Wydział Lekarski Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

24/08/2026

21/08/2026

Badanie opublikowane w 2019 roku w czasopiśmie PNAS („Proceedings of the National Academy of Sciences”) wykazało, że optymiści żyją średnio 11–15% dłużej i mają większe szanse dożyć 85 lat niż pesymiści. Czy optymizm oznacza naiwność? Nie, to dwie różne postawy. Optymista to osoba, która wierzy w pozytywne rozwiązania, ale potrafi realistycznie ocenić sytuację. Działa, szuka możliwości, uczy się na błędach i zakłada, że jeśli podejmie odpowiednie kroki- będzie dobrze. Człowiek naiwny wierzy natomiast, że wszystko ułoży się „samo z siebie”, często ignoruje fakty, ryzyko czy potrzebę podjęcia odpowiedniego działania. Innymi słowy optymizm to nadzieja połączona z działaniem, a naiwność to nadzieja oderwana od rzeczywistości.

Dlaczego warto być optymistą?

1. Optymiści są zdrowsi. Badania pokazują, że osoby z pozytywnym nastawieniem mają niższe ciśnienie krwi, lepszą odporność, wolniej się starzeją oraz rzadziej zapadają na choroby serca i układu krążenia. Częściej też dbają o zdrowe nawyki: ćwiczą, zdrowo się odżywiają, stronią od używek.

2. Optymiści lepiej radzą sobie ze stresem. Nie skupiają się na porażkach dzięki czemu szybciej wracają do równowagi po trudnych przeżyciach. Przewlekły stres znacząco wpływa na jakość życia, a nawet jego długość, tak więc umiejętność lepszego radzenia sobie z nim to ogromny plus.

3. Optymiści śpią lepiej, mają mniej problemów z zasypianiem i rzadziej budzą się w nocy. To niezwykle istotne, bo dobry sen to fundament regeneracji organizmu i zdrowia psychicznego.

4. Optymiści budują silniejsze relacje społeczne. Jednym z najdłużej prowadzonych badań nad szczęściem i zdrowiem jest Harvard Study of Adult Development, które rozpoczęto w 1938 roku. Wnioski? Najważniejszym czynnikiem związanym ze zdrowiem i długowiecznością okazały się nie geny, nie status społeczny ani nawet dieta, ale jakość relacji międzyludzkich. Ludzie otoczeni bliskimi, którym ufają i z którymi utrzymują dobre relacje, żyją dłużej, rzadziej chorują i lepiej radzą sobie ze stresem.

💬 A co Tobie pomaga zachować pozytywne nastawienie? Daj znać w komentarzu!

06/08/2026

Czy wiesz, że problem nieświeżego oddechu dotyka aż co czwartą osobę? Halitoza może pojawić się u każdego, niezależnie od wieku czy stylu życia. Co ciekawe wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy, że ma nieświeży oddech. Dlaczego? Wszystko przez zjawisko "adaptacji węchowej"- nasz nos szybko przyzwyczaja się do własnego zapachu. Choć dla wielu to wstydliwy temat, nie można go lekceważyć- nieprzyjemny zapach z ust to często sygnał, że w organizmie dzieje się coś niedobrego.

Jakie mogą być przyczyny nieświeżego oddechu?

- nieodpowiednia higiena jamy ustnej- zbyt rzadkie mycie zębów, a także brak nitkowania
- próchnica, kamień nazębny i choroby dziąseł np., paradontoza
- spożywanie takich produktów jak: czosnek, cebula, kawa i alkohol
- choroby ogólnoustrojowe takie jak refluks żołądkowy, infekcje zatok, cukrzyca, niewydolność nerek
- palenie papierosów

Jak skutecznie zadbać o świeży oddech?

- dokładnie myj zęby i nitkuj przestrzenie międzyzębowe najlepiej dwa razy dziennie, nie omijaj języka, to tam gromadzi się najwięcej bakterii!
- używaj bezalkoholowego płynu do płukania ust
- dbaj o nawilżenie jamy ustnej, pij dużo wody i unikaj długich przerw bez picia, możesz też żuć gumę bez cukru, która pobudza produkcję śliny
- unikaj palenia papierosów- dym tytoniowy nie tylko wysusza śluzówki, ale też zaburza florę bakteryjną w jamie ustnej
- regularnie odwiedzaj stomatologa, najlepiej co 6 miesięcy, skaling i piaskowanie pomogą usunąć kamień i bakterie

01/08/2026

Około 95% kobiet w Polsce deklaruje chęć karmienia piersią. Większość młodych mam podejmuje się tego zadania, jednak już po kilku tygodniach odsetek ten znacząco spada. Po około 6 tygodniach wyłącznie piersią karmi tylko 50–60% z nich. Przyczyn jest wiele, mogą to być trudności z przystawieniem dziecka do piersi, zastoje pokarmu czy zapalenia piersi, poczucie „braku mleka” (często mylne) lub konieczność szybkiego powrotu do pracy.

Co ciekawe, każda kobieta produkuje mleko tak unikalne, jak odcisk palca! Żaden preparat mlekozastępczy wytworzony w laboratorium nie jest w stanie go zastąpić. Kobiece mleko to żywa, zmienna substancja biologiczna, dopasowująca się do aktualnych potrzeb dziecka.

Oto kilka ciekawych faktów o karmieniu piersią:

Mleko matki reaguje na potrzeby dziecka. Podczas karmienia ślina malucha trafia do przewodów mlecznych, informując organizm mamy o jego stanie zdrowia. Jeśli dziecko jest chore, mleko zmienia swój skład, zwiększając ilość przeciwciał i innych składników odpornościowych! Skład mleka zmienia się także w zależności od wieku dziecka, etapu laktacji (siara po porodzie jest bogata w przeciwciała, natomiast późniejsze mleko zawiera więcej tłuszczu i kalorii), a nawet pory dnia (wieczorne mleko ma więcej tryptofanu, który wspomaga sen).
Noworodek rodzi się z niedojrzałym układem odpornościowym, a mleko matki działa jak naturalna szczepionka. Zawiera przeciwciała IgA, które chronią przed wirusami, bakteriami i pasożytami, a także laktoferynę – białko hamujące rozwój bakterii. Dostarcza żywe komórki odpornościowe: leukocyty, makrofagi i limfocyty. Badania pokazują, że dzieci karmione piersią rzadziej chorują na infekcje układu oddechowego i pokarmowego, są mniej narażone na wystąpienie alergii, astmy, cukrzycy typu 1 czy niektórych nowotworów.
Mleko matki wspiera zdrową florę jelitową. Zawiera oligosacharydy (HMO), które karmią „dobre bakterie” jelitowe dziecka. Dzięki temu pomaga zapobiegać kolkom, alergiom i chorobom autoimmunologicznym.
Pomaga w rozwoju mózgu. Dostarcza tłuszcze omega-3 (DHA) niezbędne dla rozwoju układu nerwowego oraz substancje takie jak cholina, tauryna i nukleotydy, które wspierają funkcje mózgu i pamięć. Długoterminowe badania wskazują, że dzieci karmione piersią osiągają lepsze wyniki w testach IQ, szybciej rozwijają się językowo i społecznie oraz lepiej radzą sobie z nauką.
Karmienie zacieśnia więź między mamą, a dzieckiem. Organizm kobiety wytwarza oksytocynę. Ta naturalna substancja- zwana hormonem bliskości i miłości- wytwarzana jest w mózgu, a dokładnie w podwzgórzu. Jest niezbędna do rozpoczęcia karmienia, gdyż wywołuje odruch wypływu mleka (tzw. „let-down reflex”). Oksytocyna wydziela się za każdym razem, gdy dziecko ssie pierś lub gdy mama słyszy jego płacz. Co ciekawe, dziecko również produkuje oksytocynę, gdy czuje ciepło i dotyk mamy lub słyszy jej głos. Można więc powiedzieć, że jest to hormon dwukierunkowej bliskości. Ma znaczący wpływ na organizm kobiety, nie tylko pomaga w obkurczaniu się macicy po porodzie, ale działa również antystresowo i przeciwlękowo obniżając poziom kortyzolu.
Karmienie piersią zmniejsza u kobiet ryzyko wystąpienia chorób takich jak rak piersi, rak jajników, osteoporoza czy cukrzyca typu 2.
Mleko matki to produkt zero waste: nie wymaga opakowań, gotowania ani przechowywania. Jest zawsze gotowe do podania, świeże, sterylne, dostępne w idealnej ilości i temperaturze.

28/07/2026

Co roku 28 lipca obchodzony jest Światowy Dzień Wirusowego Zapalenia Wątroby. Data ta upamiętnia urodziny Barucha Blumberga- naukowca, który odkrył wirusa WZW typu B i opracował pierwszą szczepionkę przeciw tej chorobie. Hasło na rok 2026 ogłoszone przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) brzmi: "Hepatitis: Let's Break It Down". W tym roku przekaz kampanii WHO koncentruje się na usuwaniu barier, które utrudniają ludziom dostęp do szczepień, badań diagnostycznych, leczenia i rzetelnej wiedzy o wirusowym zapaleniu wątroby.

Czy wiesz, że…

… Wątroba pełni ponad 500 funkcji niezbędnych do prawidłowego działania organizmu. Oczyszcza organizm z toksyn, magazynuje składniki odżywcze i wspiera procesy krzepnięcia krwi.

… Jednym z najważniejszych zadań wątroby jest oczyszczanie krwi. Każdej doby przepływa przez nią około 2 000 litrów krwi, z której usuwane są toksyny i produkty przemiany materii.

… Jest największym narządem wewnętrznym człowieka. U osoby dorosłej waży średnio ok. 1,5 kg.

… Wątroba magazynuje zapasy energii w postaci glikogenu i uwalnia je wtedy, gdy organizm ich potrzebuje, np. między posiłkami lub podczas wysiłku.
.. To właśnie wątroba odpowiada za rozkład większości przyjmowanych leków, dlatego jej zdrowie ma ogromny wpływ na działanie farmakoterapii.
.. Wątroba jest jedynym narządem wewnętrznym człowieka, który potrafi odrastać. Może odzyskać znaczną część swojej masy (nawet do 70% swojej pierwotnej wielkości) o ile nie doszło do trwałych uszkodzeń. To jedna z najbardziej niezwykłych zdolności regeneracyjnych ludzkiego organizmu.
.. Wątroba nie posiada zakończeń nerwowych odpowiedzialnych za odczuwanie bólu, dlatego nawet poważne uszkodzenie tego narządu może przez wiele lat nie dawać żadnych objawów.

… Co 30 sekund na świecie jedna osoba traci życie z powodu chorób związanych z wirusowym zapaleniem wątroby.
.. Wirus zapalenia wątroby typu B należy do najbardziej zakaźnych wirusów przenoszonych przez krew. To jeden z powodów, dla których tak istotna jest profilaktyka i szczepienia.
.. Istnieje pięć głównych wirusów zapalenia wątroby- A, B, C, D i E. Różnią się sposobem przenoszenia, przebiegiem choroby i metodami zapobiegania. WZW typu A i E najczęściej przenoszą się przez skażoną żywność lub wodę, natomiast WZW typu B i C przenoszą się głównie przez kontakt z zakażoną krwią i niektórymi płynami ustrojowymi.

… Wątroba potrafi się regenerować, ale tylko do pewnego momentu. Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby może prowadzić do nieodwracalnych zmian, takich jak marskość czy rak wątroby.

… Nowoczesne leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C pozwala wyleczyć ponad 95% pacjentów, jeśli choroba zostanie odpowiednio wcześnie rozpoznana.
.. Do wykrycia WZW typu B lub C często wystarczy proste badanie krwi. Badanie trwa kilka minut, a może pomóc wykryć zakażenie na bardzo wczesnym etapie.

… Przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B istnieje skuteczna szczepionka, która chroni przed zakażeniem. Niestety, przeciwko WZW typu C nadal nie opracowano szczepionki.

Wątroba pracuje dla Ciebie każdego dnia. Nie zapominaj o niej!

23/06/2026

🩺 23 czerwca to nie tylko Dzień Świadomości Raka Prostaty, ale również Dzień Ojca. Nasi ojcowie, dziadkowie, partnerzy i przyjaciele często troszczą się o innych, zapominając o własnych potrzebach i zdrowiu. Warto przypomnieć im dzisiaj jak ważna jest regularna profilaktyka i zachęcić by nie odkładali badań na później.

- Prostata jest niewielkim gruczołem wielkości orzecha włoskiego, który odpowiada za produkcję części płynu nasiennego. Znajduje się pod pęcherzem moczowym i otacza początkowy odcinek cewki moczowej. Rak tego gruczołu należy do najczęściej diagnozowanych u mężczyzn nowotworów.

- Rak prostaty we wczesnym stadium zwykle nie daje żadnych objawów, dlatego tak ważne są regularne badania profilaktyczne, które pozwalają wykryć zmiany zanim pojawią się pierwsze dolegliwości.

- Wiek jest jednym z głównych czynników ryzyka- większość zachorowań dotyczy mężczyzn po 50-tym roku życia.

- Występowanie raka prostaty u najbliższych krewnych (ojciec lub brat) może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem zachorowania. Dlatego mężczyźni u których w rodzinie pojawiały się przypadki tej choroby, powinni szczególnie pamiętać o regularnych badaniach profilaktycznych i konsultacjach lekarskich.

- Rak prostaty może rozwijać się w różnym tempie- niektóre jego postacie mogą przez długi czas pozostawać niezauważone i rozwijać się bardzo powoli nie powodując bezpośredniego zagrożenia dla życia.

- PSA to proste badanie krwi, które może pomóc wykryć nieprawidłowości w obrębie prostaty. Polega na oznaczeniu poziomu swoistego antygenu prostaty (PSA) czyli substancji produkowanej przez komórki gruczołu krokowego. Podwyższony poziom PSA nie zawsze świadczy o poważnej chorobie, jednak może być wskazaniem do wykonania dodatkowych badań i dokładniejszej kontroli prostaty.

- Wczesne rozpoznanie choroby daje większe możliwości skutecznego leczenia, dlatego regularne badania profilaktyczne odgrywają tak ważną rolę.

- Codzienne nawyki wpływają na funkcjonowanie całego organizmu, również układu moczowo-płciowego. Regularny ruch, dbanie o wagę oraz wartościowe posiłki pomagają zmniejszać ryzyko wielu chorób i wspierają utrzymanie dobrej kondycji. Pamiętajmy jednak, że nawet przy zdrowym trybie życia nie należy rezygnować z badań profilaktycznych- kontrola i wczesna diagnostyka pozostają kluczowe.

- Mężczyźni często odkładają na później wizyty kontrolne, dlatego edukacja i przełamywanie tabu wokół badań urologicznych są ważnym elementem profilaktyki. Regularna kontrola zdrowia nie powinna być powodem do wstydu- to świadoma decyzja i ważny krok w dbaniu o siebie. Im wcześniej wykryte zostaną niepokojące zmiany, tym szybciej można podjąć odpowiednie działania.

💙 Zadbaj o siebie dziś, aby cieszyć się zdrowiem jutro!

15/06/2026

🐾W procesie leczenia pomoc mogą nieść nie tylko specjaliści, ale także odpowiednio przygotowane psy. Dogoterapia znajduje zastosowanie m.in. w pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu, pacjentami neurologicznymi, seniorami oraz osobami potrzebującymi wsparcia psychicznego. Obecność psa pomaga budować poczucie bezpieczeństwa, redukować stres, ułatwia nawiązywanie kontaktów i motywuje do działania. Dzięki temu zajęcia z udziałem odpowiednio przygotowanych zwierząt coraz częściej stanowią cenne wsparcie procesu leczenia i rehabilitacji pacjentów w każdym wieku.

🔎 Czy wiedziałeś, że…

🐶 Podczas spokojnego kontaktu (np. głaskanie, przytulanie) tętno i oddech człowieka oraz psa mogą się stopniowo zsynchronizować. To zjawisko wspiera wyciszenie układu nerwowego i jest wykorzystywane w terapii relaksacyjnej.

🐶 Psy potrafią reagować na emocje człowieka- wyczuwają stres, smutek czy napięcie poprzez mowę ciała, ton głosu, mimikę oraz subtelne zmiany zapachu potu i wydychanego powietrza. Dzięki temu często intuicyjnie dostosowują swoje zachowanie do potrzeb człowieka, okazując spokój, bliskość i wsparcie wtedy, gdy jest to najbardziej potrzebne.

🐶 Doświadczone psy potrafią wychwytywać nie tylko sygnały wysyłane przez jedną osobę, ale również ogólną atmosferę panującą w grupie- napięcie, pobudzenie, chaos czy spokój. Obserwują przy tym subtelne zmiany w zachowaniu ludzi: sposób poruszania się, ton głosu, tempo reakcji czy poziom aktywności całego otoczenia. W sytuacjach, gdy w pomieszczeniu narasta stres lub rozproszenie, pies często naturalnie dostosowuje swoje zachowanie- staje się spokojniejszy, kładzie się, ogranicza ruchy albo szuka bliskości opiekuna.

🐶 Już samo głaskanie psa przez kilka minut może obniżać poziom stresu i ciśnienie krwi. Kontakt ze zwierzęciem zwiększa wydzielanie oksytocyny- hormonu odpowiedzialnego za poczucie bezpieczeństwa, więzi i zaufania.

🐶 Psy terapeutyczne pracują nie tylko w szpitalach, hospicjach, domach seniora czy ośrodkach rehabilitacyjnych. Można je spotkać również w przedszkolach i żłobkach, szkołach, ośrodkach dla osób z niepełnosprawnościami, placówkach opiekuńczo-wychowawczych, świetlicach środowiskowych, bibliotekach i sanatoriach.

🐶 Nie każdy pies może zostać terapeutą- zwierzęta przechodzą specjalne szkolenia i testy predyspozycji. Do dogoterapii najlepiej sprawdzają się psy o stabilnym temperamencie, wysokiej tolerancji na dotyk i hałas, chętne do współpracy z ludźmi oraz odporne na stres. Sama rasa nie gwarantuje sukcesu, kluczowe są indywidualne cechy psa, jego socjalizacja i odpowiednie szkolenie. Najpopularniejsze rasy to:
- Labrador Retriever- bardzo przyjazny, cierpliwy i łatwy w szkoleniu
- Golden Retriever- dobrze znoszący pracę z dziećmi i osobami starszymi
- Pudel- inteligentny, chętny do nauki, dodatkowo jego okrywa włosowa bywa mniej problematyczna dla alergików
- Nowofundland- spokojny, opanowany, mimo swoich rozmiarów bardzo delikatny wobec ludzi
- Cavalier King Charles Spaniel- niewielki pies o wyjątkowo łagodnym i towarzyskim usposobieniu, rzadko wykazuje agresję, szuka fizycznej bliskości dlatego często nazywany jest „psim przytulakiem”

🐶 Dogoterapia to relacja, w której zyskują obie strony. Kontakt z ludźmi może być źródłem pozytywnych doświadczeń również dla psa, dlatego podczas zajęć dba się zarówno o uczestników terapii, jak i o czworonożnych terapeutów.

🐶 Pies może zwiększać motywację do nauki i rehabilitacji. Badania pokazują, że dzieci pracujące w obecności psa lepiej radzą sobie z zadaniami wymagającymi skupienia, chętniej czytają książki psu niż dorosłym, ponieważ nie obawiają się krytyki ani oceniania swoich umiejętności. Z kolei podczas rehabilitacji pies potrafi skutecznie motywować pacjentów do aktywności. Ćwiczenia wykonywane w jego obecności są często postrzegane jako bardziej atrakcyjne i angażujące, co zwiększa chęć uczestnictwa w terapii. Pacjenci chętniej wykonują zadania ruchowe, gdy mogą pogłaskać psa, wydać mu polecenie, rzucić zabawkę czy wspólnie wybrać się na krótki spacer.

🐶 Psy pomagają przełamywać izolację społeczną. Osoby nieśmiałe, wycofane lub doświadczające trudności w komunikacji często łatwiej otwierają się w obecności zwierzęcia. Rozmowa o psie, wspólne głaskanie czy wykonywanie prostych zadań z jego udziałem mogą stać się naturalnym początkiem budowania relacji, wzmacniając poczucie bliskości, zaufania i przynależności do grupy.

11/06/2026

📣 Czy wypełniliście już ankiety za semestr letni?

To ostatnia okazja, aby ocenić jakość dydaktyki prowadzonej przez nauczycieli akademickich i podzielić się swoją opinią na temat zajęć.

✅ Ankiety są anonimowe.

✅ Ich wypełnienie zajmuje tylko kilka minut.

✅ Wasze odpowiedzi pomagają doskonalić jakość kształcenia na uczelni.

📍 Ankiety znajdziecie:

• w aplikacji mStudia

• w Wirtualnej Uczelni

🎁 Przypominamy również o konkursie dla studentów – każda wypełniona ankieta to szansa na zdobycie atrakcyjnych nagród.

Nie odkładajcie tego na później – Wasza opinia ma znaczenie! ✍️

03/06/2026

Encephalitis lethargica (śpiączkowe zapalenie mózgu) określana również jako choroba von Economo była jedną z najbardziej zagadkowych epidemii neurologicznych XX wieku. Występowała głównie w latach 1915-1928, a lekarze opisywali jej przypadki na wszystkich zamieszkanych kontynentach. Braki w dokumentacji oraz różnice w sposobie rejestrowania zachorowań powodują, że rzeczywista liczba przypadków pozostaje trudna do ustalenia. Chorobę po raz pierwszy szczegółowo opisał austriacki neurolog Constantin von Economo pracujący w Wiedniu (rok 1917).
W początkowej fazie choroba często dawała objawy podobne do typowej infekcji wirusowej. Pacjenci skarżyli się na ogólne osłabienie organizmu, któremu towarzyszyły gorączka, ból gardła, bóle i zawroty głowy oraz nudności. Następnie u części chorych rozwijały się ciężkie objawy neurologiczne, takie jak zaburzenia świadomości, nadmierna senność, problemy z poruszaniem się oraz porażenie mięśni oka. Obserwowano u nich także objawy psychiatryczne takie jak apatia, drażliwość, zaburzenia nastroju, stany lękowe, dezorientacja, halucynacje oraz zmiany zachowania i osobowości. Przebieg choroby był bardzo zróżnicowany. Część pacjentów umierała w początkowym, najbardziej intensywnym okresie choroby kiedy objawy były najsilniejsze i postępowały najgwałtowniej. Ci, którzy przeżyli często zmagali się z trwałymi zaburzeniami neurologicznymi. Jednym z najpoważniejszych powikłań był parkinsonizm poencefalityczny charakteryzujący się spowolnieniem ruchowym, sztywnością mięśni, mutyzmem i utratą spontanicznej aktywności.
Szacuje się, że encephalitis lethargica mogła doprowadzić do śmierci ponad 500 tysięcy osób na całym świecie, choć precyzyjne dane epidemiologiczne nie są dostępne. Do dziś nie udało się jednoznacznie ustalić przyczyny choroby. Ze względu na zbieżność czasową długo podejrzewano, że miała ona związek z pandemią grypy hiszpanki (lata 1918-1919), jednak badania nie potwierdziły tej hipotezy. Obecnie za najbardziej prawdopodobne uznaje się zarówno podłoże wirusowe, jak i mechanizmy autoimmunologiczne. Część badaczy przypuszcza, że chorobę mogła wywoływać nieznana infekcja wirusowa, natomiast inni wskazują, że kluczową rolę mogła odgrywać nieprawidłowa odpowiedź układu odpornościowego, prowadząca do uszkodzenia struktur mózgu. Nie wyklucza się również, że oba mechanizmy mogły współistnieć, a infekcja stanowiła czynnik inicjujący proces autoimmunologiczny.
W drugiej połowie XX wieku choroba ponownie znalazła się w centrum zainteresowania nauki dzięki neurologowi Oliverowi Sacksowi. W książce „Awakenings” opisał on pacjentów z późnymi powikłaniami encephalitis lethargica zwracając uwagę na długofalowe skutki dawnej epidemii.