11/03/2026
"๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐."
ang weird lang isipin na tapos na agad. parang kahapon lang nagsisimula pa lang ang CCJ week, tapos ngayon memories na lang sha.
sa totoo lang, hindi lang naman yung events ang magiging memorable. Itโs the small moments, yung tawanan sa gilid, yung sigawan habang sumusuporta sa isaโt isa, yung pagod pero masaya pagkatapos ng isang buong araw. yung random bonding, yung asaran, yung simpleng presence ng mga taong kasama mo sa journey na โto.
for a moment, parang nakalimutan muna natin yung stress sa acads at sa future. we were just thereโฆ enjoying, laughing, living the moment. walang iniisip kundi magsaya at suportahan ang isaโt isa.
balang araw, magkakahiwalay din tayo ng landas. may kanya-kanya nang buhay, career, at responsibilities. pero sigurado ako, somewhere in our memories, babalik tayo sa week na โto, kung kailan bata pa tayo, maingay, puno ng energy, at sabay-sabay nating na-experience yung saya.
and thatโs the thing that hits the hardest.
because the truth isโฆ we will never be this young again.
so Iโm just really grateful na na-experience natin โto together. the laughter, the chaos, the bonding, the memories, lahat ng โyon magiging parte na ng story natin.
CCJ Week may be over, but the memories we made will stay with us for a long time. โค๏ธ