनन् | अन्त्यमा, बहिनि सिन्हिकाले प्रल्हादलाई मार्ने ठेक्का नै लिइन् | दाउराको ठूलो थुप्रो बनाइयो | सिंहिकाके प्रह्लादलाई आफ्नो काखमा लिएर त्यसको माझमा बसिन् | दाउराको थुप्रोमा आगो लगाइयो | आगोमा न जल्ने "वरदान"को लेप लगाएर बसेकी सिंहिका जलिन् तर प्रल्हाद बाँचे | कथा यस्तै छ तर पाप आकर्षक देखिन्छ तर त्यसको आयु हुन्छ | पापलाई साथ दिने सिंहिका आफ्नो लोभको कारण डढेर मरिन् |

केहि नेपाली र भारतीय घृणावादीहरू सिंहिका मारिएकोमा नारिउपरको अत्याचार भनेर उफ्रिन्छन् | गज्जव छ, ६ वर्षीय बालकको हत्या गर्न आगोमा पसेकी सिंहिका "महान् नारी" हुन् रे ? त्यसो भए विश्वका सबै हत्यारा महिलाहरूको सालिक बनाएर नेपाललाई "सिंहिका-त्यांड" बनाए भै हाल्यो नि ? अनि, सबैलाई छ वर्षका कलिला बालबालिकाहरूको हत्या गर्ने विश्वव्यापी लाइसेन्स दिए हुन्छ | होइन र ?

तेसैले स्वेच्छाले, रहरले फागु पूर्णिमाको पर्व मानौं र आनन्दको अनुभव गरौँ | यदि कसैले मान्न चाहन्न भने जवर्जस्ती पनि नगरौं | आफुपूर्णिमाको शुभकामना |

आत्माका १२ विशेषताहरूआत्मा नित्योऽव्यय: शुद्ध एक: क्षेत्रज्ञ आश्रय: | अविक्रिय: स्वदृग् हेतुर्व्यापकोऽसङ्‌ग्यनावृत: ॥ श्...
21/01/2026

आत्माका १२ विशेषताहरू
आत्मा नित्योऽव्यय: शुद्ध एक: क्षेत्रज्ञ आश्रय: |
अविक्रिय: स्वदृग् हेतुर्व्यापकोऽसङ्‌ग्यनावृत: ॥ श्रीमद्भागवतको ७.७.१९
आत्माका १२ विशेषताहरू नित्य (अनन्त), अव्यय (अविनाशी), शुद्ध (पवित्र), एक (अद्वितीय), क्षेत्रज्ञ (शरीरको ज्ञाता), आश्रय (आधार), अविक्रिय (परिवर्तन नहुने), स्वदृग् (स्वयं प्रकाशमान), हेतु (कारण), व्यापक (सर्वव्यापी), असङ्‌ग (लिप्त नहुने) र अनावृत (ढोका नभएको), जसलाई जानेर 'म' र 'मेरो' भन्ने देहसम्बन्धित भ्रम त्याग्न सकिन्छ |

https://hatmakhabar.com/bichar/2025/11/15/269806/
15/11/2025

https://hatmakhabar.com/bichar/2025/11/15/269806/

-डा. गोविन्द एस उपाध्याय । छिमिकी राष्ट्र भारतको विहारमा भारतीय जनता पार्टीको गठबन्धनले जितेसंगै भारतीय र नेपाली...

12/11/2025

अव हामी सिरिजमा कार्यक्रम गर्ने छौँ :
Dialogue with philosophy and Science
20th Nov 2025
Room 32 Tri-Chandra Campus
1:PM

10/11/2025

सन् १९५१ पछिको नेपाली राजनैतिक परम्परा निकै नकारात्मक रूपमा अगाडी बढेको देखिन्छ | राणाहरूको कठोर आलोचना गर्दै २०९७ देखि १०१७ साल वित्यो | यही विचमा राजा महेन्द्रले निर्वाचित सरकारलाई "नराम्रो" भन्दै पंचायतको स्थापना गरे | राजाको यो कदमलाई प्रजातंत्रवादीहरूले निकै नकारात्मक रूपमा ग्रहण गरे | राणा र पन्च विरुद्धको आन्दोलन २०४७ मा "प्रजातंत्र" आएपछि सफल भनियो | त्यसपछि तुरुन्त माओवादी विद्रोह आरम्भ भयो र यसको पनि २०६३ सालमा राणा, महेन्द्र, बीरेन्द्र र २०४७ सालपछिका सत्तासीनहरुको आलोचनासंगै समाप्त भयो |

विस २०७२ मा लोकतान्त्रिक संबिधानसंगै आलोचना गर्ने संस्कृति समाप्त भएर देश अगाडी बढ्ला भनेर आशा गर्दागर्दै राजनैतिक व्यबस्था र नेत्त्रित्वप्रति एतिविध्न नकारात्मकता बढ्यो कि जेन्जी आन्दोलनको अवसर पारेर सरकारी, व्यक्तिगत सम्पदाहरूमा आगजनी, लूटपाट तथा नोक्सान गर्दै "नकारात्मकता" प्रकट भयो | राजनैतिक नेतृत्व र त्यसका प्रभावले विकसित भएको राजनैतिक संस्कारमा "नकारात्म्क्तात, अर्कोलाई अस्वीकार गर्ने संस्कार र दोषारोपण" गर्ने नयाँ मानसिक संस्कृतिको विकास भयो | अहिले नेपाली मानसिकता यही "नकारात्मक माइण्ड सेट"को भुग्रोमा जलिरहेको छ |

विस २०६२ पछि त झन् घृणावाद एतिविध्न बढ्यो कि नेपालका एकमात्र सर्वसम्मत विभूति र नेपालको एकीकरणका नायक पृथ्वीनारायण शाहलाई समेत "जुत्ता" हान्ने समुदायहरुको उदय भयो | नेपाली राजनैतिक दल र तिनका नेताहरूले निषेध र नकारात्मकताको माइण्ड-सेट एतिविध्न बढ्यो के नेपालमा कुनै पनि राजनैतिक व्यक्ति सर्वसम्मत "हिरो" बन्ने माइण्ड-सेट निर्मित हुनै सकेन | राजनैतिक दलहरूले सधैं दोहोरो मुकुण्डो लिएर हिंडे | आज नेपाली समाज मानसिक रूपमा एतिधेरै विभाजित भएको र अविश्वासको वन्दी भएको छ कि हरेकले अर्कालाई "भ्रष्ट्र, चरित्रहीन, घुस्याहा, फटाहा तथा झेली"का रुपमा परसिभ गर्न थालेका छन् |

आज स्थिति यस्तो भएको छ कि हरेक नेपालीहरू विभाजित छन् | साम्यवादीहरू मार्क्सवाद छोड्न तयार छैनन् तर मार्क्सवादका मूल्यहरूका पक्षमा छैनन् | समाजवादीहरूको पनि यस्तै दशा छ | अझै उदेक लाग्दो तत्थ्य त के हो भने "घरघरमा नेता" बन्ने प्रतियोगिता नै स्थापित भएको छ | जतिधेरै नेता त्यतिधेरै भ्रष्ट्राचार र अविश्वास" नेपालीहरूको भाग्य बन्न पुगेको छ | जवकसैले कसैलाई विश्वास गर्न नसक्ने अवस्था आउँछ, अनि देशमा नेताहरूको खेती हुन थाल्छ | जव निस्वार्थ जनताको सेवा गर्नेनै लक्ष हो भने "नेता" बन्ने र सत्तामा पुग्ने भीड किन बढीरहेको छ ? प्रश्न आफैसंग गर्नुपर्छ |

नेपाली राजनैतिक नेतृत्वले राजनीति सेवाका लागि हुन्छ भने परिभाषा र व्यबहारलाई परिवर्तन गर्दै "त्याग तपस्या गरेका नेताले सत्तामा पुगेर सत्तासुख" भोग्ने सुनिश्चित गर्नुनै "राजनीति" हो भन्ने अवस्था आएको छ | नेपालमा विकासका धेरै कामहरू भएका छन् | यी विकासका कामहरू २००७ सालपछि क्रमशः हुँदै आएको छ | तर मोबाइलमा विश्व बोकेर हिड्नेहरूले अमेरिका, बेलायत, जापानजस्ता मुलुकसंग आफ्नो देश र आफ्नो जीवन दशाको तुलना गर्दा निराशा बाहेक केही हात लाग्दैन | अनि, नया पुस्तामा पनि "नकारात्मकता"को माइण्ड-सेट आरम्भ हुन्छ | राजनीति गर्नेले राजनीति गर्छन् तर जनताको पक्षमा राजनीति नगरेर सत्तामा पुग्ने र त्यागतपस्याको फल प्राप्त गर्न "पद"प्राप्त गर्न का लागि गर्छन् |

मान्छे स्वार्थी हुन्छ यसमा शंका छैन तर मान्छे नै निश्वार्थ हुन्छ यो पनि सत्य हो | सेवाका लागि त्याग गर्ने राजनीतिज्ञ पनि छन् र केवल व्यक्तिगत स्वार्थपूर्ति गर्न राजनीतिमा प्रवेश गरेर सफलता प्राप्त गरेका पनि छन् | राजनीति गर्नेहरूका लागि सर्वोच्च पद प्राप्त गर्नु एकमात्र लक्ष हुन्छ | लक्षमा पुग्नेहरूले त्यस पदको गरीमा तथा शक्ति थाहा पाउँछन् | कसैले पदको गरीमालाई सेवाका लागि प्रयोग गर्छन् भने केहीले केवल व्यक्तिगत स्वार्थको पूर्ति गर्न उपयोग गर्छन् | राजनीतिको विश्वमा जतासुकै यस्तै हुन्छ | नेपाल पनि यसैभित्र पर्छ | तर एउटा सत्य के हो भने नेपालीहरूमा नेता बन्ने दौड सेवाका लागि होइन स्वार्थका लागि हो | जव देशमा उद्योग-व्यवसाय र जीविकोपार्जनका बाटाहरू हुँदैनन् मान्छेहरू राजनैतिक शक्तिका माध्यमबाट पेशा र रोजगार दुवै प्राप्त गर्न मरिमेट्छ | मार्क्सको प्रसिद्ध भनाई "तिमीसंग छोड्नु पर्ने केही छैन | पायौं भने विश्व प्राप्त गर्ने छौँ" - सही हुन्छ |

प्रसिद्ध दार्शनिक बेन्थम, मिल, स्पेंसरआदिले सुख र स्वार्थलाई केन्द्रमा राखेर मान्छेको व्याख्या गर्ने प्रयत्न गरे तर मान्छेको मन, चिन्तन र लक्ष विविध हुने हुँदा टुङ्गो लगाउन गाह्रो हुन्छ भन्ने बुझे | मनोबैज्ञानिक फ्राइडले मनको एकपाटे व्याख्या गरे तर वैदिक संस्कृतिमा उहाँको व्याख्याका विपरित अनेकौं साक्षहरू छन् | आजको राजनैतिक गतिविधिको कुरा गर्दा "राजनीति सेवाको प्रकल्प हो" भन्ने ब्याख्या नै गलत हो भन्न मिल्छ | राजनैतिक नेता र उच्च नोकरशाहहरू जनताका सेवक हुन् भन्ने कुरा भन्दा झूटो संसारमा अरू केही हुनै सक्दैन | "नेता र उच्च नोकरशाह" सेवक हुन् भन्ने कुरा आधुनिक समाजको मानवतावादी चाहनाको अभिव्यक्तिमात्र हो | व्यबहारमा यी दूवै पात्रहरू जनताका स्वामी, राजा, नियामक र प्रभु हुन् | मीठो जलप र आशा गर्दैमा सत्य रुपान्तरित हुँदैन |

01/11/2025

भविष्यको मान्छे र नैतिक भविष्य
"नैतिकता" शब्दले जुन व्यबहारको अपेक्षा गर्छ, विश्वभरीमा संस्कृति, धर्म, राजनीति र व्यक्तिहरूले व्यबहारमा चाहन्छन् तर नैतिक प्रतिमान भने एकैप्रकारका हुँदैनन् | नैतिकताका आ-आफ्ना मान्यताहरू हुँदाहुँदा पनि सार्वभौम नैतिकताको चाहना र स्थापना विश्व मानव समुदायको प्राथमिकतामा पर्छन् | आधुनिक विज्ञानको विकासले धार्मिक जीवनशैली र मान्यतामा आधारित नैतिक जीवन होस् वा सांस्कृतिक मान्यतामा आधारित जीवनशैली वा अन्य प्रकारले विकसित भएका नैतिक मान्यताहरूमा व्यापक परिवर्तन आएका छन् | उदारहणका लागि चिकित्सा विज्ञानले "गर्भाधान संस्कारको परम्परागत मान्यतामा प्रश्नचिन्ह लगाएको छ | चिकित्सकहरूले अपरिचित व्यक्तिको शुक्राणुको उपयोग गरेर टेस्ट-ट्युवमा रहेको डिम्बसंग सेचन गर्छन् | वैदिकहरूले संस्कारका रूपमा ग्रहण गर्दैआएको गर्भाधान संस्कार विवाहित स्त्री र पुरुषको नैतिक कर्तव्य हो तर विज्ञानले परिस्थितिनै वदलिदिएको छ | वैदिक जीवनको लागि प्रमुख नैतिक कर्तव्य मानिएको गर्भाधान संस्कार प्रभावित भएको छ | गर्भाधान संस्कारका कर्मकाण्डको स्वरूप फेरिनु पर्ने अवस्था बनेको छ | खासगरी धर्ममा आधारित नैतिक मान्यताहरूमा त झन् पहिरोनै गएको छ | हिन्दु, जैन, बौद्ध, शिख, यहुदी, इसाई तथा मुस्लिमहरूका नैतिक मान्यताहरू र विज्ञानको विकासका कारण विकसित भएको मानवीय माइण्ड-सेटमा निकै धेरै विरोधाभाषहरू देखा परेका छन् भने विज्ञानको अझैं समुन्नत विकाससंगै हिजो, आजका तुलनामा भविष्यका नैतिक मान्यता, तिनका मापदण्डहरू र ती मान्यतामा आधारित भएर विकसित हुने मानवीय व्यबहारहरू पक्कै पनि हिजो र आज भन्दा फरक हुने छन् | ईश्वरवादी धर्म र अनिश्वरवादी धार्मिकहरूको नैतिक जीवनमा केवल ईश्वरको डर र कर्मको डर बाहेक अन्य नैतिक प्रत्यायहरू समान छन् र आजको मितिमा पनि ती धर्ममा आधारित नैतिक प्रत्ययहरू सशक्त छन् | साथै, विज्ञानका विभिन्न आयामहरूले मानवीय जीवनमा प्रत्यक्ष प्रभाव पारेसंगै परम्परागत नैतिक विश्वास र तिनमा आधारित मानवीय व्यबहारहरूमा उल्लेखनीय फरक परेको छ | भविष्यमा झन् बढी नै पर्ने निश्चित छ | यस शोधपत्रमा केही धार्मिकतामा आधारित परम्परागत नैतिक प्रत्ययहरू, विज्ञानको प्रभावले आजको मितिमा मानवीय व्यबहारमा सोही प्रत्ययप्रति आएको परिवर्तन र भविष्यमा सोही परम्परागत नैतिक प्रत्ययको स्वरूप कस्तो हुने सम्भावना छ ? भन्ने विषयमा अनुमान गरिएको छ | दार्शनिकहरूले विगत र वर्तमानका आधारमा भविष्यको नैतिक जीवनमा विषयमा अनुमान गर्नु र त्यस विषयमा बहस चलाउनु उचित नै हुन्छ | यो कार्यपत्रले प्रस्तावित विषयवस्तु र त्यसको गम्भीरतालाई सार्वजनिक संकथनमा ल्याउने प्रयत्न गरेको छ |

31/10/2025

राजनीति दर्शन हो अथवा नीति ?
केही दशक अगाडीदेखि दर्शनशास्त्रअन्तर्गत राजनीति दर्शन पनि समावेश भएको छ | केही दार्शनिकहरूले दर्शनशास्त्रलाई राजनीतिको मार्गदर्शक ठान्छन् भने केही दार्शनिकहरूले दर्शनशास्त्र राजनीतिबाट निर्देशन हुने जिकिर गरेका छन् | जे-जस्तो तर्क गरे पनि विश्वभरीका मान्छेहरूको जीवन राजनैतिक प्रतिमानहरूबाट संचालित हुन्छन् भन्ने तत्थ्य लुकाउन सकिन्न | तर पनि राष्ट्रसंचालनका नीतिनियमहरूको मूलाधारमा दार्शनिकता नभई हुन्न | नीति भएको कारण राज्यले तय गरिने विधिनियमहरू नीतिअनुकुल हुनुपर्छ |

वैदिक संस्कृतिको विशिष्ठता के हो भने यसमा नीतिशास्त्रको विकास छुट्टै भएको छ | उदाहरणका लागि दिदुरनीति, चाणक्यनीति, शुक्रनीतिआदि | यी नीतिहरूले राष्ट्र, जनपद, उपजनपद (जिल्ला) नगर तथा ग्रामका निवासीहरूका लागि विधि, नियम तथा नीतिहरू तय गरेका छन् | नीतिको अर्थ लक्षनिर्धारणको पथ हो | निर्धारित गरिएको मार्गमा हिंडाउने कामचाहिं राजनीतिज्ञ हुन्छ | नीतिहरू सम्बन्धित समुदायको चाहना, आदर्श, चालचलन र मान्यताका आधारमा निर्धारित गरिन्छन् | यदि कुनै नीति सम्बन्धित समुदायका चालचलन, चाहना, मान्यता तथा आधारहरूसंग निर्धारित गरिएको नीति पराइस्रोतको छ भने त्यस्ता नीतिहरूले समाजमा विभाजन वा विद्रोह उत्पन्न गर्छन् |

नीतिहरू समस्या मुक्त हुँदैनन् | विजेताहरूले नीतिहरू निर्धारित गर्दा सधैं आफ्नो बर्चश्व स्थापित गर्ने दृष्टिकोणले गर्छन् | वाहिर देखिने नीति र आन्तरिक नीति फरक हुन सक्छन् | उदाहरणका लागि भारतमा अंग्रेजहरूले शासन गर्दा शिक्षा र विकासको क्षेत्रमा सहयोग गर्ने भन्दै विश्वविद्यालय, विद्यालयहरू खोले | रेल र सडक सञ्जालहरूको विकास गरे | तर आन्तरिक नीतिचाहि भारतवर्षमा अंग्रेजको संस्कृति, मानसिकता तथा मान्यताहरूप्रति विश्वास गर्ने समुदायको उत्पादन गर्ने र भारतीय कच्चापदार्थहरू बेचेर धनार्जन गर्ने नीति थियो | जसको प्रभावकारिता आजको भारत र भारतको सिको गर्दै शिक्षानीति अबलम्बन गर्ने नेपालमा समेत प्रत्यक्ष प्रभावकारी देखिएका छन् |

असलमा, राजनीतिले शुभअशुभको व्याख्या सत्ताप्राप्ति र सत्ताको स्थायित्वसंग जोडेर निर्धारित गर्छ | यस्तो गर्दा दर्शनशास्त्रको लक्षप्रति खासै अभिरुचि देखिन्न | धेरै अवसरहरूमा राजनीतिका लागि दर्शनशास्त्रका मूल प्रत्ययहरू सत्यको अनुसन्धान, सत्यको आचरण, तार्किकताको उपयोग र सत्यं शिवम्को उपासना पथ्यकर नहुन सक्छ |

Address

Mahakal/5
Kathmandu

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when KTM wisdom club posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share