03/08/2026
๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐๐๐
๐จ๐๐ ๐พ๐๐๐๐๐ ๐ญ๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐จ๐ฐ: ๐ฒ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐ท๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐ป๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐ฐ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
May mga umagang hindi lamang sinasalubong ng pag-angat ng watawat, kundi ng mga salitang matagal nang nakatanim sa ating pagkatao. Sa pagbubukas ng Buwan ng Wika, muling umalingawngaw ang paalala na ang wikang minana ay hindi lamang binibigkas, itoโy isinasabuhay, ipinaglalaban, at ipinapamana sa bawat bagong henerasyon.
Sa katahimikan ng seremonya, pinangunahan nina ๐๐ซ๐จ๐. ๐๐ข๐๐ก๐๐๐ฅ ๐๐ฅ๐จ๐ฆ๐ข๐ง, ๐ท๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐ซ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐ฒ๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐บ๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐จ๐๐๐๐, at ๐๐ซ. ๐๐ฎ๐ซ๐ข๐ญ๐ ๐. ๐๐จ๐ซ๐, ๐ซ๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐ฒ๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐บ๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐จ๐๐๐๐, kasama ang mga ๐ฎ๐๐๐ ng kolehiyo at ang mga ๐ถ๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐ท๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐บ๐๐๐๐๐๐, ang isang sandaling higit pa sa isang tradisyon. Sa kanilang sama-samang pagdalo, naging paalala na ang paghubog ng kinabukasan ay nagsisimula sa pagkilala sa wikang nag-uugnay sa ating pinagmulan at sa layuning ating pinagsasaluhan.
At nang magsimulang magsalita ang katahimikan sa tinig ni ๐จ๐๐๐๐ ๐ช๐๐๐ sa kanyang spoken poetry performance, naging malinaw na may mga damdaming tanging sariling wika lamang ang kayang pangalanan. Sa pagtatapos ng programa, hindi lamang isang pagdiriwang ang nabuksan, kundi isang paanyaya na sa bawat salitang ating pinipili, buhay pa rin ang kasaysayan, at sa bawat tinig na nananatili, patuloy na humihinga ang ating pagka-Pilipino.
๐จ๐๐๐๐ ๐ป๐ช๐ผ๐๐๐๐๐, ๐บ๐๐๐๐๐ ๐บ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐