18/08/2026
Akala ko dati, pagkatapos ng aking IR at Subjection, ganap na akong Triskelion.
Akala ko dati, sa tuwing isinusuot ko ang aking Fratshirt, dala ko na ang buong kahulugan ng pagiging isang Triskelion.
Akala ko rin dati, sa bawat kapatid na aking nakakasalamuha, nakakamayan, at tinatawag na “Brother,” sapat na iyon upang masabi kong isa na akong ganap na Triskelion.
Ngunit mali pala ang aking mga inaakala.
Dahil ang pagiging Triskelion ay hindi natatapos sa isang ritwal, sa isang kasuotan, sa isang simbolo, o sa isang pakikipagkamay.
Doon pa lamang pala nagsisimula ang tunay na paglalakbay.
May mga tungkulin akong kailangang gampanan, mga responsibilidad na kailangang panindigan, mga aral na kailangang isabuhay, at mga kapatid na kailangang igalang at ipagtanggol.
Dahil ang tunay na Triskelion ay hindi lamang nakikilala sa kung ano ang kanyang suot, kundi sa kung paano siya namumuhay.
Hindi sa dami ng kanyang mga kapatid na kilala, kundi sa paraan ng kanyang pakikitungo sa bawat isa.
Hindi sa lakas ng kanyang pangalan, kundi sa bigat ng kanyang paninindigan.
Ngayon, nauunawaan ko na ang pagiging Triskelion ay hindi isang titulong basta ibinibigay; ito ay isang pagkakakilanlang araw-araw mong pinatutunayan.
At sa bawat tungkuling aking gagampanan, sa bawat responsibilidad na aking pananagutan, at sa bawat pagsubok na aking haharapin, patuloy kong patutunayan na karapat-dapat akong tawaging isang tunay at ganap na Triskelion.
