https://www.facebook.com/111746358454913/

頹𝐒𝐡𝐚𝐤𝐞𝐒𝐩𝐞𝐚𝐫𝐞, Mansalay, Villa Celestial, Roxas (2026)

24/02/2023

𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 𝟗

(𝐀𝐰𝐚𝐲 𝐅𝐫𝐨𝐦 𝐋𝐨𝐯𝐞)

"𝐂-𝐂𝐄𝐃𝐑𝐈𝐂𝐊!" lihim na naalerto si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞 nang maramdaman ang masuyong paghaplos nito sa kanyang buhok, hanggang mauwi iyon sa maliliit na halik na ikinikintal sa kanyang noo... sa pisngi... "𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤!"
"𝐊𝐚𝐭... 𝐈 𝐦𝐢𝐬𝐬 𝐲𝐨𝐮!" saglit nitong inilayo ang sarili sa kanya.
"𝐇-𝐡𝐚?"
"𝐊𝐚𝐩𝐚𝐠 𝐧𝐚𝐚𝐚𝐥𝐚𝐥𝐚 𝐤𝐢𝐭𝐚, 𝐥𝐚𝐠𝐢 𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐭𝐢𝐧𝐚𝐭𝐚𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐬𝐚 𝐬𝐚𝐫𝐢𝐥𝐢 𝐤𝐨 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐤𝐢𝐭 𝐬𝐢𝐧𝐚𝐦𝐚𝐧𝐭𝐚𝐥𝐚 𝐤𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐠𝐤𝐚𝐤𝐚𝐭𝐚𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐲𝐨𝐧. 𝐈𝐧𝐢𝐢𝐬𝐢𝐩 𝐤𝐨 𝐧𝐚 𝐛𝐚𝐤𝐚 𝐧𝐚𝐠𝐚𝐰𝐚 𝐤𝐨 𝐢𝐲𝐨𝐧 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐠𝐚𝐥𝐢𝐭 𝐝𝐢𝐧 𝐚𝐤𝐨 𝐤𝐚𝐲 𝐇𝐚𝐳𝐞𝐥 𝐚𝐭 𝐙𝐚𝐧𝐝𝐫𝐨 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐬𝐚 𝐢𝐬𝐢𝐧𝐮𝐦𝐛𝐨𝐧𝐠 𝐦𝐨. 𝐏𝐞𝐫𝐨 𝐧𝐠𝐚𝐲𝐨𝐧, 𝐩𝐚𝐫𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐥𝐚𝐦 𝐤𝐨 𝐧𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐭𝐨𝐭𝐨𝐨𝐧𝐠 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥𝐚𝐧."
"𝐀-𝐚𝐧𝐨𝐧𝐠... 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥𝐚𝐧?"
"𝐍𝐚 𝐬𝐚 𝐬𝐢𝐦𝐮𝐥𝐚 𝐩𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠, 𝐢𝐤𝐚𝐰 𝐧𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐠𝐮𝐬𝐭𝐨 𝐤𝐨."
"𝐇-𝐡𝐚?" napaawang na lang ang bibig ng dalaga.
"𝐈 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐲𝐨𝐮... 𝐩𝐞𝐫𝐨 𝐧𝐚𝐮𝐧𝐚𝐡𝐚𝐧 𝐚𝐤𝐨 𝐧𝐢 𝐙𝐚𝐧𝐝𝐫𝐨 𝐬𝐚 𝐩𝐚𝐠𝐬𝐚𝐬𝐚𝐛𝐢𝐧𝐠 𝐠𝐮𝐬𝐭𝐨 𝐤𝐚 𝐧𝐢𝐲𝐚. 𝐍𝐚-𝐜𝐨𝐧𝐟𝐮𝐬𝐞𝐝 𝐚𝐤𝐨. 𝐁𝐮𝐭 𝐈 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐭𝐡𝐞 𝐜𝐨𝐦𝐩𝐚𝐧𝐲, 𝐭𝐡𝐞 𝐜𝐚𝐦𝐚𝐫𝐚𝐝𝐞𝐫𝐢𝐞. 𝐀𝐭 𝐧𝐚𝐫𝐨𝐨𝐧 𝐬𝐢 𝐇𝐚𝐳𝐞𝐥, 𝐩𝐮𝐰𝐞𝐝𝐞𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐠𝐢𝐧𝐠 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥𝐚𝐧 𝐟𝐨𝐫 𝐦𝐞 𝐭𝐨 𝐬𝐭𝐚𝐲... 𝐚𝐭 𝐧𝐚𝐢𝐬𝐢𝐩 𝐤𝐨, 𝐦𝐚𝐠𝐚𝐧𝐝𝐚 𝐫𝐢𝐧 𝐬𝐢𝐲𝐚. 𝐒𝐨, 𝐛𝐚𝐤𝐢𝐭 𝐧𝐠𝐚 𝐛𝐚 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢? 𝐇𝐚𝐧𝐠𝐠𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚 𝐧𝐚𝐮𝐰𝐢 𝐬𝐚 𝐬𝐞𝐫𝐲𝐨𝐬𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐦𝐢𝐧𝐠 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐬𝐲𝐨𝐧. 𝐀𝐭 𝐢𝐧𝐚𝐤𝐚𝐥𝐚 𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐬𝐢𝐲𝐚 𝐧𝐚 𝐧𝐠𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐛𝐚𝐞𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐬𝐚 𝐚𝐤𝐢𝐧 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐧𝐚𝐠𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐬𝐚𝐲𝐚 𝐚𝐤𝐨 𝐬𝐚 𝐬𝐚𝐦𝐚𝐡𝐚𝐧 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧. 𝐔𝐧𝐭𝐢𝐥 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐧𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐧𝐚 𝐧𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐤𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐭𝐨𝐭𝐨𝐨... 𝐚𝐭 𝐧𝐚𝐠𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐥𝐚𝐲𝐚 𝐚𝐤𝐨 𝐧𝐚 𝐩𝐚𝐥𝐚𝐲𝐚𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐝𝐚𝐫𝐚𝐦𝐚 𝐤𝐨 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨..."
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤..."
"𝐈 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐲𝐨𝐮, 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞... 𝐚𝐭 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐩𝐚 𝐩𝐚𝐥𝐚 𝐧𝐚𝐰𝐚𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐝𝐚𝐦𝐝𝐚𝐦𝐢𝐧𝐠 𝐢𝐲𝐨𝐧... 𝐮𝐧𝐭𝐢𝐥 𝐧𝐨𝐰. 𝐀𝐭 𝐧𝐠𝐚𝐲𝐨𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐫𝐢𝐭𝐨 𝐤𝐚 𝐬𝐚 𝐦𝐠𝐚 𝐛𝐢𝐬𝐢𝐠 𝐤𝐨, 𝐭𝐞𝐥𝐥 𝐦𝐞, 𝐩𝐚𝐚𝐧𝐨 𝐤𝐨 𝐩𝐢𝐩𝐢𝐠𝐢𝐥𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐝𝐚𝐫𝐚𝐦𝐚 𝐤𝐨, 𝐡𝐚?"
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤... 𝐛-𝐛𝐚𝐤𝐚 𝐧𝐚𝐠𝐤𝐚𝐤𝐚𝐦𝐚𝐥𝐢 𝐤𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠! 𝐌𝐚𝐲 𝐦𝐚𝐛𝐢𝐠𝐚𝐭 𝐭𝐚𝐲𝐨𝐧𝐠 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐥𝐞𝐦𝐚 𝐧𝐚 𝐤𝐢𝐧𝐚𝐤𝐚𝐡𝐚𝐫𝐚𝐩 𝐚𝐭—"
"𝐀𝐭 𝐧𝐚𝐠𝐚𝐠𝐚𝐰𝐚 𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐝𝐚𝐥𝐡𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐥𝐞𝐦𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐲𝐨𝐧𝐠 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐧𝐚𝐫𝐢𝐭𝐨 𝐤𝐚, 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐧𝐚𝐫𝐚𝐫𝐚𝐦𝐝𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐤𝐢𝐭𝐚 𝐬𝐚 𝐭𝐚𝐛𝐢 𝐤𝐨. 𝐈 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐞𝐧𝐨𝐮𝐠𝐡 𝐫𝐞𝐚𝐬𝐨𝐧 𝐭𝐨 𝐟𝐢𝐠𝐡𝐭!"
"𝐇-𝐡𝐚?"
"𝐈 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐲𝐨𝐮, 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞! 𝐈 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐤 𝐈 𝐥𝐨𝐯𝐞 𝐲𝐨𝐮!"
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤!"
Pero bago pa siya nakapagprotesta, naniil na ng halik ang mga labi ng binata sa mga labi niya...
Halik na unti-unting nagpalalabo sa matitinong depensa ni Katherine...
She's lost... nalulunod siya sa problema... napapagod siya... naghahanap siya ng makakapitan... at kaysarap kumapit kay 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤...
Kaysarap damhin nang mainit na mga labing nakalapat sa mga labi niya...
Kaysarap damhin nang mahigpit na yakap na ipinagkakaloob nito... ng mainit na katawang nagbibigay-init sa kanyang katawan...
Then, she kissed him back... kasing-intense ng halik na ipinagkakaloob nito...
At sa lumipas na ilang sandali, sa kauna-unahang pagkakataon mula nang isilang niya ang anak nila... pakiwari ni 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞, muli siyang nabuhay... nagkaroon ng kulay ang paligid... nakadama ng pag-asa... ng ligaya...
Kaya nang mas lumalim pa ang mga halik na kanilang pinagsasaluhan, wala pa ring pagtutol mula sa kanya...
At nang mas maging pangahas ang mga palad ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤, nagsimulang makialam sa kanyang mga saplot, sa kanyang katawan, wala siyang ginawang anuman...
She let him do all the moves...
Hinayaan niyang tangayin siya sa kung saan ng mga damdaming ginising nito sa kanyang puso... sa buong pagkatao... pati na sa kaluluwa...

"𝐊𝐀𝐓..." masuyong anas ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤 habang mahigpit na nakayakap sa kanyang kahubaran habang natatakpan sila ng puting kumot...
"𝐇𝐦𝐦..." ungol niya, tila wala siyang lakas na imulat ang mga mata...
She's still mesmerized sa kaligayahang nalasap sa mga bisig ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤... she feels exhausted...
Because he's a great lover... nagawa nitong ipalimot sa kanya ang totoong mundo by just simply made love with her... in nth times...
"𝐈 𝐬𝐡𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐠𝐨 𝐟𝐨𝐫 𝐚 𝐰𝐡𝐢𝐥𝐞, 𝐡𝐚?" malambing nitong anas habang tinataniman nang maliliit na halik ang kanyang pisngi, ang gilid ng tainga, ang balikat at itaas ng dibdib. "𝐁𝐮𝐭 𝐈'𝐥𝐥 𝐛𝐞 𝐛𝐚𝐜𝐤 𝐬𝐨𝐨𝐧. 𝐀𝐚𝐲𝐮𝐬𝐢𝐧 𝐤𝐨 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐞𝐫𝐚𝐧𝐠 𝐡𝐢𝐧𝐢𝐡𝐢𝐧𝐠𝐢 𝐧𝐢𝐥𝐚, 𝐡𝐚?"
"𝐘𝐞𝐚𝐡... 𝐈'𝐥𝐥 𝐰𝐚𝐢𝐭 𝐟𝐨𝐫 𝐲𝐨𝐮," tila lasing pa rin na tugon ng dalaga.
"𝐎𝐤𝐚𝐲, 𝐛𝐲𝐞, 𝐈 𝐥𝐨𝐯𝐞 𝐲𝐨𝐮!" saka isang mariing halik ang inilapat nito sa kanyang mga labi at agad nang bumangon.
Naramdaman niya ang pag-alis nito sa kanyang tabi, pero hindi siya nag-abalang dumilat...
She feel dizzy, nais niyang matulog...
𝘐 𝘭𝘰𝘷𝘦 𝘺𝘰𝘶 𝘵𝘰𝘰...
Hanggang muli siyang naidlip...
Kung gaano katagal, hindi niya alam...
"𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤!" bigla siyang napabalikwas ng bangon dahil sa malakas na tunog ng doorbell...
Pero nag-iisa na lang siya sa silid na iyon...
𝘖𝘩! 𝘕𝘢𝘨𝘱𝘢𝘢𝘭𝘢𝘮 𝘯𝘨𝘢 𝘱𝘢𝘭𝘢 𝘴𝘪𝘺𝘢 𝘬𝘢𝘯𝘪𝘯𝘢 𝘯𝘢 𝘢𝘢𝘭𝘪𝘴 𝘱𝘢𝘳𝘢 𝘢𝘺𝘶𝘴𝘪𝘯 𝘢𝘯𝘨 𝘱𝘦𝘳𝘢. 𝘗𝘦𝘳𝘰 𝘴𝘪𝘯𝘰 𝘬𝘢𝘺𝘢 𝘢𝘯𝘨 𝘯𝘢𝘨𝘥𝘰-𝘥𝘰𝘰𝘳𝘣𝘦𝘭𝘭?
Naalerto si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞, hindi makapagpasya kung magbubukas ng pinto, o hindi...
𝘗𝘦𝘳𝘰 𝘱𝘢𝘢𝘯𝘰 𝘬𝘶𝘯𝘨 𝘴𝘪 𝘊𝘦𝘥𝘳𝘪𝘤𝘬? 𝘉𝘢𝘬𝘢 𝘯𝘢𝘬𝘢𝘭𝘪𝘮𝘶𝘵𝘢𝘯 𝘯𝘪𝘺𝘢 𝘢𝘯𝘨 𝘴𝘶𝘴𝘪!
Nagpasya siya, naghagilap ng roba at isinuot sa kahubarab para alamin kung sino ang nasa labas...
Pero palabas lang ng silid ang dalaga ay napapatda na siya sa pinto...
"𝐒𝐢𝐧𝐨 𝐤𝐚? 𝐀𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐠𝐢𝐧𝐚𝐠𝐚𝐰𝐚 𝐦𝐨 𝐬𝐚 𝐬𝐢𝐥𝐢𝐝 𝐧𝐢 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤? 𝐀𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐠𝐢𝐧𝐚𝐠𝐚𝐰𝐚 𝐦𝐨 𝐫𝐢𝐭𝐨 𝐬𝐚 𝐮𝐧𝐢𝐭 𝐧𝐠 𝐟𝐢𝐚𝐧𝐜𝐞 𝐤𝐨, 𝐡𝐚?" pagdaka ay pagalit nitong tanong.
"𝐇-𝐡𝐚? 𝐅-𝐟𝐢𝐚𝐧𝐜𝐞?" hindi niya malaman ang isasagot sa magandang babaeng nakatayo ngayon sa pinto, hawak ang isang susi na ginamit sa pagbukas sa pinto ng unit.
"𝐘𝐞𝐬! 𝐇𝐞'𝐬 𝐦𝐲 𝐟𝐢𝐚𝐧𝐜𝐞, 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐢𝐤𝐚𝐤𝐚𝐬𝐚𝐥 𝐧𝐚 𝐤𝐚𝐦𝐢 𝐭𝐰𝐨 𝐰𝐞𝐞𝐤𝐬 𝐟𝐫𝐨𝐦 𝐧𝐨𝐰! 𝐀𝐭 𝐢𝐤𝐚𝐰, 𝐬𝐢𝐧𝐨 𝐤𝐚 𝐧𝐚𝐦𝐚𝐧, 𝐡𝐚?"
"𝐀𝐡... 𝐈-𝐈'𝐦 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞. 𝐊-𝐤𝐚𝐢𝐛𝐢𝐠𝐚𝐧 𝐚𝐤𝐨 𝐧𝐢... 𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤 𝐚𝐭—"
"𝐊𝐚𝐢𝐛𝐢𝐠𝐚𝐧?" malisyosong humagod sa kanyang kabuuan ang nanlilisik niyong paningin.
"𝐊𝐚𝐢𝐛𝐢𝐠𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐤𝐢𝐤𝐢𝐭𝐮𝐥𝐨𝐠 𝐬𝐚 𝐤𝐚𝐧𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐢𝐥𝐢𝐝? 𝐀𝐭 𝐬𝐚 𝐬𝐮𝐨𝐭 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐲𝐚𝐧, 𝐡𝐢𝐧𝐮𝐡𝐚 𝐤𝐨 𝐚𝐲 𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐤𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐮𝐦𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐮𝐨𝐭 𝐧𝐚 𝐩𝐚𝐧𝐥𝐨𝐨𝐛, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐛𝐚?"
"𝐀𝐡, 𝐤-𝐤𝐚𝐬𝐢 𝐚𝐲—"
"𝐇𝐚𝐲𝐮 𝐤𝐚𝐧𝐠 𝐛! 𝐌𝐚𝐥𝐚𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐚! 𝐏𝐚𝐩𝐚𝐭𝐚𝐲𝐢𝐧 𝐤𝐢𝐭𝐚!" iglap lang ay nanugod na ito.
"𝐇-𝐡𝐮𝐰𝐚𝐠!" buti na lang at naging maagap siya sa pagsara sa pinto ng silif at agad iyong nai-lock.
"𝐇𝐞𝐲, 𝐛𝐮𝐤𝐬𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐢𝐭𝐨! 𝐇𝐚𝐲𝐮𝐩 𝐤𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐛𝐚𝐞 𝐤𝐚, 𝐦𝐚𝐥𝐚𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐚! 𝐊𝐚𝐤𝐚𝐥𝐛𝐮𝐡𝐢𝐧 𝐤𝐢𝐭𝐚!" gigil nitong kinalampag ang pinto, pinipilit na buksan mula sa labas.
"𝐈-𝐈'𝐦 𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲... 𝐩-𝐩𝐥𝐞𝐚𝐬𝐞, 𝐠𝐨 𝐚𝐰𝐚𝐲! 𝐇-𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐬𝐢𝐧𝐚𝐬𝐚𝐝𝐲𝐚!" habang pilit niyang pinipigil ang doorknob para hindi bumukas.
"𝐌𝐚𝐥𝐚𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐚! 𝐒𝐢𝐧𝐨 𝐤𝐚? 𝐁𝐚𝐤𝐢𝐭 𝐢𝐧𝐚𝐚𝐠𝐚𝐰 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐛𝐨𝐲𝐟𝐫𝐢𝐞𝐧𝐝 𝐤𝐨!" kaya walang nagawa ang nasa labas kundi magtatarang sa galit.
"𝐈'𝐦 𝐬-𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲, 𝐈-𝐈'𝐦 𝐫𝐞𝐚𝐥𝐥𝐲 𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲!" habang paulit-ulit na lang niyang binibigkas iyon habang umiiyak...
Ilang sandali pa ang lumipas, mayamaya ay narinig niya ang galit nitong tinig na nagtutungayaw habang palabas ng condo unit...
Lalong napaiyak si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞... awang-awa siya sa sarili, pero mas nagagalir siya sa naging kahinaan...

"𝐋𝐄𝐍𝐀, 𝐩𝐥𝐞𝐚𝐬𝐞 𝐥𝐞𝐭 𝐦𝐞 𝐞𝐱𝐩𝐥𝐚𝐢𝐧 —"
"𝐄𝐱𝐩𝐥𝐚𝐢𝐧 𝐰𝐡𝐚𝐭? 𝐏𝐚𝐚𝐧𝐨 𝐦𝐨 𝐢𝐩𝐚𝐥𝐢𝐥𝐢𝐰𝐚𝐧𝐚𝐠 𝐧𝐚 𝐦𝐚𝐲 𝐛𝐚𝐛𝐚𝐞 𝐤𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐭𝐢𝐧𝐚𝐭𝐚𝐠𝐨 𝐬𝐚 𝐮𝐧𝐢𝐭 𝐦𝐨 𝐚𝐭 𝐧𝐚𝐝𝐚𝐭𝐧𝐚𝐧 𝐤𝐨 𝐬𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐠𝐚𝐥𝐢𝐧𝐠 𝐬𝐚 𝐬𝐢𝐥𝐢𝐝 𝐦𝐨 𝐚𝐧𝐝 𝐬𝐡𝐞 𝐰𝐞𝐚𝐫 𝐧𝐨𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐞𝐱𝐜𝐞𝐩𝐭 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐫𝐨𝐛𝐞, 𝐡𝐚?" galit na galit na wika ng babaeng mula sa kabilang linya.
"𝐋𝐞𝐧𝐚, 𝐬𝐡𝐞'𝐬 𝐣𝐮𝐬𝐭—"
"𝐀𝐭 𝐚𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐠𝐢𝐧𝐚𝐰𝐚 𝐧𝐢𝐧𝐲𝐨 𝐛𝐚𝐠𝐨 𝐤𝐚 𝐮𝐦𝐚𝐥𝐢𝐬, 𝐡𝐚? 𝐍𝐚𝐠𝐥𝐚𝐫𝐨 𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐡𝐚𝐲-𝐛𝐚𝐡𝐚𝐲𝐚𝐧? 𝐍𝐚𝐠-𝐣𝐚𝐜𝐤 𝐚𝐧𝐝 𝐩𝐨𝐲! 𝐅𝐨𝐫 𝐂𝐡𝐫𝐢𝐬𝐭'𝐬 𝐬𝐚𝐥𝐞, 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤! 𝐇𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐚𝐤𝐨 𝐭𝐚𝐧𝐠𝐚! 𝐀𝐥𝐚𝐦 𝐤𝐨 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐫𝐢 𝐬𝐚 𝐢𝐧𝐲𝐨!"
Napapikit na lang si 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤, of course, hindi tanga si 𝐋𝐞𝐧, she's a smart woman...
"𝐋𝐞𝐧𝐚... 𝐈'𝐦 𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲. 𝐇𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐬𝐢𝐧𝐚𝐬𝐚𝐝𝐲𝐚. 𝐊𝐚𝐬𝐢 𝐚𝐲—"
"𝐒𝐢𝐧𝐨 𝐬𝐢𝐲𝐚, 𝐡𝐚? 𝐎𝐧𝐞 𝐨𝐟 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐟𝐥𝐢𝐧𝐠𝐬! 𝐀𝐭 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐚 𝐧𝐚𝐤𝐚𝐭𝐢𝐢𝐬 𝐤𝐚𝐲𝐚 𝐩𝐢𝐧𝐚𝐩𝐮𝐧𝐭𝐚 𝐦𝐨 𝐬𝐚 𝐮𝐧𝐢𝐭 𝐦𝐨? 𝐀𝐭 𝐢𝐥𝐚𝐧 𝐩𝐚 𝐛𝐚 𝐬𝐢𝐥𝐚, 𝐡𝐚? 𝐒𝐢𝐧𝐮-𝐬𝐢𝐧𝐨 𝐩𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐤𝐚𝐤𝐚𝐬𝐢𝐩𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐨 𝐡𝐚𝐛𝐚𝐧𝐠 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐩𝐚 𝐭𝐚𝐲𝐨 𝐧𝐚𝐤𝐚𝐤𝐚𝐬𝐚𝐥 𝐚𝐭—"
"𝐒𝐢𝐲𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠, 𝐋𝐞𝐧𝐚, 𝐬𝐢𝐲𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠... 𝐦𝐮𝐥𝐚 𝐧𝐚𝐧𝐠... 𝐦𝐚𝐠𝐤𝐚𝐫𝐞𝐥𝐚𝐬𝐲𝐨𝐧 𝐭𝐚𝐲𝐨."
"𝐒𝐢𝐲𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠? 𝐀𝐭 𝐠𝐮𝐬𝐭𝐨 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐧𝐢𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐚𝐤𝐨 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨?"
"𝐘𝐞𝐬, 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐢𝐲𝐨𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐭𝐨𝐭𝐨𝐨. 𝐀𝐧𝐝 𝐬𝐡𝐞'𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐦𝐲 𝐟𝐥𝐢𝐧𝐠... 𝐬𝐡𝐞'𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐦𝐲 𝐟𝐥𝐢𝐧𝐠..."
Ilang sandaling natahimik ang babae...
"𝐀-𝐚𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐛𝐢𝐠 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐛𝐢𝐡𝐢𝐧? 𝐀-𝐚𝐭 𝐠𝐚𝐚𝐧𝐨 𝐧𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐤𝐚𝐭𝐚𝐠𝐚𝐥 𝐬𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐧𝐚𝐧𝐚𝐭𝐢𝐥𝐢 𝐬𝐚 𝐥𝐮𝐠𝐚𝐫 𝐦𝐨, 𝐡𝐚? 𝐀𝐭 𝐠𝐚𝐚𝐧𝐨 𝐤𝐚𝐝𝐚𝐥𝐚𝐬 𝐩𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐠𝐚𝐠𝐚𝐧𝐚𝐩 𝐢𝐭𝐨?"
"𝐋𝐞𝐧𝐚..."
"𝐇𝐚𝐲𝐮𝐩 𝐤𝐚! 𝐒𝐚𝐧𝐚 𝐚𝐲 𝐬𝐢𝐧𝐚𝐛𝐢 𝐦𝐨 𝐧𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚 𝐦𝐚𝐫𝐚𝐦𝐢 𝐬𝐢𝐥𝐚! 𝐒𝐚𝐧𝐚 𝐚𝐲 𝐬𝐢𝐧𝐚𝐛𝐢 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐬𝐡𝐞'𝐬 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐟𝐥𝐢𝐧𝐠! 𝐁-𝐛𝐚𝐤𝐢𝐭 𝐩𝐚𝐫𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐲 𝐠-𝐠𝐮𝐬𝐭𝐨𝐧𝐠 𝐭𝐮𝐦𝐛𝐮𝐤𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐠𝐚 𝐬𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐦𝐨, 𝐡𝐚?"
"𝐁𝐞𝐜𝐚𝐮𝐬𝐞 𝐬𝐡𝐞'𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐦𝐲 𝐟𝐥𝐢𝐧𝐠. 𝐒𝐡𝐞'𝐬 𝐭𝐡𝐞 𝐠𝐢𝐫𝐥 𝐟𝐫𝐨𝐦 𝐦𝐲 𝐩𝐚𝐬𝐭."
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤..." tila nanghina ang tinig nito.
"𝐋𝐞𝐧𝐚... 𝐈'𝐦 𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲... 𝐬𝐡𝐞'𝐬 𝐭𝐡𝐞 𝐦𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐨𝐟 𝐦𝐲 𝐭𝐡𝐫𝐞𝐞 𝐲𝐞𝐚𝐫 𝐨𝐥𝐝 𝐬𝐨𝐧..."
"𝐀-𝐚𝐧𝐨?" halatang lalo itong nagimbal.
"𝐏𝐥𝐞𝐚𝐬𝐞, 𝐭𝐫𝐲 𝐭𝐨 𝐮𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬𝐭𝐚𝐧𝐝. 𝐈 𝐜𝐚𝐧 𝐞𝐱𝐩𝐥𝐚𝐢𝐧 𝐢𝐭 𝐭𝐨 𝐲𝐨𝐮... 𝐥𝐚𝐭𝐞𝐫. 𝐁𝐮𝐭 𝐚𝐬 𝐨𝐟 𝐧𝐨𝐰, 𝐈 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐬𝐨 𝐦𝐚𝐧𝐲 𝐢𝐦𝐩𝐨𝐫𝐭𝐚𝐧𝐭 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠𝐬 𝐭𝐨 𝐝𝐨."
"𝐀-𝐚𝐭 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐚𝐤𝐨 𝐤𝐚𝐬𝐢𝐧𝐠-𝐢𝐦𝐩𝐨𝐫𝐭𝐚𝐧𝐭𝐞 𝐧𝐠 𝐦𝐠𝐚 𝐠𝐚𝐠𝐚𝐰𝐢𝐧 𝐦𝐨?"
"𝐈'𝐦 𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲... 𝐛𝐲𝐞 𝐟𝐨𝐫 𝐧𝐨𝐰..." sa huli ay ipinasya ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤 na i-off na ang cellphone dahil nagri-ring na ang cellphone ni 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞 na hawak niya... tumatawag na ang kidnaper ng anak nila...
"𝐇𝐞𝐥𝐥𝐨? 𝐖𝐡𝐚𝐭 𝐭𝐨𝐨𝐤 𝐲𝐨𝐮 𝐬𝐨 𝐥𝐨𝐧𝐠, 𝐡𝐚?"
"𝐈'𝐦 𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲, 𝐦𝐚𝐲 𝐠𝐢𝐧𝐚𝐠𝐚𝐰𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐤𝐨 𝐚𝐭—"
"𝐀𝐭 𝐚𝐧𝐨 𝐧𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐠𝐚𝐠𝐚𝐰𝐢𝐧 𝐦𝐨 𝐬𝐚 𝐥𝐨𝐨𝐛 𝐧𝐠 𝐤𝐨𝐭𝐬𝐞 𝐦𝐨?"
Natigilan si 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤, na-realize niya na may mga matang nakasubaybay sa kanya...
"𝐎𝐨 𝐧𝐚𝐦𝐚𝐧, 𝐏𝐚𝐫𝐞, 𝐈 𝐬𝐚𝐰 𝐲𝐨𝐮 𝐟𝐫𝐨𝐦 𝐚 𝐝𝐢𝐬𝐭𝐚𝐧𝐜𝐞. 𝐀𝐭 𝐚𝐥𝐚𝐦 𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐤𝐚-𝐰𝐢𝐭𝐡𝐝𝐫𝐚𝐰 𝐤𝐚 𝐧𝐚 𝐧𝐠 𝐩𝐞𝐫𝐚 𝐬𝐚 𝐩𝐢𝐧𝐚𝐠𝐠𝐚𝐥𝐢𝐧𝐠𝐚𝐧 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐧𝐠𝐤𝐨."
"𝐇𝐚𝐲𝐮𝐩 𝐤𝐚! 𝐍𝐚𝐬𝐚𝐧 𝐤𝐚 𝐛𝐚? 𝐒𝐮𝐧𝐭𝐮𝐤𝐚𝐧 𝐧𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐭𝐚𝐲𝐨𝐧𝐠 𝐠𝐚𝐠𝐨 𝐤𝐚!" gigil na napalabas siya ng kotse.
"𝐇𝐞𝐲, 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐱! 𝐀𝐲𝐨𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐤𝐢𝐥𝐚𝐠-𝐚𝐰𝐚𝐲 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨, 𝐨𝐤𝐚𝐲?
"𝐒𝐚𝐚𝐧 𝐤𝐨 𝐝𝐚𝐝𝐚𝐥𝐡𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐞𝐫𝐚? 𝐏𝐚𝐚𝐧𝐨 𝐤𝐨 𝐦𝐚𝐤𝐮𝐤𝐮𝐡𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐭𝐚?"
"𝐁𝐮𝐤𝐚𝐬, 𝐭𝐚𝐭𝐚𝐰𝐚𝐠 𝐚𝐤𝐨. 𝐉𝐮𝐬𝐭 𝐠𝐨 𝐡𝐨𝐦𝐞 𝐧𝐨𝐰 𝐚𝐧𝐝 𝐭𝐚𝐤𝐞 𝐚 𝐫𝐞𝐬𝐭. 𝐘𝐨𝐮 𝐥𝐨𝐨𝐤 𝐬𝐨 𝐞𝐱𝐡𝐚𝐮𝐬𝐭𝐞𝐝..."
Nakuyom na lang niya ang k**ao, gusto pa sana niyang magtungyaw, but it's just a waste of time... and a waste of strength...
"𝐎𝐤𝐚𝐲, 𝐈'𝐥𝐥 𝐰𝐚𝐢𝐭 𝐟𝐨𝐫 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐜𝐚𝐥𝐥!" gigil na ini-off na ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤 ang cellphone...
Gusto na niyang makauwi... gusto na niyang makita si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞... nag-aalala siya sa dalaga...

16/02/2023

𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 𝟖

(𝐀𝐰𝐚𝐲 𝐅𝐫𝐨𝐦 𝐋𝐨𝐯𝐞)

"𝐎𝐇!" marahang napadilat si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞.
"𝐇𝐚? 𝐍𝐚𝐬𝐚𝐚𝐧 𝐚𝐤𝐨?"
Napalingap siya sa paligid, banyaga ang silid na kanyang namulatan.
𝘖𝘰 𝘯𝘨𝘢 𝘱𝘢𝘭𝘢, 𝘯𝘢𝘨𝘱𝘶𝘯𝘵𝘢 𝘢𝘬𝘰 𝘬𝘢𝘺 𝘊𝘦𝘥𝘳𝘪𝘤𝘬 𝘥𝘢𝘩𝘪𝘭 𝘵𝘢𝘵𝘢𝘸𝘢𝘨 𝘢𝘯𝘨 𝘮𝘨𝘢 𝘬𝘪𝘥𝘯𝘢𝘱𝘦𝘳. 𝘈𝘵... 𝘰𝘩 𝘎𝘰𝘥! 𝘕𝘢𝘬𝘢𝘵𝘶𝘭𝘰𝘨 𝘢𝘬𝘰 𝘴𝘢 𝘴𝘰𝘣𝘳𝘢𝘯𝘨 𝘢𝘯𝘵𝘰𝘬 𝘢𝘵 𝘱𝘢𝘨𝘰𝘥! 𝘕𝘢𝘴𝘢𝘯 𝘬𝘢𝘺𝘢 𝘴𝘪𝘺𝘢?
Inut-inot na tumayo ang dalaga at humakbang patungo sa pinto...
"𝐘𝐞𝐚𝐡, 𝐈'𝐦 𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐢𝐭𝐚 𝐦𝐚𝐬𝐚𝐬𝐚𝐦𝐚𝐡𝐚𝐧 𝐬𝐚 𝐜𝐨𝐮𝐭𝐮𝐫𝐢𝐞𝐫 𝐦𝐨 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐤𝐮𝐡𝐚𝐧𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐰𝐞𝐝𝐝𝐢𝐧𝐠 𝐠𝐨𝐰𝐧. 𝐁𝐮𝐭 𝐈'𝐥𝐥 𝐩𝐫𝐨𝐦𝐢𝐬𝐞, 𝐈'𝐥𝐥 𝐦𝐚𝐤𝐞 𝐢𝐭 𝐮𝐩 𝐭𝐨 𝐲𝐨𝐮, 𝐡𝐚? 𝐊𝐚𝐩𝐚𝐠 𝐧𝐚𝐚𝐲𝐨𝐬 𝐧𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐠𝐢𝐧𝐚𝐠𝐚𝐰𝐚 𝐤𝐨, 𝐩𝐮𝐩𝐮𝐧𝐭𝐚 𝐚𝐤𝐨 𝐫𝐢𝐲𝐚𝐧, 𝐡𝐚? 𝐎𝐤𝐚𝐲, 𝐛𝐲𝐞!"
Natigilan si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞 sa gagawin sanang paglabas sa silid nang makitang may kausap sa cellphone si 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤.
"𝐈 𝐥𝐨𝐯𝐞 𝐲𝐨𝐮 𝐭𝐨𝐨." Pagkuwa'y ini-off na nito ang cellphone at ipinamulsa. "𝐎, 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞, 𝐠𝐢𝐬𝐢𝐧𝐠 𝐤𝐚𝐧𝐚 𝐩𝐚𝐥𝐚! 𝐇𝐨𝐰 𝐝𝐨 𝐲𝐨𝐮 𝐟𝐞𝐞𝐥? 𝐎𝐤𝐚𝐲 𝐧𝐚 𝐛𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐤𝐢𝐫𝐚𝐦𝐝𝐚𝐦 𝐦𝐨?" napangiti ito nang masulyapang nakatayo siya sa may pinto.
"𝐀𝐡, 𝐨-𝐨𝐨. 𝐒-𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲, 𝐧𝐚𝐤𝐚𝐭𝐮𝐥𝐨𝐠 𝐩𝐚𝐥𝐚 𝐚𝐤𝐨 𝐤𝐚𝐧𝐢𝐧𝐚 𝐚𝐭—"
"𝐍𝐨, 𝐢𝐭'𝐬 𝐨𝐤𝐚𝐲! 𝐌𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢 𝐧𝐠𝐚 𝐚𝐭 𝐧𝐚𝐤𝐚𝐩𝐚𝐠𝐩𝐚𝐡𝐢𝐧𝐠𝐚 𝐤𝐚. 𝐀𝐧𝐲𝐰𝐚𝐲, 𝐡𝐚𝐥𝐢𝐤𝐚 𝐬𝐚 𝐤𝐮𝐦𝐞𝐝𝐨𝐫, 𝐦𝐚𝐲 𝐢𝐧𝐢𝐡𝐚𝐧𝐝𝐚 𝐚𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐠𝐤𝐚𝐢𝐧 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨."
"𝐀𝐡... 𝐰-𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐚𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐠𝐚𝐧𝐚 𝐚𝐭—"
"𝐍𝐨 — 𝐧𝐨! 𝐘𝐨𝐮 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐭𝐨 𝐞𝐚𝐭! 𝐊𝐮𝐧𝐠 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐚𝐤𝐨 𝐧𝐚𝐠𝐤𝐚𝐤𝐚𝐦𝐚𝐥𝐢, 𝐦𝐮𝐥𝐚 𝐧𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐚 𝐧𝐚𝐠𝐤𝐚𝐤𝐚𝐫𝐨𝐨𝐧 𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐭𝐢𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐠𝐤𝐚𝐢𝐧. 𝐒𝐨, 𝐲𝐨𝐮 𝐬𝐡𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐭𝐡𝐞 𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐟𝐨𝐨𝐝 𝐧𝐨𝐰!" Pagkuwa'y humakbang ito palapit sa kanya.
"𝐏-𝐩𝐞𝐫𝐨—"
"𝐂'𝐦𝐨𝐧, 𝐥𝐞𝐭'𝐬 𝐠𝐨 𝐭𝐨 𝐭𝐡𝐞 𝐝𝐢𝐧𝐢𝐧𝐠 𝐫𝐨𝐨𝐦, 𝐡𝐚?"
Nang hawakan siya sa k**ay ng binata at akayin patungo sa kumedor, hindi na siya nakatanggi...

"𝐒𝐎, 𝐒𝐀 𝐖𝐀𝐊𝐀𝐒, 𝐧𝐚𝐠𝐤𝐚𝐮𝐬𝐚𝐩 𝐝𝐢𝐧 𝐭𝐚𝐲𝐨, 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤!"
Lihim na nakuyom ng binata ang k**ao nang marinig ang malaking tinig mula sa kabilang linya.
Tama ang sinabi ni 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞, gumagamit ng voice-modulator ang kidnaper para hindi makilala ang boses nito.
But the way he called his name, mukhang kilalang-kilala siya nang personal ng kidnaper... kilala sila ni 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞 ng may kagagawan ng lahat ng iyon.
"𝐇𝐚𝐲𝐮𝐩 𝐤𝐚, 𝐝𝐮𝐰𝐚𝐠 𝐤𝐚 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐦𝐚𝐠𝐭𝐚𝐠𝐨 𝐬𝐚 𝐢𝐛𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐨𝐬𝐞𝐬 𝐧𝐚 𝐢𝐲𝐚𝐧! 𝐀𝐭 𝐝𝐮𝐰𝐚𝐠 𝐤𝐚 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐩𝐚𝐭𝐮𝐥𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐬𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐭𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐡𝐢𝐠𝐢𝐭 𝐭𝐚𝐭𝐥𝐨𝐧𝐠 𝐭𝐚𝐨𝐧 𝐩𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠! 𝐌𝐚𝐠𝐩𝐚𝐤𝐢𝐭𝐚 𝐤𝐚 𝐬𝐚 𝐚𝐤𝐢𝐧, 𝐬𝐮𝐧𝐭𝐮𝐤𝐚𝐧 𝐧𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐭𝐚𝐲𝐨! 𝐊𝐮𝐧𝐠 𝐠𝐮𝐬𝐭𝐨 𝐦𝐨, 𝐭𝐚𝐲𝐨𝐧𝐠 𝐝𝐚𝐥𝐚𝐰𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐠𝐩𝐚𝐭𝐚𝐲𝐚𝐧!"
"𝐇𝐞𝐲, 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐱! 𝐇𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐠𝐮𝐬𝐭𝐨𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐤𝐢𝐩𝐚𝐠-𝐚𝐰𝐚𝐲 𝐬𝐚 𝐢𝐧𝐲𝐨, 𝐨𝐤𝐚𝐲? 𝐋𝐚𝐥𝐨 𝐧𝐚 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨! 𝐀𝐧𝐠 𝐠𝐮𝐬𝐭𝐨 𝐤𝐨 𝐥𝐚𝐧𝐠, 𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐦𝐩𝐮𝐧𝐠 𝐦𝐢𝐥𝐲𝐨𝐧𝐠 𝐩𝐢𝐬𝐨𝐧𝐠 𝐫𝐚𝐧𝐬𝐨𝐦 𝐦𝐨𝐧𝐞𝐲 𝐤𝐚𝐩𝐚𝐥𝐢𝐭 𝐧𝐠 𝐛𝐮𝐡𝐚𝐲 𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐧𝐢𝐧𝐲𝐨!"
"𝐇𝐚𝐲𝐮𝐩 𝐤𝐚! 𝐀𝐧𝐠 𝐡𝐮𝐬𝐚𝐲 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐮𝐦𝐚𝐦𝐨𝐲, 𝐡𝐚? 𝐏𝐚𝐚𝐧𝐨 𝐦𝐨 𝐧𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐧𝐚 𝐚𝐤𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐭𝐚𝐭𝐚𝐲 𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐧𝐢 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞?"
"𝐒𝐚 𝐚𝐤𝐢𝐧 𝐧𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐲𝐨𝐧, 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤 𝐅𝐮𝐞𝐧𝐭𝐞𝐛𝐞𝐥𝐥𝐚! 𝐒𝐚 𝐧𝐠𝐚𝐲𝐨𝐧, 𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐡𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚 𝐚𝐲 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐚𝐧𝐨 𝐤𝐨 𝐦𝐚𝐤𝐮𝐤𝐮𝐡𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐞𝐫𝐚 𝐚𝐭 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐚𝐧𝐨 𝐦𝐚𝐛𝐚𝐛𝐚𝐥𝐢𝐤 𝐬𝐚 𝐢𝐧𝐲𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐭𝐚, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐛𝐚?"
"𝐒𝐚𝐛𝐢𝐡𝐢𝐧 𝐦𝐨! 𝐒𝐚𝐛𝐢𝐡𝐢𝐧 𝐦𝐨 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐚𝐧𝐨, 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐚𝐧 𝐚𝐭 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐤𝐚𝐢𝐥𝐚𝐧! 𝐈𝐛𝐢𝐛𝐢𝐠𝐚𝐲 𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐡𝐢𝐧𝐢𝐡𝐢𝐥𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐨, 𝐛𝐚𝐬𝐭𝐚 𝐤𝐮𝐰𝐚𝐠 𝐦𝐨 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐬𝐚𝐤𝐭𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐤𝐨!"
"𝐔𝐲, 𝐭𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐢𝐧𝐢-𝐜𝐥𝐚𝐢𝐦 𝐦𝐨 𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐦𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐬𝐭𝐚𝐫𝐝𝐨𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐭𝐚 𝐧𝐚 𝐢𝐭𝐨, 𝐡𝐚?"
"𝐇𝐚𝐲𝐮𝐩 𝐤𝐚! 𝐌𝐚𝐠-𝐢𝐢𝐧𝐠𝐚𝐭 𝐤𝐚! 𝐃𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐤𝐚𝐩𝐚𝐠 𝐧𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐤𝐨 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐬𝐢𝐧𝐨 𝐤𝐚, 𝐈'𝐥𝐥 𝐬𝐰𝐞𝐚𝐫, 𝐩𝐚𝐠𝐬𝐢𝐬𝐢𝐬𝐢𝐡𝐚𝐧 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐬𝐮𝐦𝐮𝐥𝐩𝐨𝐭 𝐤𝐚 𝐩𝐚 𝐬𝐚 𝐦𝐮𝐧𝐝𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐭𝐨!"
Malakas na halakhak ang tugon ng nasa kabilang linya. "𝐑𝐞𝐥𝐚𝐱! 𝐁𝐚𝐤𝐚 𝐦𝐚𝐭𝐚𝐤𝐨𝐭 𝐚𝐤𝐨, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐧𝐚 𝐚𝐤𝐨 𝐤𝐮𝐦𝐨𝐧𝐭𝐚𝐤 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨!"
"𝐍𝐚𝐬𝐚𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐤𝐨? 𝐈𝐛𝐚𝐥𝐢𝐤 𝐦𝐨 𝐬𝐢𝐲𝐚 𝐬𝐚 𝐚𝐦𝐢𝐧!"
"𝐎𝐤𝐚𝐲 — 𝐨𝐤𝐚𝐲, 𝐈'𝐥𝐥 𝐠𝐢𝐯𝐞 𝐲𝐨𝐮 𝐭𝐡𝐞 𝐝𝐞𝐭𝐚𝐢𝐥𝐬, 𝐡𝐚? 𝐁𝐚𝐬𝐭𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐞𝐫𝐚, 𝐤𝐚𝐮𝐥𝐚𝐧𝐠𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐮𝐦𝐩𝐥𝐞𝐭𝐨!"
"𝐎𝐨 𝐧𝐚!"
"𝐆𝐨𝐨𝐝!" Sinabi na ng kidnaper ang mha detalye kung paano nito makukuha ang pera at kung paano mababalik sa kanila ang bata...

"𝐀𝐑𝐄 𝐲𝐨𝐮 𝐬𝐮𝐫𝐞, 𝐭𝐨𝐭𝐨𝐨𝐧𝐠 𝐩𝐞𝐫𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐥𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚𝐲 𝐦𝐨 𝐬𝐚 𝐦𝐨𝐧𝐞𝐲 𝐛𝐚𝐠?"
"𝐈 𝐝𝐨𝐧'𝐭 𝐰𝐚𝐧𝐭 𝐭𝐨 𝐭𝐚𝐤𝐞 𝐭𝐡𝐞 𝐫𝐢𝐬𝐤, 𝐊𝐮𝐲𝐚 𝐂𝐚𝐥𝐯𝐢𝐧! 𝐁𝐚𝐤𝐚 𝐩𝐮𝐦𝐚𝐥𝐩𝐚𝐤 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐥𝐚𝐧𝐨 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧, 𝐚𝐲𝐨𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚𝐲 𝐬𝐚 𝐚𝐥𝐚𝐧𝐠𝐚𝐧𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐮𝐡𝐚𝐲 𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐭𝐚 𝐤𝐚𝐩𝐚𝐠 𝐧𝐚𝐠𝐚𝐥𝐢𝐭 𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐢𝐝𝐧𝐚𝐩𝐞𝐫."
"𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤, 𝐲𝐨𝐮 𝐤𝐧𝐨𝐰 𝐭𝐡𝐞 𝐫𝐮𝐥𝐞𝐬. 𝐇𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐭𝐚𝐲𝐨 𝐩𝐮𝐰𝐞𝐝𝐞𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐠𝐩𝐚𝐝𝐮𝐫𝐨 𝐬𝐚 𝐦𝐠𝐚 𝐠𝐚𝐧𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐥𝐚𝐬𝐞 𝐧𝐠 𝐭𝐚𝐨 𝐚𝐭—"
"𝐈 𝐤𝐧𝐨𝐰, 𝐛𝐮𝐭 𝐢𝐭'𝐬 𝐦𝐲 𝐬𝐨𝐧. 𝐀𝐭 𝐚𝐲𝐨𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐛𝐢𝐠𝐲𝐚𝐧 𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐠𝐤𝐚𝐤𝐚𝐭𝐚𝐨𝐧 𝐬𝐢 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞 𝐧𝐚 𝐦𝐚𝐠-𝐚𝐥𝐚𝐥𝐚. 𝐀𝐲𝐨𝐤𝐨 𝐬𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐤𝐭𝐚𝐧."
"𝐎𝐤𝐚𝐲 – 𝐨𝐤𝐚𝐲! 𝐏𝐞𝐫𝐨 𝐥𝐚𝐬𝐭 𝐨𝐩𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐛𝐢𝐠𝐚𝐲 𝐭𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚 𝐬𝐚 𝐤𝐚𝐧𝐢𝐥𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐞𝐫𝐚, 𝐡𝐚?"
"𝐎𝐤𝐚𝐲! 𝐁𝐚𝐬𝐭𝐚 𝐛𝐚𝐡𝐚𝐥𝐚 𝐤𝐚 𝐧𝐚!"
"𝐒𝐢𝐠𝐞, 𝐩𝐚𝐠-𝐮𝐬𝐚𝐩𝐚𝐧 𝐩𝐚 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐠𝐚 𝐠𝐚𝐠𝐚𝐰𝐢𝐧."
At matapos ang palihim na pagpaplano nila ni 𝐂𝐚𝐥𝐯𝐢𝐧, lumabas sa kanyang silid si 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤...
"𝐊𝐚𝐭... 𝐚𝐫𝐞 𝐲𝐨𝐮 𝐨𝐤𝐚𝐲?" masuyong tanong niya sa dalaga nang makitang nakaupo ito sa sofa at nakatingin sa kawalan, naupo siya sa tabi nito.
"𝐘-𝐲𝐞𝐚𝐡! 𝐀-𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐞𝐫𝐚, 𝐤𝐚𝐢𝐥𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐦𝐚𝐢𝐡𝐚𝐡𝐚𝐧𝐝𝐚? 𝐊-𝐤𝐚𝐢𝐥𝐚𝐧 𝐝𝐚𝐰 𝐤𝐮𝐤𝐮𝐧𝐢𝐧 𝐧𝐠 𝐤𝐢𝐝𝐧𝐚𝐩𝐞𝐫?" bakas pa rin sa mukha nito ang pag-aalala.
"𝐁𝐮𝐤𝐚𝐬 𝐧𝐠 𝐠𝐚𝐛𝐢. 𝐈𝐡𝐚𝐡𝐚𝐧𝐝𝐚 𝐤𝐨 𝐩𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐞𝐫𝐚 𝐧𝐠𝐚𝐲𝐨𝐧. 𝐀𝐧𝐲𝐰𝐚𝐲, 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐬𝐭𝐚𝐲 𝐡𝐞𝐫𝐞, 𝐡𝐚? 𝐏𝐮𝐩𝐮𝐧𝐭𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐤𝐨 𝐬𝐚 𝐛𝐚𝐧𝐠𝐤𝐨."
"𝐏-𝐩𝐞𝐫𝐨 𝐠𝐮𝐬𝐭𝐨 𝐤𝐨 𝐬𝐚𝐧𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐮𝐦𝐚𝐦𝐚 𝐚𝐭—"
"𝐍𝐨, 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐬𝐭𝐚𝐲 𝐡𝐞𝐫𝐞, 𝐡𝐚? 𝐋𝐞𝐭 𝐦𝐞 𝐡𝐚𝐧𝐝𝐥𝐞 𝐭𝐡𝐢𝐬! 𝐀𝐧𝐝 𝐞𝐯𝐞𝐫𝐲𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐰𝐢𝐥𝐥 𝐛𝐞 𝐚𝐥𝐥 𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭."
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤, 𝐭-𝐭𝐡𝐚𝐧𝐤 𝐲𝐨𝐮," napahikbi ang dalaga. "𝐇-𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐭𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚 𝐚𝐥𝐚𝐦 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐠𝐚𝐠𝐚𝐰𝐢𝐧 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐦𝐨 𝐚𝐤𝐨 𝐩𝐢𝐧𝐚𝐧𝐢𝐰𝐚𝐥𝐚𝐚𝐧 𝐧𝐚 𝐦𝐚𝐲 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐤𝐚 𝐬𝐚𝐤𝐢𝐧 𝐚𝐭—"
"𝐒𝐬𝐡𝐡! 𝐓𝐚𝐦𝐚 𝐧𝐚 𝐢𝐲𝐚𝐧, 𝐡𝐚? 𝐀𝐥𝐚𝐦 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐤𝐚𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐠𝐝𝐮𝐝𝐚𝐡𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐠𝐚 𝐬𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐦𝐨 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐤𝐢𝐥𝐚𝐥𝐚 𝐤𝐢𝐭𝐚. 𝐀𝐥𝐚𝐦 𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐭𝐢𝐧𝐨 𝐤𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐛𝐚𝐞. 𝐁𝐢𝐤𝐭𝐢𝐦𝐚 𝐤𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠."
"𝐒-𝐬𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐭." Muling napahikbi si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞.
"𝐒𝐬𝐡𝐡, 𝐭𝐚𝐦𝐚 𝐧𝐚 𝐢𝐲𝐚𝐧, 𝐡𝐚? 𝐘𝐨𝐮 𝐤𝐧𝐨𝐰 𝐰𝐡𝐚𝐭? 𝐈 𝐝𝐨𝐧'𝐭 𝐰𝐚𝐧𝐭 𝐭𝐨 𝐬𝐞𝐞 𝐲𝐨𝐮 𝐜𝐫𝐲!" at sa pagkakataong iyon, minsan pang sinunod ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤 ang nais ng puso, masuyo niyang kinabig palapit ang dalaga at niyakap. "𝐒𝐚𝐧𝐚 𝐤𝐚𝐬𝐢, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐚 𝐮𝐦𝐚𝐥𝐢𝐬 𝐧𝐨𝐨𝐧. 𝐒𝐚𝐧𝐚, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐚 𝐥𝐮𝐦𝐚𝐲𝐨 𝐧𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐛𝐮𝐧𝐭𝐢𝐬 𝐤𝐚. 𝐊𝐮𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐤𝐨 𝐥𝐚𝐧𝐠, 𝐧𝐚𝐤𝐚𝐡𝐚𝐧𝐝𝐚 𝐚𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐧𝐚𝐠𝐮𝐭𝐚𝐧 𝐢𝐲𝐨𝐧."
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤!" nagulat ito sa sinabi niya at bahagyang napalayo sa kanya.
"𝐒𝐬𝐡𝐡, 𝐡𝐮𝐰𝐚𝐠 𝐦𝐨 𝐧𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐮𝐰𝐞𝐬𝐭𝐢𝐲𝐮𝐧𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐢𝐧𝐚𝐛𝐢 𝐤𝐨, 𝐢𝐭𝐨𝐧 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐠 𝐥𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐧𝐠 𝐩𝐮𝐬𝐨 𝐤𝐨 𝐧𝐠𝐚𝐲𝐨𝐧..." pero hindi siya papayag na makawala na sa mga bisig niya ang dalaga, mas humigpit ang yakap niya rito.
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤..."
"𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞... 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐚 𝐮𝐦𝐚𝐥𝐢𝐬, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐚 𝐬𝐚𝐧𝐚 𝐧𝐚𝐡𝐢𝐫𝐚𝐩𝐚𝐧 𝐬𝐚 𝐦𝐚𝐠-𝐢𝐬𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐠𝐭𝐚𝐭𝐚𝐠𝐮𝐲𝐨𝐝 𝐬𝐚 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧. 𝐁𝐚𝐤𝐚 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐧𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐫𝐢 𝐚𝐧𝐠 𝐠𝐚𝐧𝐢𝐭𝐨."
"𝐏-𝐩𝐞𝐫𝐨—"
"𝐒𝐬𝐡𝐡, 𝐢𝐭'𝐬 𝐨𝐤𝐚𝐲. 𝐇𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐧𝐚 𝐤𝐢𝐭𝐚 𝐬𝐢𝐬𝐢𝐬𝐢𝐡𝐢𝐧. 𝐁𝐚𝐬𝐭𝐚 𝐭𝐚𝐧𝐝𝐚𝐚𝐧 𝐦𝐨, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐢𝐭𝐚 𝐩𝐚𝐛𝐚𝐛𝐚𝐲𝐚𝐚𝐧... 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐩𝐚𝐛𝐚𝐛𝐚𝐲𝐚𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧."
Natahimik ang dalaga, at nang mas humigpit ang yakap niya rito, kusa na itong magsiksik sa kanyang dibdib...
Ilang sandali sila sa ganoong ayos...
"𝐀𝐡, 𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤... 𝐬-𝐬𝐢𝐠𝐞 𝐧𝐚, 𝐦𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢 𝐩𝐚 𝐚𝐲 𝐥𝐮𝐦𝐚𝐤𝐚𝐝 𝐤𝐚 𝐧𝐚 𝐚𝐭—"
"𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞!" minsan pa ay hindi siya pumayag na makawala ito.
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤!"
"𝐈'𝐝 𝐚𝐥𝐰𝐚𝐲𝐬 𝐫𝐞𝐦𝐞𝐦𝐛𝐞𝐫 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐧𝐢𝐠𝐡𝐭... 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐧𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐚𝐤𝐨 𝐥𝐚𝐬𝐢𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐫𝐢 𝐢𝐲𝐨𝐧. 𝐈𝐧 𝐟𝐚𝐜𝐭, 𝐦𝐚𝐭𝐢𝐧𝐨𝐧𝐠-𝐦𝐚𝐭𝐢𝐧𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐬𝐢𝐩 𝐤𝐨. 𝐌𝐚𝐬 𝐤𝐚𝐬𝐚𝐥𝐚𝐧𝐚𝐧 𝐤𝐨 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐤𝐢𝐭 𝐧𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐫𝐢 𝐢𝐲𝐨𝐧."
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐦𝐨 𝐝𝐚𝐩𝐚𝐭 𝐬𝐢𝐬𝐢𝐡𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐫𝐢𝐥𝐢 𝐦𝐨 𝐚𝐭—"
"𝐈 𝐬𝐡𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐛𝐞. 𝐃𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐩𝐢𝐧𝐢𝐠𝐢𝐥 𝐤𝐨 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐫𝐢𝐥𝐢 𝐤𝐨, 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐩𝐢𝐧𝐚𝐧𝐚𝐧𝐚𝐢𝐠 𝐤𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐚𝐭𝐢𝐧𝐮𝐚𝐧 𝐚𝐭 𝐠𝐮𝐦𝐚𝐰𝐚 𝐚𝐤𝐨 𝐧𝐠 𝐢𝐛𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐫𝐚𝐚𝐧 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐢𝐲𝐨𝐧 𝐦𝐚𝐭𝐮𝐥𝐨𝐲, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐬𝐚𝐧𝐚 𝐧𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐫𝐢 𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐠𝐚 𝐧𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐫𝐢 𝐧𝐚." Pero lalong humigpit ang yakap niya sa dalaga.
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤... 𝐭𝐚𝐩𝐨𝐬 𝐧𝐚 𝐢𝐲𝐨𝐧... 𝐚-𝐚𝐭 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐚𝐤𝐨 𝐧𝐚𝐠𝐚𝐥𝐢𝐭 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨 𝐤𝐚𝐡𝐢𝐭 𝐧𝐚—"
"𝐓𝐡𝐚𝐧𝐤 𝐲𝐨𝐮, 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞... 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐚 𝐧𝐚𝐠𝐚𝐥𝐢𝐭 𝐬𝐚 𝐚𝐤𝐢𝐧. 𝐏𝐞𝐫𝐨 𝐠𝐚𝐥𝐢𝐭 𝐚𝐤𝐨 𝐬𝐚 𝐬𝐚𝐫𝐢𝐥𝐢 𝐤𝐨."
"𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤!"
"𝐆𝐚𝐥𝐢𝐭 𝐚𝐤𝐨 𝐬𝐚 𝐬𝐚𝐫𝐢𝐥𝐢 𝐤𝐨, 𝐥𝐚𝐥𝐨 𝐧𝐚 𝐧𝐠𝐚𝐲𝐨𝐧. 𝐃𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐡𝐚𝐛𝐚𝐧𝐠 𝐲𝐚𝐤𝐚𝐩 𝐤𝐢𝐭𝐚, 𝐧𝐚𝐠𝐛𝐚𝐛𝐚𝐥𝐢𝐤 𝐬𝐚 𝐢𝐬𝐢𝐩 𝐤𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐠𝐚 𝐭𝐚𝐠𝐩𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐲𝐨𝐧..."
"𝐇-𝐡𝐚?"
"𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞... 𝐈 𝐦𝐢𝐬𝐬 𝐲𝐨𝐮!" I miss your lips... the heat of your body..."

11/02/2023

𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 𝟕

(𝐀𝐰𝐚𝐲 𝐅𝐫𝐨𝐦 𝐋𝐨𝐯𝐞)

"𝐏𝐀𝐒𝐎𝐊 𝐊𝐀." Bahagyang niluwagan ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤 ang bukas ng pinto.
"𝐒-𝐬𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐭," hunakbang si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐚𝐫𝐢𝐧𝐞 papasok.
"𝐇𝐚𝐯𝐞 𝐚 𝐬𝐞𝐚𝐭! 𝐀𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐠𝐮𝐬𝐭𝐨 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐧𝐮𝐦𝐢𝐧
𝐚𝐭—"
"𝐇-𝐡𝐮𝐰𝐚𝐠 𝐧𝐚! 𝐈'𝐝 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐜𝐚𝐦𝐞 𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐭𝐨 𝐬𝐚𝐲 𝐧𝐚 𝐧-𝐧𝐚𝐠𝐛𝐢𝐥𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐠𝐚 𝐤𝐢𝐝𝐧𝐚𝐩𝐞𝐫 𝐓-𝐭𝐡𝐞𝐲 𝐰𝐚𝐧𝐭 𝐭𝐨 𝐭𝐚𝐥𝐤 𝐭𝐨 𝐲𝐨𝐮."
"𝐇𝐚?"
"𝐘-𝐲𝐞𝐬! 𝐈-𝐢𝐤𝐚𝐰 𝐧𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐠𝐮𝐬𝐭𝐨 𝐧𝐢𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐤𝐚𝐮𝐬𝐚𝐩."
Napaisip si 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤.
"𝐎𝐤𝐚𝐲, 𝐤𝐚𝐢𝐥𝐚𝐧 𝐬𝐢𝐥𝐚 𝐭𝐚𝐭𝐚𝐰𝐚𝐠?"
"𝐇-𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐚𝐥𝐚𝐦. 𝐁-𝐛𝐚𝐬𝐭𝐚 𝐬𝐢𝐧𝐚𝐛𝐢 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐠 𝐤𝐚𝐮𝐬𝐚𝐩 𝐤𝐨 𝐧𝐚 𝐩𝐮𝐦𝐮𝐧𝐭𝐚 𝐚𝐤𝐨 𝐫𝐢𝐭𝐨 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐦𝐚𝐤𝐚𝐭𝐚𝐰𝐚𝐠 𝐬𝐢𝐥𝐚 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨."
Agad na gumana ang utak ng binata.
"𝐎𝐤𝐚𝐲, 𝐰𝐞 𝐰𝐢𝐥𝐥 𝐰𝐚𝐢𝐭 𝐟𝐨𝐫 𝐭𝐡𝐢𝐞𝐫 𝐜𝐚𝐥𝐥. 𝐁𝐮𝐭 𝐚𝐬 𝐨𝐟 𝐧𝐨𝐰, 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐭𝐫𝐲 𝐭𝐨 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐱, 𝐨𝐤𝐚𝐲? 𝐇𝐚𝐯𝐞 𝐚 𝐬𝐞𝐚𝐭."
"𝐇-𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐢𝐲𝐨𝐧 𝐤𝐚𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐠𝐚𝐰𝐢𝐧," tila wala sa sariling naupo ang dalaga, tulala.
"𝐊𝐚𝐭, 𝐚𝐧𝐨 𝐤𝐚 𝐛𝐚?" nag-aalalang napaupo ito sa tabi niya. "𝐋𝐨𝐨𝐤 𝐚𝐭 𝐲𝐨𝐮𝐫𝐬𝐞𝐥𝐟, 𝐦𝐮𝐤𝐡𝐚𝐧𝐠 𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐤𝐚 𝐩𝐚𝐧𝐠 𝐭𝐮𝐥𝐨𝐠, 𝐚𝐡! 𝐓𝐞𝐤𝐚, 𝐤𝐮𝐦𝐚𝐢𝐧 𝐤𝐚 𝐧𝐚 𝐛𝐚?"
"𝐇-𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐧𝐚 𝐦𝐚𝐡𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚 𝐢𝐲𝐨𝐧, 𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤! 𝐀-𝐚𝐧𝐠 𝐭𝐚𝐧𝐠𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐡𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚 𝐬𝐚 𝐚𝐤𝐢𝐧 𝐧𝐠𝐚𝐲𝐨𝐧 𝐚𝐲 𝐚𝐧𝐠 𝐦-𝐦𝐚𝐛𝐚𝐰𝐢 𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧," bahagyang napasigok ang dalaga.
"𝐈 𝐤𝐧𝐨𝐰 — 𝐈 𝐤𝐧𝐨𝐰! 𝐏𝐞𝐫𝐨 𝐤𝐚𝐢𝐥𝐚𝐧𝐠𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐫𝐢𝐧𝐠 𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐫𝐢𝐥𝐢 𝐦𝐨 𝐚𝐭—"
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤, 𝐣-𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐭𝐞𝐥𝐥 𝐦𝐞!" bigla siyang humarap dito. "𝐓-𝐭𝐮𝐭𝐮𝐥𝐮𝐧𝐠𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐚𝐤𝐨, 𝐡-𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐛𝐚? 𝐓-𝐭𝐨 𝐭𝐡𝐞 𝐩𝐨𝐢𝐧𝐭 𝐧𝐚... 𝐛-𝐛𝐢𝐛𝐢𝐠𝐲𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐚𝐤𝐨 𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐧𝐭𝐮𝐛𝐨𝐬 𝐬𝐚 𝐛𝐚𝐭𝐚?"
"𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞—"
"𝐓-𝐭𝐡𝐞𝐫𝐞'𝐬 𝐚𝐧 𝐞𝐱𝐜𝐞𝐩𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐭𝐨 𝐭𝐡𝐞 𝐫𝐮𝐥𝐞! 𝐇-𝐡𝐮𝐰𝐚𝐠 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐩𝐢𝐥𝐢𝐭 𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐨 𝐫𝐚𝐧𝐬𝐨𝐦 𝐩𝐨𝐥𝐢𝐜𝐲 𝐬𝐚 𝐩𝐚𝐠𝐤𝐚𝐤𝐚𝐭𝐚𝐨𝐧𝐠 𝐢-𝐢𝐭𝐨. 𝐈-𝐈 𝐧𝐞𝐞𝐝 𝐦𝐲 𝐬𝐨𝐧 𝐛𝐚𝐜𝐤!" intense na napahawak siya sa k**ay nito. "𝐀-𝐚𝐭 𝐚𝐥𝐚𝐦 𝐤𝐨, 𝐦𝐚𝐬 𝐥𝐢𝐠𝐭𝐚𝐬 𝐬𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐢𝐛𝐚𝐛𝐚𝐥𝐢𝐤 𝐬𝐚 𝐚𝐭𝐢𝐧 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐠𝐛𝐢𝐛𝐢𝐠𝐚𝐲 𝐭𝐚𝐲𝐨 𝐧𝐠 𝐩𝐞𝐫𝐚."
"𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞..." hindi makapagsalita ang binata.
"𝐏-𝐩𝐥𝐞𝐚𝐬𝐞? 𝐈-𝐈 𝐤𝐧𝐨𝐰 𝐢𝐭'𝐬 𝐚 𝐥𝐨𝐭 𝐨𝐟 𝐦𝐨𝐧𝐞𝐲. 𝐏-𝐩𝐞𝐫𝐨 𝐢𝐤𝐮𝐧𝐬𝐢𝐝𝐞𝐫𝐚 𝐦𝐨 𝐧𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚 𝐢𝐲𝐨𝐧 𝐧𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐧𝐠𝐡𝐚𝐛𝐚𝐧𝐠𝐛𝐮𝐡𝐚𝐲 𝐧𝐚 𝐬𝐮𝐩𝐨𝐫𝐭𝐚 𝐦𝐨 𝐬𝐚 𝐤𝐚𝐧𝐲𝐚 𝐛𝐢𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐦𝐚. 𝐀-𝐚𝐭 𝐩𝐚𝐧𝐠𝐚𝐤𝐨, 𝐤-𝐤𝐚𝐩𝐚𝐠 𝐧𝐚𝐤𝐮𝐡𝐚 𝐧𝐚 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧 𝐲𝐮𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐭𝐚, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢𝐧𝐠-𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐧𝐚 𝐤𝐢𝐭𝐚 𝐠𝐮𝐠𝐮𝐥𝐮𝐡𝐢𝐧! 𝐋-𝐥𝐚𝐥𝐚𝐲𝐨 𝐧𝐚 𝐤𝐚𝐦𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐠-𝐢𝐧𝐚... 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐦𝐨 𝐧𝐚 𝐤𝐚𝐦𝐢 𝐦𝐚𝐤𝐢𝐤𝐢𝐭𝐚 𝐤𝐚𝐢𝐥𝐚𝐧𝐦𝐚𝐧. 𝐌-𝐦𝐚𝐭𝐚𝐭𝐚𝐡𝐢𝐦𝐢𝐤 𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐲-𝐚𝐬𝐚𝐰𝐚 𝐧𝐚 𝐛𝐮𝐛𝐮𝐮𝐢𝐧 𝐦𝐨. 𝐏-𝐩𝐥𝐞𝐚𝐬𝐞, 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐭𝐞𝐥𝐥 𝐦𝐞 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐲𝐨𝐮 𝐰𝐢𝐥𝐥 𝐡𝐞𝐥𝐩 𝐦𝐞!" tuluyang natigmak ng luha ang mga mata ng dalaga.
"𝐊𝐚𝐭..." sumungaw ang awa sa mga mata ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤. "𝐎𝐤𝐚𝐲, 𝐈 𝐰𝐢𝐥𝐥 𝐡𝐞𝐥𝐩."
"𝐓-𝐭𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚?"
"𝐘𝐞𝐬, 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐦𝐚𝐭𝐚𝐡𝐢𝐦𝐢𝐤 𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐚𝐥𝐨𝐨𝐛𝐚𝐧 𝐦𝐨, 𝐡𝐚?" saka masuyo nitong pinahid ng mga daliri ang luha sa kanyang pisngi.
"𝐒-𝐬𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐭! 𝐒-𝐬𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐭!" pahagulgol siyang napayakap dito.
"𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞..." natitigilan namang napasinghap si 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤, pagkuwa'y kumilos ang mga braso para yakapin na rin siya. "𝐒𝐬𝐡𝐡, 𝐭𝐚𝐡𝐚𝐧 𝐧𝐚, 𝐡𝐚? 𝐇𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐩𝐚𝐛𝐚𝐛𝐚𝐲𝐚𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧!" saka masuyong humaplos sa mahaba niyang buhok ang palad nito.
"𝐒-𝐬𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐭! 𝐒-𝐬𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐭!" kaya naman lalo siyang napaiyak.
Sa mga nakalipas na apat na taon na pagtataguyod niyang mag-isa sa anak nila, damang-dama niya ang bigat ng responsibilidad na nakapatong sa kanyang balikat.
At hindi lang iyon mahirap, kundi nakakapagod din...
Pero ngayon, habang nakasiksik siya sa malapad nitong dibdib, habang yakap siya ng mga braso nito, tila bahagyang gumaan ang kanyang mga pasanin... tila bahagyang lumuwag ang kanyang dibdib sa kabila ng problemang kinakaharap... tila nabawasan ang kanyang pagod...
Napapikit na lang si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞, ninamnam ang masarap na pakiramdam na iyon sa isiping kahit paano ay may katuwang na siyang harapin ang bagong suliranin... at ninais niyang manatili muna sa mga bisig nito upang patuloy na makadama ng katiwasayan...
Katiwasayang tila humihila sa kanya sa tuluyang pagkaidlip dahil nais nang bumigay ng kanyang pagod na diwa...

"𝐊𝐀𝐓𝐇𝐄𝐑𝐈𝐍𝐄..."
Hindi sumagot ang dalaga, basta nakasiksik lang ito sa dibdib ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤.
"𝐊𝐚𝐭..." bahagya niyang sinilip ang mukha nitong basa pa rin ng luha...
𝘕𝘢𝘬𝘢𝘵𝘶𝘭𝘰𝘨 𝘴𝘪𝘺𝘢? 𝘚𝘢𝘣𝘢𝘨𝘢𝘺, 𝘮𝘶𝘬𝘩𝘢𝘯𝘨 𝘱𝘶𝘺𝘢𝘵 𝘯𝘢 𝘱𝘶𝘺𝘢𝘵 𝘴𝘪𝘺𝘢. 𝘔𝘢𝘳𝘢𝘩𝘪𝘭 𝘢𝘺 𝘴𝘢 𝘬𝘢𝘪𝘪𝘴𝘪𝘱 𝘢𝘵 𝘱𝘢𝘨-𝘢𝘢𝘭𝘢𝘭𝘢 𝘱𝘢𝘳𝘢 𝘴𝘢 𝘣𝘢𝘵𝘢.
At sa ilang sandali ay nagtalo ang kanyang isip at kalooban kung iaayos na nang higa ang dalaga o hahayaan muna itong manatili sa kanyang mga bisig...
𝘒𝘢𝘵𝘩𝘦𝘳𝘪𝘯𝘦... at sa ilang sandali ay nanatili lang siyang nakatitig sa hapis ngunit maganda pa rin nitong mukha. 𝘐 𝘮𝘪𝘴𝘴 𝘺𝘰𝘶... 𝘎𝘰𝘥! 𝘐 𝘮𝘪𝘴𝘴 𝘺𝘰𝘶 𝘴𝘰 𝘮𝘶𝘤𝘩! At bigla ang dating ng rrealisasyong iyon. 𝘉𝘢𝘬𝘪𝘵 𝘬𝘢 𝘬𝘢𝘴𝘪 𝘶𝘮𝘢𝘭𝘪𝘴? 𝘉𝘢𝘬𝘪𝘵 𝘬𝘢 𝘭𝘶𝘮𝘢𝘺𝘰 𝘢𝘵 𝘪𝘵𝘪𝘯𝘢𝘨𝘰 𝘢𝘯𝘨 𝘢𝘯𝘢𝘬 𝘯𝘢𝘵𝘪𝘯? 𝘉𝘢𝘬𝘪𝘵 𝘩𝘪𝘯𝘥𝘪 𝘮𝘰 𝘢𝘬𝘰 𝘩𝘪𝘯𝘢𝘺𝘢𝘢𝘯𝘨 𝘢𝘭𝘢𝘨𝘢𝘢𝘯 𝘬𝘢... 𝘬𝘢𝘺𝘰 𝘯𝘨 𝘢𝘯𝘢𝘬 𝘯𝘢𝘵𝘪𝘯? 𝘉𝘢𝘬𝘪𝘵 𝘪𝘱𝘪𝘯𝘢𝘨𝘬𝘢𝘪𝘵 𝘮𝘰 𝘴𝘢 𝘢𝘬𝘪𝘯 𝘢𝘯𝘨 𝘬𝘢𝘳𝘢𝘱𝘢𝘵𝘢𝘯𝘨 𝘮𝘢𝘬𝘪𝘵𝘢 𝘢𝘯𝘨 𝘬𝘢𝘯𝘺𝘢𝘯𝘨 𝘱𝘢𝘨𝘭𝘢𝘬𝘪?
Pero kung may nadarama man siyang pagdaramdam sa ginawa ni 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞, bahagya lang iyong nakaapekto sa kakaibang kaligayahang nadarama sa mga sandaling ito na nasa bisig niya ang dalaga...
𝘒𝘢𝘵𝘩𝘦𝘳𝘪𝘯𝘦... 𝘐 𝘮𝘪𝘴𝘴 𝘺𝘰𝘶. 𝘐 𝘮𝘪𝘴𝘴 𝘺𝘰𝘶𝘳 𝘭𝘪𝘱𝘴...
Pagkuwa'y napatitig siya sa mga labi ng dalaga na bahagyang nakaawang...
Kasunod niyon ay tila namamalikmatang dahan-dahang bumaba palapit sa mga labi nito ang mga labi niya...
𝘒𝘢𝘵𝘩𝘦𝘳𝘪𝘯𝘦...
And it's like... 𝘥é𝘫à 𝘷𝘶...
"𝐎𝐡! 𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤..." nagmulat ng mga mata si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞 nang mailapag niya sa k**a...
"𝐒𝐬𝐡𝐡, 𝐛𝐚𝐬𝐭𝐚 𝐦𝐚𝐡𝐢𝐠𝐚 𝐤𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐝𝐢𝐲𝐚𝐧, 𝐡𝐚?" akmang ilalayo ng binata ang katawan dito...
"𝐃-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤... 𝐡-𝐡𝐮𝐰𝐚𝐠 𝐦𝐨 𝐚𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐢𝐰𝐚𝐧!" pero biglang humigpit ang yakap nito sa leeg niya.
"𝐇𝐞𝐲! 𝐑𝐞𝐥𝐚𝐱! 𝐈𝐤𝐮𝐤𝐮𝐡𝐚 𝐤𝐢𝐭𝐚 𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐬𝐚𝐧𝐠 𝐥𝐚𝐛𝐚𝐤𝐚𝐫𝐚 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐦𝐚𝐩𝐮𝐧𝐚𝐬𝐚𝐧 𝐤𝐚 𝐚𝐭 𝐧𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐚𝐥𝐚𝐬𝐢𝐧𝐠𝐚𝐧 𝐦𝐨, 𝐡𝐚?"
"𝐍-𝐧𝐨! 𝐇-𝐡𝐮𝐰𝐚𝐠 𝐦𝐨 𝐚𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐢𝐰𝐚𝐧, 𝐡𝐚? 𝐀-𝐚𝐲𝐨𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐠-𝐢𝐬𝐚! 𝐒-𝐬𝐢𝐧𝐚 𝐇𝐚𝐳𝐞𝐥 𝐚𝐭 𝐙-𝐙𝐚𝐧𝐝𝐫𝐨! 𝐌-𝐦𝐚𝐲 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐬𝐲𝐨𝐧 𝐬𝐢𝐥𝐚! 𝐌-𝐦𝐠𝐚 𝐭𝐚𝐤𝐬𝐢𝐥 𝐬𝐢𝐥𝐚!"
"𝐀𝐧𝐨? 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞, 𝐚𝐧𝐨 𝐛𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐢𝐧𝐚𝐠𝐬𝐚𝐬𝐚𝐛𝐢—"
"𝐇-𝐡𝐚𝐲𝐚𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐬𝐢𝐥𝐚! 𝐌-𝐦𝐠𝐚 𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐬𝐢𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐮𝐰𝐞𝐧𝐭𝐚! 𝐇-𝐡𝐚𝐥𝐢𝐤𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐚𝐤𝐨, 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤! 𝐆-𝐠𝐢𝐧𝐢𝐠𝐢𝐧𝐚𝐰 𝐚𝐤𝐨! 𝐏-𝐩𝐞𝐫𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐧𝐢𝐭 𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐤𝐢𝐫𝐚𝐦𝐝𝐚𝐦 𝐤𝐨! 𝐏-𝐩𝐥𝐞𝐚𝐬𝐞, 𝐲-𝐲𝐚𝐤𝐚𝐩𝐢𝐧𝐦𝐨 𝐚𝐤𝐨!" nagsimulang kuminig ang buong katawan ng dalaga.
Lalong nabahala si te 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤 sa nakikitang kalagayan nito, may hinala agad nabuo sa kanyang utak.
"𝐀𝐧𝐨? 𝐊𝐚𝐭, 𝐚𝐧𝐨 𝐛𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐲𝐚𝐫𝐢 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨? 𝐉𝐞𝐬𝐮𝐬! 𝐁𝐚𝐤𝐚 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐩𝐢𝐧𝐚𝐢𝐧𝐨𝐦 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨𝐧𝐠 𝐝𝐫𝐮𝐠𝐬 𝐧𝐠 𝐦𝐠𝐚 𝐥𝐚𝐥𝐚𝐤𝐢𝐧𝐠 𝐢𝐲𝐨𝐧 𝐚𝐭—"
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤, 𝐦-𝐦𝐠𝐚 𝐭𝐚𝐤𝐬𝐢𝐥 𝐬𝐢𝐥𝐚" pero mas lalo pang humigpit ang yakap niyo sa kanya.
"𝐊𝐚𝐭, 𝐰𝐚𝐢𝐭—"
Pero puminid na ang mga labi ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤 nang salubungin nang mapusok na halik ni 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞....
𝘖𝘩 𝘎𝘰𝘥! 𝘒𝘢𝘵𝘩𝘦𝘳𝘪𝘯𝘦! Sa ilang sandali ay parang gustong mataranta ng binata.
Pero mapusok ang halik ni 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞, nanghihibo... nanunudyo sa kanyang hinahon...
At sa kabila ng amoy-alak sa hininga ng dalaga, kaybangu-bango pa rin nito sa kanyang pang-amoy...
"𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞, 𝐰𝐚𝐢𝐭!" pero tinangka pa rin ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤 na maging mahinahon...
"𝐍-𝐧𝐨!" pero hindi papayag si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞 na makaalpas siya sa pagkakayakap nito. "𝐏-𝐩𝐥𝐞𝐚𝐬𝐞... 𝐡-𝐡𝐨𝐥𝐝 𝐦𝐞! 𝐓-𝐭𝐨𝐮𝐜𝐡 𝐦𝐞! 𝐈-𝐈 𝐧𝐞𝐞𝐝 𝐲𝐨𝐮! 𝐘-𝐲𝐚𝐤𝐚𝐩𝐢𝐧 𝐦𝐨 𝐚𝐤𝐨! 𝐌-𝐦𝐚𝐦𝐚𝐦𝐚𝐭𝐚𝐲 𝐚𝐤𝐨! 𝐀-𝐚𝐭 𝐠𝐮𝐬𝐭𝐨 𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐠𝐮𝐦𝐚𝐧𝐭𝐢 𝐬𝐚 𝐤𝐚𝐧𝐢𝐥𝐚... 𝐤𝐚𝐲 𝐙𝐚𝐧𝐝𝐫𝐨... 𝐤𝐚𝐲 𝐇𝐚𝐳𝐞𝐥! 𝐌-𝐦𝐠𝐚 𝐭𝐚𝐤𝐬𝐢𝐥 𝐬𝐢𝐥𝐚... 𝐰-𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐬𝐢𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐮𝐰𝐞𝐧𝐭𝐚! 𝐇-𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐬𝐢𝐥𝐚 𝐤𝐚𝐫𝐚𝐩𝐚𝐭-𝐝𝐚𝐩𝐚𝐭 𝐬𝐚 𝐤𝐚𝐭𝐚𝐩𝐚𝐭𝐚𝐧 𝐧-𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧!"
"𝐊𝐚𝐭, 𝐲𝐨𝐮 𝐰𝐞𝐫𝐞 𝐝𝐫𝐮𝐠𝐠𝐞𝐝! 𝐂'𝐦𝐨𝐧, 𝐥𝐞𝐭'𝐬 𝐠𝐨 𝐭𝐨 𝐬𝐡𝐨𝐰𝐞𝐫! 𝐁𝐚𝐤𝐚 𝐦𝐚𝐤𝐚𝐭𝐮𝐥𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐲𝐨𝐧 𝐩𝐚𝐫𝐚—"
"𝐍-𝐧𝐨!" pero muling naglambitin sa leeg niya ang dalaga, muling nanibasib ng halik, habang patuloy sa panginginig ang katawan.
𝘖𝘩 𝘎𝘰𝘥! 𝘈𝘯𝘰𝘯𝘨 𝘨𝘢𝘨𝘢𝘸𝘪𝘯 𝘬𝘰? kaya naman lalong nataranta ang binata.
Pero kaylambot ng mga labi ni 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞... mayamaya pa ay nagsimula na ring gumanti nang halik ang mga labi niya... sumasalubong sa maharot nitong dila ang munting dila nya...

𝘒𝘈𝘛𝘏𝘌𝘙𝘐𝘕𝘌... napakurap si 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤 at agad na nailayo ang mga labi sa mga labi nang tulog na dalaga. 𝘖𝘩 𝘎𝘰𝘥! 𝘈𝘯𝘰 𝘯𝘢 𝘯𝘢𝘮𝘢𝘯 𝘣𝘢 𝘪𝘵𝘰𝘯𝘨 𝘨𝘪𝘯𝘢𝘨𝘢𝘸𝘢 𝘬𝘰? 𝘉𝘢𝘬𝘪𝘵 𝘴𝘪𝘯𝘢𝘴𝘢𝘮𝘢𝘯𝘵𝘢𝘭𝘢 𝘬𝘰 𝘯𝘢 𝘯𝘢𝘮𝘢𝘯 𝘢𝘯𝘨 𝘬𝘢𝘯𝘺𝘢𝘯𝘨 𝘬𝘢𝘩𝘪𝘯𝘢𝘢𝘯? 𝘕𝘰𝘰𝘯 𝘢𝘺 𝘭𝘢𝘴𝘪𝘯𝘨 𝘴𝘪𝘺𝘢 𝘢𝘵 𝘯𝘢𝘬𝘢-𝘥𝘳𝘶𝘨𝘴, 𝘯𝘨𝘢𝘺𝘰𝘯 𝘢𝘺 𝘱𝘢𝘨𝘶𝘥 𝘯𝘢 𝘱𝘢𝘨𝘰𝘥 𝘴𝘪𝘺𝘢 𝘢𝘵 𝘯𝘢𝘯𝘨𝘩𝘪𝘩𝘪𝘯𝘢! 𝘑𝘦𝘴𝘶𝘴, 𝘧𝘰𝘳𝘨𝘪𝘷𝘦 𝘮𝘦! 𝘗𝘦𝘳𝘰 𝘣𝘢𝘬𝘪𝘵 𝘯𝘢𝘨𝘪𝘨𝘪𝘯𝘨 𝘮𝘢𝘩𝘪𝘯𝘢 𝘢𝘬𝘰 𝘴𝘢 𝘵𝘶𝘬𝘴𝘰 𝘬𝘢𝘱𝘢𝘨 𝘯𝘢𝘴𝘢 𝘮𝘨𝘢 𝘣𝘪𝘴𝘪𝘨 𝘬𝘰 𝘢𝘯𝘨 𝘣𝘢𝘣𝘢𝘦𝘯𝘨 𝘪𝘵𝘰?
At sa ilang sandali ay napatitig siya sa magandang mukha ng dalaga.
𝘒𝘢𝘵𝘩𝘦𝘳𝘪𝘯𝘦, 𝘐'𝘮 𝘴𝘰𝘳𝘳𝘺. 𝘗𝘢𝘵𝘢𝘸𝘢𝘳𝘪𝘯 𝘮𝘰 𝘢𝘬𝘰...
Pagkuwa'y pilit niyang hinamig ang sarili at maingat na pinangko ang dalaga para dalhin sa kwarto at mas maging maayos ang pagtulog nito sa malambot na k**a...
𝘐 𝘴𝘩𝘰𝘶𝘭𝘥 𝘵𝘩𝘪𝘯𝘬 𝘴𝘵𝘳𝘢𝘪𝘨𝘩𝘵! 𝘉𝘢𝘬𝘢 𝘮𝘢𝘨𝘣𝘶𝘯𝘨𝘢 𝘯𝘢 𝘯𝘢𝘮𝘢𝘯 𝘯𝘨 𝘪𝘴𝘢 𝘱𝘢𝘯𝘨 𝘱𝘢𝘨𝘬𝘢𝘬𝘢𝘮𝘢𝘭𝘪 𝘢𝘯𝘨 𝘮𝘶𝘭𝘪 𝘬𝘰𝘯𝘨 𝘱𝘢𝘨𝘬𝘢𝘵𝘶𝘬𝘴𝘰 𝘴𝘢 𝘬𝘢𝘯𝘺𝘢...
Kaya sa lumipas na ilang sandali ay nanatili na lang nakatitig si 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤 sa mahimbing na pagtulog ni 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞...

23/01/2023

𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 𝟔

(𝐀𝐰𝐚𝐲 𝐅𝐫𝐨𝐦 𝐋𝐨𝐯𝐞)

"𝐇𝐈, 𝐁𝐀𝐁𝐄𝐒, 𝐛𝐚𝐛𝐞𝐬! 𝐍𝐚𝐠-𝐢𝐢𝐬𝐚 𝐤𝐚?"
Napasulyap siya sa matangkad na lalaking lumapit, umiinda-indak pa habang may hawak na kopita ng alak, nakangisi na para bang nang-aakit.
"𝐇-𝐡𝐢!' at sa kung ibang pagkakataon nangyari na isang hindi kilalang may lalaking lumapit sa kanya, hindi papansinin ng dalaga...
Pero iba ngayon, she really need someone to talk...
"𝐀𝐡, 𝐦𝐮𝐤𝐡𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐲 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐥𝐞𝐦𝐚 𝐤𝐚, 𝐚𝐡! 𝐂𝐚𝐫𝐞 𝐭𝐨 𝐭𝐞𝐥𝐥 𝐦𝐞?"
"𝐎𝐟 𝐜𝐨𝐮𝐫𝐬𝐞 𝐧𝐨𝐭! 𝐖-𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐚𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐥𝐞𝐦𝐚, 𝐚𝐧𝐨? 𝐆-𝐠𝐮𝐬𝐭𝐨 𝐤𝐨 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐠𝐬𝐚𝐲𝐚!" saka sinundan niya nang hagikgik ang sinabi habang humahapay kahit nakaupo at namumungay na ang mga mata.
"𝐓𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚? 𝐎𝐤𝐚𝐲, 𝐬𝐢𝐧𝐚𝐛𝐢 𝐦𝐨! 𝐀𝐧𝐲𝐰𝐚𝐲, 𝐜𝐚𝐧 𝐈 𝐛𝐮𝐲 𝐲𝐨𝐮 𝐚 𝐝𝐫𝐢𝐧𝐤?"
"𝐎𝐡, 𝐬𝐮𝐫𝐞!"
"𝐓𝐡𝐚𝐧𝐤𝐬! 𝐀𝐡, 𝐰𝐚𝐢𝐭𝐞𝐫!" senyas nito sa bar-tender.
"𝐒𝐢𝐫?"
"𝐒𝐜𝐨𝐭𝐡 𝐨𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐫𝐨𝐜𝐤𝐬 𝐟𝐨𝐫 𝐭𝐡𝐞 𝐥𝐚𝐝𝐲, 𝐡𝐚? 𝐊𝐚𝐠𝐚𝐲𝐚 𝐧𝐠 𝐝𝐚𝐭𝐢!" saka pasimple itong kumindat sa bar-tender.
"𝐘𝐞𝐬, 𝐬𝐢𝐫!" napangisi naman ang bar-tender.
Pero kung anuman ang naging senyasan ng mga ito, hindi man lang iyon pinansin ni 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞...
Ang alam lang niya, nais niyang maging masaya... makalimot sa sakit ng kaloobang gumigiyagis sa kanyang sugatan at windang na puso...
At nang dumating ang alak ba in-order para sa janya ng estranghering lalaki, nakipag-toast siya rito at diretsong tinungga ang laman niyon...
"𝐎𝐡! 𝐈-𝐢𝐛𝐚 𝐲𝐚𝐭𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐥𝐚𝐬𝐚!"
"𝐎𝐤𝐚𝐲 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐲𝐚𝐧! 𝐈𝐭 𝐰𝐢𝐥𝐥 𝐡𝐞𝐥𝐩 𝐲𝐨𝐮 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐦𝐚𝐬 𝐦𝐚𝐠𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐬𝐚𝐲𝐚 𝐤𝐚, 𝐦𝐚𝐬 𝐠𝐚𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐤𝐢𝐫𝐚𝐦𝐝𝐚𝐦 𝐦𝐨!"
"𝐓-𝐭𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚?"
"𝐘𝐞𝐚𝐡! 𝐇𝐞𝐲, 𝐬𝐚𝐲𝐚𝐰 𝐭𝐚𝐲𝐨!"
"𝐒-𝐬𝐮𝐫𝐞!" gumigiray ang tayo at hakbang na nagpunta pa siya sa gitna ng dance floor at humataw ng sayaw...
At ang huling malinaw na natatandaan ng kanyang isip, may kakaibang siglang nagsimulang gumapang sa bawat himaymay ng kanyang katawan, may tila kakaibang jnit na nagbibigay sa kanya nv enerhiya at hindi niya maipaliwanag ang nararamdaman...
At ang mga sumunod na pangyayari ay hindi na halos matandaan ni 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞...
Basta tila patay-sinding ilaw ang naging dating sa kanya ng malalabong eksena na paputol-putol sa kanyang alaala...
Basta ang alam niya... naroon sa ilang eksena si 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤... hinihila siya palayo sa mga kasayaw, tila may nangyari pa ngang suntukan... mayamaya ay pilit siyang sisinasakay sa kotse...
At sa huli...
"𝐎𝐡! 𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤..." nagmulat siya ng mga mata... naramdaman niya na lumapat sa malambot na k**a ang kanyang likod...
"𝐒𝐬𝐡𝐡, 𝐛𝐚𝐬𝐭𝐚 𝐦𝐚𝐡𝐢𝐠𝐚 𝐤𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐝𝐢𝐲𝐚𝐧, 𝐡𝐚?"
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤... 𝐇-𝐡𝐮𝐰𝐚𝐠 𝐦𝐨 𝐚𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐢𝐰𝐚𝐧!" biglang humigpit ang yakap niya sa leeg nito.
"𝐇𝐞𝐲! 𝐑𝐞𝐥𝐚𝐱! 𝐈𝐤𝐮𝐤𝐮𝐡𝐚 𝐤𝐢𝐭𝐚 𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐬𝐚𝐧𝐠 𝐥𝐚𝐛𝐚𝐤𝐚𝐫𝐚 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐦𝐚𝐩𝐮𝐧𝐚𝐬𝐚𝐧 𝐤𝐚 𝐚𝐭 𝐧𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐚𝐥𝐚𝐬𝐢𝐧𝐠𝐚𝐧 𝐦𝐨, 𝐡𝐚?"
"𝐍-𝐧𝐢! 𝐇-𝐡𝐮𝐰𝐚𝐠 𝐦𝐨 𝐚𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐢-𝐢𝐢𝐰𝐚𝐧, 𝐡𝐚? 𝐀-𝐚𝐲𝐨𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐠-𝐢𝐬𝐚! 𝐒-𝐬𝐢𝐧𝐚 𝐇𝐚𝐳𝐞𝐥 𝐚𝐭 𝐙-𝐙𝐚𝐧𝐝𝐫𝐨! 𝐌-𝐦𝐚𝐲 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐬𝐲𝐨𝐧 𝐬𝐢𝐥𝐚! 𝐌-𝐦𝐠𝐚 𝐭𝐚𝐤𝐬𝐢𝐥 𝐬𝐢𝐥𝐚!"
"𝐀𝐧𝐨? 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞, 𝐚𝐧𝐨 𝐛𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐢𝐧𝐚𝐠𝐬𝐚𝐬𝐚𝐛𝐢—"
"𝐇-𝐡𝐚𝐲𝐚𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐧𝐚 𝐬𝐢𝐥𝐚! 𝐌-𝐦𝐠𝐚 𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐬𝐢𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐮𝐰𝐞𝐧𝐭𝐚! 𝐇-𝐡𝐚𝐥𝐢𝐤𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐚𝐤𝐨, 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤! 𝐆-𝐠𝐢𝐧𝐢𝐠𝐢𝐧𝐚𝐰 𝐚𝐤𝐨! 𝐏-𝐩𝐞𝐫𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐧𝐢𝐭 𝐧𝐠 𝐩-𝐩𝐚𝐤𝐢𝐫𝐚𝐦𝐝𝐚𝐦 𝐤𝐨! 𝐏-𝐩𝐥𝐞𝐚𝐬𝐞, 𝐲-𝐲𝐚𝐤𝐚𝐩𝐢𝐧 𝐦𝐨 𝐚𝐤𝐨!" nagsimulang kuminig ang buong katawan ng dalaga.
Hindi maipaliwanag ng pagkauhaw at paghahanap sa kung anong bagay ang kanyang nararamdaman...
"𝐀𝐧𝐨? 𝐊𝐚𝐭, 𝐚𝐧𝐨 𝐛𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐲𝐚𝐫𝐢 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨? 𝐉𝐞𝐬𝐮𝐬! 𝐁𝐚𝐤𝐚 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐩𝐢𝐧𝐚𝐢𝐧𝐨𝐦 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨𝐧𝐠 𝐝𝐫𝐮𝐠𝐬 𝐧𝐠 𝐦𝐠𝐚 𝐥𝐚𝐥𝐚𝐤𝐢𝐧𝐠 𝐢𝐲𝐨𝐧 𝐚𝐭—"
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤, 𝐦-𝐦𝐠𝐚 𝐭𝐚𝐤𝐬𝐢𝐥 𝐬𝐢𝐥𝐚!" pero mas lalo pang humigpit ang yakap niya rito.
"𝐊𝐚𝐭, 𝐰𝐚𝐢𝐭—"
Pero puminid na ang mga labi ng binata nang salubungin niya nang mapusok na halik ang mga labi nito...

"𝐇𝐀𝐇!" napasinghap si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞 sa bahaging iyon nang pagbabalik-tanaw sa malalabong eksena na iyon...
𝘊𝘦𝘥𝘳𝘪𝘤𝘬... 𝘯𝘢𝘨𝘪𝘯𝘨 𝘮𝘢𝘭𝘢𝘣𝘰 𝘮𝘢𝘯 𝘴𝘢 𝘢𝘬𝘪𝘯 𝘢𝘯𝘨 𝘢𝘭𝘢𝘢𝘭𝘢 𝘯𝘨 𝘮𝘨𝘢 𝘯𝘢𝘨𝘢𝘯𝘢𝘱 𝘯𝘨 𝘨𝘢𝘣𝘪𝘯𝘨 𝘪𝘺𝘰𝘯, 𝘢𝘭𝘢𝘮 𝘬𝘰𝘯𝘨 𝘸𝘢𝘭𝘢 𝘬𝘢𝘯𝘨 𝘬𝘢𝘴𝘢𝘭𝘢𝘯𝘢𝘯. 𝘐𝘵'𝘴 𝘢𝘭𝘭 𝘮𝘺 𝘧𝘢𝘶𝘭𝘵! 𝘕𝘢𝘵𝘶𝘬𝘴𝘰 𝘬𝘢 𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘯𝘨 𝘨𝘢𝘣𝘪𝘯𝘨 𝘪𝘺𝘰𝘯, 𝘯𝘢𝘥𝘢𝘳𝘢𝘯𝘨...
At minsan pang nagsalimbayan sa kanyang diwa ang ilan pang mga naging kaganapan pagkatapos ng gabing iyon...
"𝐇𝐚?" pasinghap na napabangon si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞, sabay lingap sa paligid...
"𝐈'𝐦 𝐠𝐥𝐚𝐝 𝐲𝐨𝐮'𝐫𝐞 𝐚𝐰𝐚𝐤𝐞..." kaswal na wika ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤 na nakaupo sa tabi niya habang nakasandal sa headboard ng k**a.
"𝐇-𝐡𝐚? 𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤!" gulat na hinila niya ang kumot para itabing sa bahahi ng dibdin na nahantad dahil sa biglaan niyang pagkilos. "𝐀-𝐚𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐫𝐢? 𝐁-𝐛𝐚𝐤𝐢𝐭... 𝐨𝐡 𝐆𝐨𝐝! 𝐁-𝐛𝐚𝐤𝐢𝐭 𝐚𝐤𝐨 𝐧𝐚𝐤𝐚𝐡𝐮𝐛𝐚𝐝? 𝐀-𝐚𝐭 𝐢𝐤𝐚𝐰..." napalunok siya nang ma-realized na nakahubad din ang binata sa ilalim ng kumot na nakatakip sa ibabang bahagi ng katawan nito.
"𝐖𝐞'𝐯𝐞 𝐦𝐚𝐝𝐞 𝐥𝐨𝐯𝐞," pabuntong-hiningang wika nito nang umalis sa k**a at nagsimulang magbihis. "𝐀𝐭 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐚𝐥𝐚𝐦 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐭𝐚𝐭𝐚𝐧𝐝𝐚𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐨 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐚𝐧𝐨 𝐧𝐚𝐠𝐚𝐧𝐚𝐩 𝐢𝐲𝐨𝐧. 𝐋𝐚𝐬𝐢𝐧𝐠 𝐧𝐚 𝐥𝐚𝐬𝐢𝐧𝐠 𝐤𝐚 𝐤𝐚𝐠𝐚𝐛𝐢. 𝐀𝐭 𝐞𝐰𝐚𝐧 𝐤𝐨 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐨 𝐩𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐢𝐧𝐨𝐦 𝐦𝐨 𝐦𝐚𝐥𝐢𝐛𝐚𝐧 𝐬𝐚 𝐚𝐥𝐚𝐤. 𝐖𝐚𝐥𝐚 𝐤𝐚 𝐬𝐚 𝐬𝐚𝐫𝐢𝐥𝐢 𝐦𝐨, 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐤𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐥𝐢𝐰. 𝐀𝐥𝐭𝐡𝐨𝐮𝐠𝐡 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐚𝐤𝐨 𝐧𝐚𝐤𝐚𝐢𝐧𝐨𝐦, 𝐩𝐞𝐫𝐨... 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐫𝐢𝐧 𝐧𝐚𝐩𝐢𝐠𝐢𝐥 𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐫𝐢𝐥𝐢 𝐤𝐨. 𝐈'𝐦 𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲... 𝐥𝐚𝐥𝐚𝐤𝐢 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐤𝐨. 𝐈𝐬𝐚 𝐩𝐚... 𝐲𝐨𝐮'𝐫𝐞 𝐭𝐨𝐨 𝐚𝐠𝐠𝐫𝐞𝐬𝐬𝐢𝐯𝐞 𝐚𝐧𝐝—"
"𝐒-𝐬𝐭𝐨𝐩 𝐢𝐭!"
"𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞—"
"𝐌-𝐦𝐚𝐲 𝐦𝐠𝐚 𝐧𝐚𝐚𝐚𝐥𝐚𝐥𝐚 𝐚𝐤𝐨... 𝐚𝐭... 𝐤𝐚𝐡𝐢𝐭 𝐩-𝐩𝐚𝐚𝐧𝐨... 𝐚-𝐚𝐥𝐚𝐦 𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐤𝐚𝐬𝐚𝐥𝐚𝐧𝐚𝐧 𝐤𝐨."
Napahikbi ang dalaga sa labis n kahihiyan.
"𝐊𝐚𝐭..."
"𝐏-𝐩𝐞𝐫𝐨... 𝐦-𝐦𝐚𝐲 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥𝐚𝐧 𝐤𝐚𝐲𝐚 𝐤𝐨 𝐧𝐚𝐠𝐚𝐰𝐚 𝐢𝐲𝐨𝐧 𝐚𝐭—"
"𝐀𝐥𝐢𝐧? 𝐀𝐧𝐠 𝐩𝐢𝐧𝐚𝐠𝐬𝐚𝐬𝐚𝐛𝐢 𝐦𝐨 𝐤𝐚𝐠𝐚𝐛𝐢 𝐧𝐚 𝐧𝐚𝐡𝐮𝐥𝐢 𝐦𝐨 𝐬𝐢𝐧𝐚 𝐇𝐚𝐳𝐞𝐥 𝐚𝐭 𝐙𝐚𝐧𝐝𝐫𝐨 𝐧𝐚 𝐧𝐚𝐠𝐭𝐚𝐭𝐚𝐥𝐢𝐤?"
Napatitig siya sa mga mata nito....
Bakit blanko ang ekspresyong nakabadha sa kislap ng mga matang iyon...
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤... 𝐭-𝐭𝐨𝐭𝐨𝐨 𝐢𝐲𝐨𝐧! 𝐇-𝐡𝐢𝐧𝐝𝐮 𝐚𝐤𝐨 𝐧𝐚𝐠𝐬𝐢𝐬𝐢𝐬𝐧𝐮𝐧𝐠𝐚𝐥𝐢𝐧𝐠 𝐚𝐭—"
"𝐈 𝐛𝐞𝐥𝐢𝐞𝐯𝐞𝐲𝐨𝐮. 𝐊𝐚𝐡𝐢𝐭 𝐧𝐚 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐩𝐚 𝐬𝐢𝐥𝐚 𝐧𝐤𝐮𝐤𝐮𝐦𝐩𝐨𝐧𝐭𝐚 𝐬𝐚 𝐛𝐚𝐠𝐚𝐲 𝐧𝐚 𝐢𝐲𝐨𝐧, 𝐬𝐚𝐩𝐚𝐭 𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐠𝐢𝐧𝐠 𝐫𝐞𝐚𝐤𝐬𝐢𝐲𝐨𝐧 𝐦𝐨 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐦𝐚𝐧𝐢𝐞𝐚𝐥𝐚 𝐚𝐤𝐨."
"𝐂-𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤..."
"𝐀𝐧𝐮𝐦𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐫𝐢, 𝐚𝐧𝐮𝐦𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐭𝐮𝐤𝐥𝐚𝐬𝐚𝐧 𝐦𝐨, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐚 𝐩𝐚 𝐫𝐢𝐧 𝐝𝐚𝐩𝐚𝐭 𝐧𝐚𝐠𝐥𝐚𝐬𝐢𝐧𝐠. 𝐘𝐨𝐮'𝐯𝐞 𝐥𝐨𝐬𝐭 𝐢𝐭. 𝐘𝐨𝐮'𝐫𝐞 𝐚 𝐯𝐢𝐫𝐠𝐢𝐧... 𝐚𝐭... 𝐡𝐮𝐥𝐢 𝐧𝐚 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐬𝐚 𝐚𝐤𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐡𝐮𝐦𝐢𝐧𝐭𝐨 𝐚𝐭—"
"𝐓-𝐭𝐚𝐦𝐚 𝐧𝐚." bigla siyang napaalis sa k**a at pilit na ibinalot sa kumot ang sarili at hinagilap ang mga nahubad na saplot. "𝐍-𝐧𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐫𝐢 𝐧𝐚... 𝐡-𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐧𝐚 𝐦𝐚𝐢𝐛𝐚𝐛𝐚𝐥𝐢𝐤 𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐮𝐦𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐥𝐚𝐡𝐚𝐭."
"𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞..."
"𝐈-𝐈'𝐦 𝐥𝐞𝐚𝐯𝐢𝐧𝐠," wika niya nang makapagbihis na. "𝐊-𝐤𝐚𝐥𝐢𝐥𝐢𝐦𝐮𝐭𝐚𝐧 𝐤𝐨 𝐢𝐭𝐨... 𝐤-𝐤𝐚𝐥𝐢𝐦𝐮𝐭𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐧𝐚 𝐫𝐢𝐧. 𝐀-𝐚𝐭 𝐧-𝐧𝐚𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐢𝐭𝐮𝐭𝐮𝐥𝐨𝐲 𝐦𝐨 𝐩𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐚𝐬𝐚𝐥 𝐦𝐨 𝐤 𝐇𝐚𝐳𝐞𝐥. 𝐁𝐲𝐞!"
"𝐊𝐚𝐭, 𝐬𝐚𝐧𝐝𝐚𝐥𝐢—"
"𝐏-𝐩𝐥𝐞𝐚𝐬𝐞... 𝐚-𝐚𝐲𝐨𝐤𝐨 𝐧𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐫𝐢𝐧𝐢𝐠 𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐛𝐚 𝐦𝐨 𝐩𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐬𝐚𝐛𝐢𝐡𝐢𝐧. 𝐌-𝐦𝐚𝐠𝐮𝐥𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐮𝐭𝐚𝐤 𝐤𝐨... 𝐚-𝐚𝐲𝐨𝐤𝐨 𝐧𝐚𝐧𝐠 𝐩-𝐩𝐚𝐠-𝐮𝐬𝐚𝐩𝐚𝐧 𝐩𝐚 𝐢𝐭𝐨!"
"𝐇𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐠𝐚𝐧𝐨𝐨𝐧 𝐤𝐚𝐬𝐢𝐦𝐩𝐥𝐞 𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐠𝐚𝐧𝐚𝐩 𝐚𝐭—"
"𝐏-𝐩𝐮𝐰𝐞𝐬, 𝐠-𝐠𝐚𝐰𝐢𝐧 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐠𝐚𝐧𝐨𝐨𝐧 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐚𝐬𝐢𝐦𝐩𝐥𝐞. 𝐌-𝐦𝐚𝐲 𝐧𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐫𝐢 𝐬𝐚 𝐤𝐚𝐧𝐢𝐥𝐚... 𝐦𝐚𝐲 𝐧𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐲𝐚𝐫𝐢 𝐩𝐚𝐥𝐚 𝐬𝐚 𝐤𝐚𝐧𝐢𝐥𝐚... 𝐛-𝐛𝐚𝐤𝐚 𝐦𝐚𝐤𝐚𝐛𝐚𝐰𝐚𝐬 𝐬𝐚 𝐧𝐚𝐫𝐚𝐫𝐚𝐦𝐝𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐤𝐢𝐭 𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐬𝐢𝐩𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐲 𝐧𝐚𝐧𝐠𝐲𝐚𝐫𝐢 𝐫𝐢𝐧 𝐬𝐚 𝐚𝐭𝐢𝐧!"
"𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞!"
"𝐒-𝐬𝐭𝐮𝐩𝐢𝐝 𝐦𝐞, 𝐡𝐮𝐡? 𝐏-𝐩𝐞𝐫𝐨 𝐢𝐢𝐬𝐢𝐩𝐢𝐧 𝐤𝐨 𝐧𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚 𝐧𝐚𝐤𝐚𝐠𝐚𝐧𝐭𝐢 𝐚𝐤𝐨 𝐬𝐚 𝐤𝐚𝐧𝐢𝐥𝐚... 𝐤𝐚𝐲 𝐙𝐚𝐧𝐝𝐫𝐨! 𝐃-𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐧𝐚𝐢𝐛𝐢𝐠𝐚𝐲 𝐤𝐨 𝐬𝐚 𝐢𝐛𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐠𝐚𝐲 𝐧𝐚 𝐠𝐮𝐬𝐭𝐮𝐧𝐠-𝐠𝐮𝐬𝐭𝐨 𝐧𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐤𝐮𝐡𝐚 𝐬𝐚 𝐚𝐤𝐢𝐧! 𝐓-𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐰𝐚𝐲, 𝐛𝐚𝐤𝐚 𝐦𝐚𝐤𝐚𝐥𝐢𝐦𝐨𝐭 𝐝𝐢𝐧 𝐚𝐤𝐨."
"𝐊𝐚𝐭..."
"𝐃-𝐝𝐨𝐧'𝐭 𝐰𝐨𝐫𝐫𝐲, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐢𝐭𝐚 𝐠𝐮𝐠𝐮𝐥𝐮𝐡𝐢𝐧."
"𝐈𝐭'𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐭𝐡𝐚𝐭!"
"𝐁-𝐛𝐲𝐞..." nagsimula na siyang humakbang palabas ng condo unit nito...
At iyon ang huling pagkakataon na nagkaharap sila ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤...
Minsan pang napakurap si 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞 mula sa pagbabalik-tanaw sa nakaraan...
𝘊𝘦𝘥𝘳𝘪𝘤𝘬... 𝘵𝘰𝘵𝘰𝘰 𝘯𝘢𝘮𝘢𝘯 𝘢𝘬𝘰 𝘴𝘢 𝘱𝘢𝘯𝘨𝘢𝘬𝘰 𝘬𝘰... 𝘩𝘪𝘯𝘥𝘪 𝘬𝘪𝘵𝘢 𝘨𝘶𝘨𝘶𝘭𝘶𝘩𝘪𝘯. 𝘈𝘺𝘰𝘬𝘰 𝘵𝘢𝘭𝘢𝘨𝘢𝘯𝘨 𝘨𝘶𝘭𝘶𝘩𝘪𝘯 𝘬𝘢 𝘬𝘢𝘩𝘪𝘵 𝘯𝘢 𝘯𝘢𝘨𝘣𝘶𝘯𝘨𝘢𝘢𝘯𝘨 𝘯𝘢𝘯𝘨𝘺𝘢𝘳𝘪 𝘴𝘢 𝘢𝘵𝘪𝘯. 𝘗𝘦𝘳𝘰 𝘯𝘢𝘸𝘢𝘭𝘢𝘯 𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘢𝘬𝘰 𝘯𝘨 𝘤𝘩𝘰𝘪𝘤𝘦...
Napahikbi ang dalaga sa isiping iyon...

"𝐂𝐀𝐑𝐍𝐀𝐏 𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐬𝐚𝐤𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐠𝐚𝐦𝐢𝐭 𝐧𝐢𝐥𝐚 𝐬𝐚 𝐩𝐚𝐠𝐛𝐚𝐛𝐚𝐧𝐭𝐚𝐲 𝐤𝐚𝐲 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞."
"𝐓𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚? 𝐊𝐮𝐧𝐠 𝐠𝐚𝐧𝐨𝐨𝐧, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧 𝐦𝐚𝐥𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐬𝐢𝐧𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐬𝐚 𝐥𝐢𝐤𝐨𝐝 𝐧𝐠 𝐥𝐚𝐡𝐚𝐭 𝐧𝐠 𝐢𝐭𝐨?" parang gustong manlanta ni 𝐂𝐞𝐝𝐫𝐢𝐜𝐤.
'"𝐖𝐞𝐥𝐥, 𝐦𝐚𝐡𝐢𝐡𝐢𝐫𝐚𝐩𝐚𝐧 𝐭𝐚𝐲𝐨, 𝐩𝐞𝐫𝐨 𝐦𝐚𝐥𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐝𝐢𝐧 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧 𝐢𝐲𝐨𝐧. 𝐌𝐚𝐥𝐢𝐛𝐚𝐧 𝐤𝐚𝐲 𝐒𝐚𝐧𝐭𝐢𝐚𝐠𝐨, 𝐦𝐚𝐲 𝐢𝐧𝐮𝐭𝐮𝐬𝐚𝐧 𝐧𝐚 𝐫𝐢𝐧 𝐚𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐠𝐦𝐚𝐧𝐦𝐚𝐧 𝐬𝐚 𝐢𝐛𝐚 𝐩𝐚 𝐧𝐢𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐝𝐚𝐫𝐚𝐚𝐧𝐚𝐧 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐤𝐚𝐥𝐢. 𝐀𝐧𝐝 𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐧𝐨𝐰, 𝐈 𝐮𝐬𝐞𝐝 𝐚𝐥𝐥 𝐭𝐡𝐞 𝐚𝐯𝐚𝐢𝐥𝐚𝐛𝐥𝐞 𝐟𝐚𝐜𝐢𝐥𝐢𝐭𝐢𝐞𝐬 𝐢𝐧 𝐨𝐮𝐫 𝐇𝐐. 𝐒𝐚 𝐬𝐚𝐧𝐝𝐚𝐥𝐢𝐧𝐠 𝐮𝐦𝐚𝐥𝐢𝐬 𝐬𝐚 𝐥𝐮𝐠𝐚𝐫 𝐧𝐢𝐭𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐨𝐭𝐬𝐞𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐠𝐛𝐚𝐛𝐚𝐧𝐭𝐚𝐲 𝐬𝐚 𝐦𝐚𝐥𝐚𝐩𝐢𝐭 𝐬𝐚 𝐛𝐚𝐡𝐚𝐲, 𝐨𝐮𝐫 𝐨𝐰𝐧 𝐬𝐚𝐭𝐞𝐥𝐢𝐭𝐭𝐞 𝐰𝐢𝐥𝐥 𝐭𝐫𝐚𝐜𝐞 𝐭𝐡𝐞𝐦."
"𝐒𝐚𝐭𝐞𝐥𝐥𝐢𝐭𝐞? 𝐆𝐢𝐧𝐚𝐦𝐢𝐭 𝐦𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐭𝐞𝐥𝐢𝐭𝐭𝐞 𝐧𝐠 𝐄𝐒𝐒𝐎 𝐚𝐭—"
"𝐖𝐞𝐥𝐥, 𝐰𝐡𝐲 𝐧𝐨𝐭? 𝐈𝐬𝐚𝐧𝐠 𝐅𝐮𝐞𝐧𝐭𝐞𝐛𝐞𝐥𝐥𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐢𝐧𝐚𝐥𝐚𝐛𝐚𝐧 𝐧𝐢𝐥𝐚, 𝐚𝐭 𝐬𝐢𝐧𝐚𝐛𝐢 𝐤𝐨 𝐧𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨, 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐛𝐚? 𝐍𝐨 𝐨𝐧𝐞 𝐜𝐚𝐧 𝐡𝐚𝐫𝐦 𝐮𝐬."
"𝐓𝐡𝐚𝐧𝐤 𝐲𝐨𝐮, 𝐊𝐮𝐲𝐚 𝐂𝐚𝐥𝐯𝐢𝐧."
"𝐃𝐨𝐧'𝐭 𝐦𝐞𝐧𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐢𝐭! 𝐀𝐧𝐨 𝐤𝐚 𝐛𝐚? 𝐀𝐧𝐲𝐰𝐚𝐲, 𝐤𝐚𝐢𝐥𝐚𝐧 𝐛𝐚𝐛𝐚𝐥𝐢𝐤 𝐬𝐚 𝐢𝐲𝐨 𝐬𝐢 𝐊𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐞?"
"𝐒𝐚𝐛𝐢 𝐧𝐢𝐲𝐚 𝐤𝐚𝐠𝐚𝐛𝐢 𝐚𝐲 𝐛𝐚𝐛𝐚𝐥𝐢𝐤 𝐬𝐢𝐲𝐚 𝐫𝐢𝐭𝐨 𝐤𝐚𝐩𝐚𝐠 𝐧𝐚𝐠𝐤𝐚𝐮𝐬𝐚 𝐧𝐚 𝐬𝐢𝐥𝐚 𝐧𝐠 𝐤𝐢𝐝𝐧𝐚𝐩𝐞𝐫. 𝐁𝐚𝐤𝐚 𝐚𝐧𝐲𝐭𝐢𝐦𝐞 𝐚𝐲 𝐝𝐮𝐦𝐚𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐬𝐢𝐲𝐚."
"𝐆𝐨𝐨𝐝! 𝐊𝐚𝐩𝐚𝐠 𝐝𝐮𝐦𝐚𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐬𝐢𝐲𝐚, 𝐠𝐚𝐰𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐫𝐚𝐚𝐧 𝐧𝐚 𝐦𝐚𝐥𝐚𝐠𝐲𝐚𝐧 𝐬𝐢𝐲𝐚 𝐧𝐠 𝐭𝐫𝐚𝐜𝐤𝐢𝐧𝐠 𝐝𝐞𝐯𝐢𝐜𝐞."
"𝐇𝐚? 𝐁𝐚𝐤𝐢𝐭?"
"𝐏𝐚𝐫𝐚 𝐦𝐚𝐥𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐦𝐠𝐚 𝐤𝐢𝐥𝐨𝐬 𝐧𝐢𝐲𝐚 𝐚𝐭 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐚𝐧 𝐬𝐢𝐲𝐚 𝐩𝐮𝐩𝐮𝐧𝐭𝐚. 𝐇𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧 𝐚𝐥𝐚𝐦, 𝐛𝐚𝐤𝐚 𝐬𝐚 𝐤𝐚𝐝𝐞𝐬𝐩𝐞𝐫𝐚𝐝𝐮𝐡𝐚𝐧 𝐧𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐛𝐚𝐰𝐢 𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐭𝐚 𝐚𝐲 𝐤𝐮𝐦𝐚𝐠𝐚𝐭 𝐬𝐢𝐲𝐚 𝐬𝐚 𝐦𝐠𝐚 𝐮𝐭𝐨𝐬 𝐧𝐠 𝐤𝐢𝐝𝐧𝐚𝐩𝐞𝐫."
"𝐎𝐤𝐚𝐲, 𝐈'𝐥𝐥 𝐝𝐨 𝐭𝐡𝐚𝐭! 𝐓𝐡𝐚𝐧𝐤𝐬 𝐟𝐨𝐫 𝐞𝐯𝐞𝐫𝐲𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠!"
"𝐘𝐨𝐮'𝐫𝐞 𝐰𝐞𝐥𝐜𝐨𝐦𝐞!"

Address

Mansalay, Villa Celestial
Roxas

Website

facebook.com

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when 頹𝐒𝐡𝐚𝐤𝐞𝐒𝐩𝐞𝐚𝐫𝐞 posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

頹𝐒𝐡𝐚𝐤𝐞𝐒𝐩𝐞𝐚𝐫𝐞