31/10/2025
๐๐๐๐๐ ๐๐๐ฅ๐ฅ๐จ๐ฐ๐๐๐ง ๐๐ฉ๐๐๐ข๐๐ฅ: ๐จ๐๐ ๐ฉ๐จ๐ฉ๐จ๐ฌ๐ต๐ฎ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐
This story happened when I was 16 years old. Nag-apartment kami ng kapatid ko sa may Lanzones Street, banda lang dito sa GenSan. It was a small apartment โ dalawang kwarto lang, tapos may maliit na kusina at banyo sa likod. Simple lang, pero para sa amin, okay na. My sister worked sa isang karinderya malapit sa kanto, while ako, nag-aaral pa sa senior high.
Sa unang linggo, everything felt normal. Tahimik ang lugar, minsan lang may dumadaan na tricycle. Pero tuwing gabi, napapansin ko na parang may kumakanta sa labas. Hindi malakas, parang pabulong lang, pero malinaw ang tono โ parang lullaby. (Dili nako sya ma explain og tarong kung unsa ang tono basta ga kanta sya)
Una, akala ko kapitbahay lang na nagvi-videoke. Pero pag tinitingnan ko sa bintana, wala naman. Madilim lang, tapos tahimik na ulit.
Isang gabi, habang nagre-review ako, narinig ko ulit. Same voice. Malambing pero malamig.โLaaโฆ laaโฆ laaโฆโ Tumindig balahibo ko. Tinawag ko kapatid ko, โAte, naririnig mo โyan?Nagulat siya, โUnsa man? Wala man ko nadunggan.โSo I brushed it off, baka imagination lang.
Pero kinabukasan, pag-uwi ko galing school, nakita ko โyung pintuan namin nakaawang. Pagpasok ko, may tubig sa sahig โ galing sa banyo. Pagbukas ko ng ilaw, may babaeng nakatalikod sa harap ng salamin. Mahaba ang buhok, suot puting dress na basang-basa. Akala ko si Ate, kaya tinawag ko,
โAte, unsa man imong gibuhat diha?โ
Hindi siya sumagot. Nang nilapitan ko, bigla siyang nawala โ parang hangin lang. Naiwan lang โyung tubig na tumutulo sa sahig.
Kinabukasan, nagtanong ako sa landlady kung may nangyari bang kakaiba sa unit namin. Napatingin siya sa akin, tapos bumuntong-hininga.
โAyaw lang gud mog saba, pero ana sila, katong nag-una ninyo nga nangabang, naa daw babae nga nanganta kada gabii. Pag-usa, nakit-an daw sa banyo, nagdugo ang tiil, nagtan-aw sa salamin.โ That night, hindi na ako nakatulog. Around 2 a.m., narinig ko ulit โ
โLaaโฆ laaโฆ laaโฆโ
Pero this time, nasa loob na ng kwarto. Dahan-dahan kong binuksan ang ilaw, pero patay ito. Naka-off lahat, kahit โyung flashlight ng phone ko.
Paglingon ko sa salamin sa gilid ng k**a โ may babae. Basang-basa ang buhok, nakangiti, kumakanta habang nakatingin diretso sa akin. โLaaโฆ laaโฆ laaโฆโNang sinubukan kong tumakbo, bigla niyang hinawakan ang braso ko โ malamig, parang yelo. โAyaw na og kantaโฆโ sabi ko halos di makahinga. Ngumiti lang siya, tapos nawala ulit.
Sa sobra nako ka hadlok gi ingnan nako si ate nga mang hawa nami. Maong pagka ugma, umalis kami ng Ate ko. Hindi na kami bumalik doon kahit kailan. Pero minsan, pag nadadaan ako sa Lanzones Streetโฆ may maririnig pa rin akong mahinaโฆ
โLaaโฆ laaโฆ laaโฆโ
At alam kong hindi hangin โyon.
