Studenckie Koło Naukowe Młodych Biofizyków działa przy Instytucie Biofizyki Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Łódzkiego. Założone zostało w 1994 roku przez grupę ówczesnych studentów III roku specjalności biologia molekularna (pierwszym przewodniczącym Koła był Błażej Rychlik) i od tej pory działa nieprzerwanie, co roku przyjmując nowych członków. Grzegorz Bartosz (1994-1997), dr
Błażej Rychlik (1997-2000), dr hab. Łukasz Pułaski (od 2000 roku). W pracach Koła tradycyjnie czynny udział biorą najlepsi studenci specjalności biofizyka (kierunek biologia) i specjalności biotechnologia medyczna (kierunek biotechnologia), jednak jest ono otwarte również dla studentów innych specjalności i kierunków, a nawet innych wydziałów i szkół wyższych (mieliśmy członków – studentów matematyki, fizyki i chemii na UŁ, a także Politechniki Łódzkiej i Uniwersytetu Medycznego). Statutowym celem działalności Koła jest ułatwianie zainteresowanym pracą naukową studentom szybkiego włączenia się w tok realizowanych na Uniwersytecie Łódzkim badań eksperymentalnych i uzyskania znaczącego doświadczenia badawczego i dorobku naukowego jeszcze w trakcie studiów. Tradycyjnie członkami Koła są wyłącznie studenci I i II stopnia studiów wyższych – doktoranci mają na naszym Wydziale inne formy wspólnej aktywności naukowej. Zakres tematyczny realizowanych w ramach działalności SKNMB prac eksperymentalnych był zawsze uwarunkowany aktualnymi zainteresowaniami badawczymi łódzkiego środowiska naukowego i dlatego jest olbrzymi, obejmując w zasadzie całe spektrum współczesnych nauk biomedycznych, od fizyki medycznej i bioinformatyki przez biofizykę, biochemię, biologię komórki, biologię molekularną do medycyny klinicznej. Warto podkreślić, że wiele spośród prac eksperymentalnych realizowanych przez członków Koła ma charakter autorski i odbywa się w całości z inicjatywy danego członka, jedynie pod ogólnym nadzorem naukowym pracownika akademickiego – dzięki temu Koło ma reputację nie tylko miejsca szkolenia umiejętności technicznych i zdobywania dodatkowej wiedzy, ale przede wszystkim miejsca zdobywania (trudnego do nabycia w inny sposób) praktycznego doświadczenia w planowaniu doświadczeń, opracowywaniu i prezentacji własnych wyników, zdobywania środków na badania i ogólnie stawiania pierwszych kroków w zarządzaniu własną pracą naukową w zakresie badań podstawowych.
