Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk

Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk Witamy na oficjalnym profilu Instytutu Ochrony Przyrody PAN!

Znajdą tutaj Państwo informacje o wydarzeniach, seminariach, warsztatach, publikacjach oraz relacje z badań prowadzonych w Instytucie.

Przedstawiamy stanowisko Zgromadzenia Dyrektorów Instytutów Naukowych Polskiej Akademii Nauk w sprawie zwiększenia nakła...
26/05/2026

Przedstawiamy stanowisko Zgromadzenia Dyrektorów Instytutów Naukowych Polskiej Akademii Nauk w sprawie zwiększenia nakładów na naukę w Polsce.

https://www.iop.krakow.pl/files/430/stanowisko_zdin_3_procent_na_nauke_2026.pdf

PL Wizyta badawcza w Katedrze Biologii Morza i Biotechnologii UG w GdyniW ubiegłym miesiącu doktorantka IOP PAN, mgr Mar...
19/05/2026

PL Wizyta badawcza w Katedrze Biologii Morza i Biotechnologii UG w Gdyni

W ubiegłym miesiącu doktorantka IOP PAN, mgr Martyna Budziak, odbyła dwutygodniową wizytę badawczą w Pracowni Biotechnologii Morskiej Uniwersytetu Gdańskiego w Gdyni. Wyjazd został zrealizowany w ramach programu mini staży finansowanego z Funduszu Badań Własnych IOP PAN.
Prace prowadzone podczas wizyty koncentrowały się na analizie metabolitów sinic pochodzących z trzech eutroficznych zbiorników wodnych. W trakcie wizyty analizowano dane LC–MS/MS z wykorzystaniem specjalistycznego oprogramowania umożliwiającego identyfikację metabolitów oraz porównanie i wizualizację profili metabolicznych badanych prób.
Efekty współpracy zostaną zaprezentowane podczas najbliższej konferencji Polskiego Towarzystwa Fykologicznego, a uzyskane wyniki stanowią kolejny etap rozwijanej od kilku lat współpracy pomiędzy IOP PAN a UG w zakresie badań nad metabolitami sinic i ekologią wód śródlądowych.

Dziękujemy prof. Hannie Mazur-Marzec i dr. Robertowi Konkelowi za wieloletnią współpracę, wsparcie i możliwość realizacji wspólnych badań.

***

ENG Research visit at the Division of Marine Biology and Biotechnology UG in Gdynia

Last month, IOP PAS PhD student, MSc Martyna Budziak, completed a two-week research visit at the Division of Marine Biotechnology, University of Gdańsk in Gdynia. The visit was supported through the mini-internship programme funded by the internal research funds of the INC PAS.
The work carried out during the visit focused on the analysis of cyanobacterial metabolites originating from three eutrophic water bodies. During the visit, LC–MS/MS data were analysed using specialised software enabling metabolite identification as well as comparison and visualisation of metabolic profiles across the studied samples.
The outcomes of this collaboration will be presented at the upcoming conference of the Polish Phycological Society. The obtained results represent another step in the long-term collaboration between INC PAS and the UG focused on cyanobacterial metabolites and freshwater ecology research.

We thank Prof. Hanna Mazur-Marzec and Dr. Robert Konkel for their long-standing collaboration, support and hospitality.

Wydział Oceanografii i Geografii Uniwersytetu Gdańskiego

Czy postrzeganie dzikiej przyrody przez mieszkańców Ameryk może mieć związek z europejską kolonizacją? - nowa publikacja...
15/05/2026

Czy postrzeganie dzikiej przyrody przez mieszkańców Ameryk może mieć związek z europejską kolonizacją? - nowa publikacja!

Sposób, w jaki ludzie postrzegają i traktują dziką przyrodę i dzikie zwierzęta może różnić się w zależności od regionu świata. W pierwszym międzynarodowym badaniu dotyczącym wartości związanych z dziką przyrodą, zespół badawczy pod kierownictwem profesora Michaela Manfredo z Warner College of Natural Resources, Colorado State University (USA), z udziałem dr Agnieszki Olszańskiej z Instytutu Ochrony Przyrody PAN, odkrył wyraźną różnicę między poglądami np. mieszkańców Ameryki Łacińskiej, a postawami mieszkańców USA i Kanady – i przypisał te rozbieżności m.in. wpływom europejskiej kolonizacji sprzed wieków.

Badanie pokazuje, że w Ameryce Łacińskiej dzika przyroda jest traktowana jako część wspólnoty społecznej, zasługująca na prawa podobne do ludzkich – wartość tę badacze nazywają „mutualizmem” czy też dążeniem do współistnienia. Z kolei w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie przyroda postrzegana jest głównie jako zasób wykorzystywany przez ludzi – tę wartość określono mianem „dominacji”.
Poglądy te pokrywają się z wartościami krajów kolonizatorskich, które tworzyły instytucje na półkuli zachodniej: Brytyjczyków w Ameryce Północnej oraz Hiszpanów i Portugalczyków w Ameryce Łacińskiej. Wielka Brytania i kraje północnej Europy były bardziej zorientowane na dominację niż południe Europy, które sprzyjało współistnieniu.

Badania te, opublikowane 15 maja w czasopiśmie Nature Sustainability, potwierdzają wcześniejsze analizy wskazujące, że historia kolonializmu pomaga wyjaśnić m.in. obecne różnice kulturowe między Ameryką Północną a Południową.

„Instytucje brytyjskie sprzyjały zakładaniu osad, podczas gdy instytucje hiszpańskie i portugalskie koncentrowały się na wykorzystywaniu zasobów, takich jak np. złoto” – powiedział główny autor publikacji, Michael Manfredo, profesor w Warner College of Natural Resources, Colorado State University (USA). „Co więcej, tradycja religijna krajów północnej Europy i dominujący tam protestantyzm, kładły nacisk na panowanie człowieka nad naturą, w przeciwieństwie do tradycji Europy Południowej. Dzisiejsze wartości są spójne z tymi różnicami”.

Profesor Manfredo wraz z zespołem badaczy wskazuje na przemiany religijne i społeczne w północnej Europie w XVI i XVII wieku, które nakładały na protestantów obowiązek podporządkowania sobie otoczenia, w tym dziej przyrody. Z kolei w krajach historycznie katolickich częściej dominowało przekonanie o potrzebie zgodnego współistnienia ze światem przyrody i traktowania dzikich zwierząt jako części wspólnoty.

Wnioski oparto na badaniu przeprowadzonym wśród blisko 18 500 osób w 33 krajach obu Ameryk i Europy. Odpowiedzi respondentów rozłożyły się na spektrum między współistnieniem a dominacją, a wartości związane z przyrodą znacząco różniły się między poszczególnymi państwami. Mieszkańcy Ameryki Północne i krajów północnoeuropejskich deklarują chęć współistnienia, ale są bardziej zorientowani na korzystanie z przyrody niż mieszkańcy Ameryki Łacińskiej i reszty Europy. Mieszkańcy krajów Ameryki Łacińskiej, częściej niż mieszkańcy krajów kolonizatorskich, Hiszpanii i Portugalii, bardzo rzadko wskazywali na przyrodę jako zasób do wykorzystywania, a raczej jako wartość i część wspólnoty z którą się współistnieje.

Wpływ ludności rdzennej na wartości w Ameryce Łacińskiej

Badanie wykazało, że rdzenni mieszkańcy obu Ameryk kładą silny nacisk na współistnienie człowieka z przyrodą. Ma to kluczowe znaczenie, ponieważ w czasie kolonizacji Ameryka Łacińska była zamieszkana przez znacznie liczniejszą grupę rdzennych mieszkańców niż północ kontynentu.
Według profesora Manfredo, w okresie kolonizacji w Ameryce Łacińskiej istniały potężne cywilizacje i prężne miasta, a populacja rdzennej ludności liczyła co najmniej 50 milionów osób. Można więc wysnuć wniosek, że dzisiejsze poczucie bliskości z naturą narodziło się tam dzięki wymieszaniu się kultur. Poglądy przybyszów z Hiszpanii i Portugalii okazały się bowiem bardzo zbliżone do wartości wyznawanych przez tamtejsze ludy, co pozwoliło im wspólnie wypracować oparty na szacunku stosunek do dzikiej przyrody.

Zastosowanie w praktyce

To, jak postrzegamy i jaką wartością jest dla nas dzika przyroda, ma ogromny wpływ na sposób, w jaki państwa nią zarządzają i chronią. Badacze zauważyli, że gdy międzynarodowe organizacje próbują narzucać swoje koncepcje ochrony przyrody w innych krajach, często dochodzi do sporów, ponieważ każda kultura ma inne podejście.

Jak podkreśla profesor Manfredo: „Ochrona dzikiej przyrody to wyzwanie dla całego świata, ale bez zrozumienia lokalnych różnic trudno będzie osiągnąć sukces. To, co jest naturalne i dopuszczalne w jednym państwie, w innym może budzić sprzeciw i być nie do przyjęcia”.
W krajach, gdzie dominuje przekonanie o wyższości człowieka nad naturą, uśmiercanie zwierząt jest powszechnym sposobem rozwiązywania konfliktów z dziką przyrodą. Z kolei tam, gdzie stawia się na współistnienie z przyrodą, na taki krok instytucje powołane do ochrony przyrody czy obywatele decydują się tylko w ostateczności – np. w sytuacji gdy życie ludzkie jest bezpośrednio zagrożone.
W badaniu sprawdzano m.in. czy w sytuacjach konfliktowych respondenci deklarowali uśmiercanie zwierząt jako jedną z metod rozwiązywania takiego konfliktu. Rozważano różne opcje stosowania kontroli poprzez odstrzał, np. w przypadku niszczenia upraw, powodowania kolizji drogowych, przenoszenia chorób czy ataków na zwierzęta hodowlane i domowe. „W Ameryce Północnej odstrzał czy kontrola letalna dzikich zwierząt to podstawowa metoda rozwiązywania konfliktów” – wyjaśnia profesor Manfredo. „Stosuje się ją niemal wszędzie: od dbania o bezpieczeństwo i ochronę rolnictwa, po walkę z gatunkami inwazyjnymi, które zagrażają lokalnej przyrodzie”.

Wartości ewoluują powoli

Badanie wykazało, że wartości dotyczące przyrody są trwałe i mają głębokie korzenie historyczne. Współautorka badania, profesor Tara Teel, Warner College of Natural Resources, Colorado State University (USA), podkreśliła, że organizacje zajmujące się ochroną przyrody muszą zrozumieć, iż „zaprojektowanie” zmian w tak głęboko zakorzenionych przekonaniach może być niemożliwe. „Jeśli chcemy skutecznie chronić przyrodę, musimy zrozumieć i uszanować zasady, którymi kierują się ludzie w danym regionie” – wyjaśnia badaczka. Zauważa jednak, że wielkie zmiany w kulturze są możliwe, czego dowodem są organizacje zajmujące się ochroną przyrody i ruchy na rzecz praw zwierząt, które sprawiają, że powoli zaczynamy traktować dziką przyrodę jako wartość i powoli uczymy się na nowo współistnienia.

Profesor Teel dodaje, że w samych Stanach Zjednoczonych widać już wyraźną zmianę: ludzie przestają chcieć jedynie korzystać z zasobów naturalnych, a zaczynają dążyć do współistnienia z dziką przyrodą. Dlatego tak ważne jest, by dyskutować i współpracować, oraz badać oczekiwania społeczne i wartości jakimi kierują się obywatele.

Przygotowano na podstawie komunikatu prasowego Colorado State University (USA)

Manfredo, M.J., Teel, T.L., Ghasemi, B. et al. Enduring cultural legacies affect Euro-American wildlife values. Nat Sustain (2026). https://doi.org/10.1038/s41893-026-01825-8

Link do artykułu: https://www.nature.com/articles/s41893-026-01825-8

***

Research traces American wildlife values to European colonization - new publication!

How people view and treat wild animals can vary dramatically from one part of the world to another. In the first international study of wildlife values, research led by Colorado State University found a distinct difference between Latin American views toward wildlife and those in the United States and Canada – and traced the divergence in views to European colonization centuries ago.

The study shows that Latin America regards wildlife as part of the social community, deserving of rights like humans – a value the researchers call “mutualism” – while the United States and Canada largely view wildlife as a resource for use by humans – a value they label “domination.” These views align with the colonizing countries that established institutions in the Western Hemisphere: Britain in North America and Spain and Portugal in Latin America. Britain and northern Europe were more domination oriented than southern Europe, which favored mutualism.

This research, published May 15 in Nature Sustainability, reinforces past studies showing that colonizing institutions can help explain current cultural differences between North and South America.

“British institutions fostered the establishment of settlements, while Spanish and Portuguese institutions focused on the extraction of resources such as gold,” said lead author Michael Manfredo, a professor in CSU’s Warner College of Natural Resources. “Moreover, the religious orientation of the countries of northern Europe called for human domination, which was not the case in southern Europe. Today’s values are consistent with these differences.”

Manfredo pointed to a religious and social shift in northern Europe in the 16th and 17th centuries that commanded Protestant followers to control their environment, including the animals that lived there. Alternatively, countries that were historically Catholic were more likely to hold mutualist views.
Findings are based on a survey of nearly 18,500 people in 33 American and European countries. Survey responses fell along a spectrum between mutualism and domination, and wildlife values varied considerably across countries.

Results showed that North America and northern European countries have high levels of mutualism but are more domination oriented than Latin America and the rest of Europe. Latin America has low levels of domination and very high levels of mutualism – higher even than the colonizing countries, Spain and Portugal.

Indigenous people influenced wildlife values in Latin America

The study found that people with Indigenous ancestry across the Americas are strongly mutualistic, and Latin America had larger Indigenous populations when it was colonized.

“At the time of European colonization, there were large cities and significant numbers of Indigenous people in Latin America – 50 million people or more,” Manfredo said. “We would conclude that the current values of mutualism there arose through the acculturation of the reasonably compatible views toward wildlife among Iberians and Indigenous people.”

Real-world application

The difference in values has important implications for wildlife management policies. Differing values can cause conflict when cross-cultural organizations try to apply their conservation ideas to other parts of the world, the researchers said.

"Sustaining wildlife is a global problem, and unless you take into consideration the cultural differences, success will be difficult,” Manfredo said. "What is acceptable practice in one country may be unacceptable in others."

Lethal control is a common way of dealing with human-wildlife conflict in countries with higher levels of domination. Countries with higher levels of mutualism tend to support lethal control only in extreme situations of harm to humans.

The survey asked whether lethal control should be used in various conflict scenarios, such as crop damage, vehicle collisions, zoonotic disease, attacks on pets or livestock, and attacks on humans.

"Lethal control is North America’s fundamental way of dealing with human-wildlife conflict,” Manfredo said. “It is used for a wide variety of purposes, including safety, agricultural production and limiting invasive species.”

Wildlife values evolve slowly

The study demonstrated that wildlife values are persistent and have deep historical roots.

Study author Tara Teel, a CSU professor and interim head of the Department of Human Dimensions of Natural Resources, said it’s important for conservation organizations to understand that it might not be possible to engineer changes to such deep-rooted values.

“We need to work within the value sets that exist in different places and understand those to be effective in conservation,” she said.

Broad cultural value shifts can and do happen, she noted, pointing to animal rights movements in various parts of the world that slowly move the needle toward mutualism.

In previous research, Manfredo and Teel have worked with state wildlife agencies in the U.S. to evaluate public values toward wildlife and how they are changing over time.

“We see in the United States a shift away from domination toward more mutualist values due to modernization forces like increased income, education and urbanization,” Teel said, adding that it’s important to regularly monitor public opinion to assess whether agencies’ policies align with the populations they serve.

adapted from a release by Colorado State University

Manfredo, M.J., Teel, T.L., Ghasemi, B. et al. Enduring cultural legacies affect Euro-American wildlife values. Nat Sustain (2026). https://doi.org/10.1038/s41893-026-01825-8

Link to the article: https://www.nature.com/articles/s41893-026-01825-8

Wizyta w Górskim Ogrodzie Botanicznym w ZakopanemWiosna w pełni, a nasz Górski Ogród Botaniczny w Zakopanem tętni kolora...
14/05/2026

Wizyta w Górskim Ogrodzie Botanicznym w Zakopanem

Wiosna w pełni, a nasz Górski Ogród Botaniczny w Zakopanem tętni kolorami i zapachami!

Pod koniec kwietnia odwiedzili nas uczniowie z klasy architektury krajobrazu i arborystyki z Zespół Szkół Budowlanych im. dra Władysława Matlakowskiego w Zakopanem. Pod czujnym okiem Pani Ewy Samulak młodzież miała okazję poznawać i rozpoznawać gatunki roślin kwitnących wiosną - tych dobrze znanych, ale też takich, obok których łatwo przejść bez zauważenia. To była nie tylko lekcja botaniki w terenie, ale także świetna okazja do obserwowania przyrody tam, gdzie natura budzi się do życia najpiękniej - u stóp Tatr. Cieszymy się, że możemy dzielić się wiedzą i inspirować młodych pasjonatów zieleni oraz ochrony przyrody. Kto wie, może wśród naszych gości rosną przyszli projektanci wyjątkowych ogrodów i opiekunowie miejskiej zieleni?

Zdjęcia: E. Samulak

***

Visit to the Mountain Botanical Garden in Zakopane

Spring is in full bloom, and our Botanical Garden in Zakopane is bursting with colors and fragrances! At the end of April, we had the pleasure of welcoming students of landscape architecture and arboriculture from Zespół Szkół Budowlanych im. dra Władysława Matlakowskiego. Under the guidance of Ms. Ewa Samulak, the students learned how to identify various species of spring-blooming flowers - from well-known plants to those that can easily go unnoticed. It was not only an outdoor botany lesson, but also a wonderful opportunity to observe nature awakening to life in one of the most beautiful settings - at the foot of the Tatra Mountains. We are happy to share our knowledge and inspire young enthusiasts of greenery and nature conservation. Who knows, perhaps among our visitors are future landscape designers and caretakers of urban green spaces?

Photos: E. Samulak

"Motyle i badyle" – fotorelacjaZapraszamy na relację z czwartych warsztatów cyklu „Motyle i badyle”, organizowanego prze...
11/05/2026

"Motyle i badyle" – fotorelacja

Zapraszamy na relację z czwartych warsztatów cyklu „Motyle i badyle”, organizowanego przez Muzeum Narodowe w Krakowie przy współudziale naszego Instytutu zatytułowanych „Oko i mimikra, czyli o tym, jak widzą ludzie i zwierzęta".

W części muzealnej najmłodsi uczestnicy dowiedzieli się m.in. czym jest wzrok i jak bardzo przydaje się on w muzeum. Oczy pozwalają dostrzegać kolory, kształty, obrazy oraz rzeźby stworzone przez artystów. Dzięki wzrokowi można obserwować rośliny, zwierzęta i owady. Ale czy zawsze to, co widzimy, jest prawdziwe? Może nasze oczy i mózg czasem płatają nam figle? A może artyści i natura celowo próbują nas trochę zmylić? Podczas zajęć dzieci poznały dzieła sztuki abstrakcyjnej. Zastanawiały się, jak działa ludzki wzrok i dlaczego ulega złudzeniom optycznym.

W części przyrodniczej uczestnicy mogli z bliska przyjrzeć się budowie ludzkiego oka, oglądając jego model w dużym powiększeniu. Dzieci dowiedziały się również, w jaki sposób świat widzą owady i inne zwierzęta, a także zastanawiały się, czy abstrakcja występuje również w świecie przyrody. Poznaliśmy pojęcia mimikry i mimetyzmu oraz odkrywaliśmy, co można dostrzec przy użyciu światła UV, a czego na co dzień nie widzą ludzkie oczy. Podczas zajęć dzieci mogły przyjrzeć się także cyklowi życiowemu motyli, oglądając ich poczwarki i postacie dorosłe. Ciekawostką, była również możliwość zobaczenia kokonów murarki ogrodowej. Dzieci przyglądały się pod mikroskopem budowie skrzydeł motyli oraz oglądały oczy bzyga. Sprawdziły również, jakie owady można spotkać w Parku Jordana — z pomocą prowadzących, przy użyciu specjalnych pudełeczek, dzieci łapały, oglądały, oznaczały, a następnie bezpiecznie wypuszczały na wolność spotkane owady.

Wszystkim uczestnikom dziękujemy za zaangażowanie i wspólną dobrą zabawę!

Warsztaty poprowadziły: Anna Pomykalska (MNK), mgr Dominika Twaróg (IOP PAN) oraz dr Małgorzata Łaciak (IOP PAN).
Koordynacja całego cyklu warsztatów: Marta Hernik (MNK).

Fot. Katarzyna Maziarz-Górka (MNK), Małgorzata Łaciak (IOP PAN), Dominika Twaróg (IOP PAN).

***

Zajęcia skierowane są do dzieci w wieku 4–6 lat oraz ich opiekunów. Uczestnicy mają okazję poznać eksponaty z różnych oddziałów muzeum, a także odkrywać uroki pobliskiej przyrody. Możliwość zapisów na kolejne warsztaty pod linkiem: https://mnk.pl/.../motyle-i-badyle-warsztaty-przyrodnicze...
Warsztaty odbyły się w ramach projektu „Biblioteka Książąt Czartoryskich – rozbudowa i modernizacja oddziału Muzeum Narodowego w Krakowie”, współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat, Środowisko 2021–2027.

PL Seminarium IOP PAN!Serdecznie zapraszamy na seminarium Instytutu Ochrony Przyrody PAN, które odbędzie się w poniedzia...
05/05/2026

PL Seminarium IOP PAN!

Serdecznie zapraszamy na seminarium Instytutu Ochrony Przyrody PAN, które odbędzie się w poniedziałek 11 maja 2026 r. o godzinie 13:00 w sali konferencyjnej (Mickiewicza 33, Kraków) oraz online (link poniżej). Naszą prelegentką będzie Federica Bordogna (IOP PAN), która zaprezentuje referat pt. "The role of global wind regimes in avian body size and shape evolution".

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych!
Link do transmisji online: https://teams.microsoft.com/dl/launcher/launcher.html?url=%2F_%23%2Fmeet%2F331987674873452%3Fp%3DSPWK9emkVLjIr2tWda%26anon%3Dtrue&type=meet&deeplinkId=10568518-3355-42cd-867e-35b5760fb1a6&directDl=true&msLaunch=true&enableMobilePage=true&suppressPrompt=true

***

EN IOP PAN Seminar!

We would like to invite you to our seminar, which will take place on Monday 11th May 2026 at 1:00 p.m. in the IOP PAN conference hall (Mickiewicza 33, Kraków) and online (link below). Our speaker will be Federica Bordogna (IOP PAN). She will give a talk entitled "The role of global wind regimes in avian body size and shape evolution".

Everyone is welcome!
Link to online streaming: https://teams.microsoft.com/dl/launcher/launcher.html?url=%2F_%23%2Fmeet%2F331987674873452%3Fp%3DSPWK9emkVLjIr2tWda%26anon%3Dtrue&type=meet&deeplinkId=10568518-3355-42cd-867e-35b5760fb1a6&directDl=true&msLaunch=true&enableMobilePage=true&suppressPrompt=true

Z przyjemnością informujemy, że Komisja Ewaluacji Nauki pozytywnie oceniła jakość kształcenia w Szkole Doktorskiej Nauk ...
04/05/2026

Z przyjemnością informujemy, że Komisja Ewaluacji Nauki pozytywnie oceniła jakość kształcenia w Szkole Doktorskiej Nauk Przyrodniczych i Rolniczych, współtworzonej przez nasz Instytut. Komisja potwierdziła wysoki poziom organizacyjny, dydaktyczny i naukowy Szkoły, oraz doceniła jej interdyscyplinarność i umiędzynarodowienie. Ocena obejmowała okres od 1 października 2019 roku do 11 maja 2025 roku.

Więcej informacji: https://botany.pl/pl/news-events-pl/news-pl/1727-doctoral-school-of-natural-and-agricultural-sciences-awarded-positive-evaluation-of-education-quality-pl?fbclid=IwY2xjawRldP9leHRuA2FlbQIxMABzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeIlg0FG4Gz4XQ5gwcC3vXszBaGSbjsUMUOG-RLuUfqPzWsptdaO9dfy_wNPk_aem_u4b-EVL1yX6Eoviondpayg

Dobra wiadomość! 🎓 Szkoła Doktorska Nauk Przyrodniczych i Rolniczych otrzymała pozytywną ocenę jakości kształcenia ✅. Komisja Ewaluacji Nauki potwierdziła wysoki poziom organizacyjny, dydaktyczny i naukowy Szkoły, doceniając także jej interdyscyplinarność i umiędzynarodowienie.

👉 Więcej informacji na naszej stronie:
https://botany.pl/pl/news-events-pl/news-pl/1727-doctoral-school-of-natural-and-agricultural-sciences-awarded-positive-evaluation-of-education-quality-pl

🌿

Foto: pexels.com

30/04/2026

Sympozjum Krakowskiego Interdyscyplinarnego Centrum Naukowego „KrakInCeN”

Informujemy, że 15 maja 2026 r. w Instytucie Katalizy i Fizykochemii Powierzchni im. Jerzego Habera Polskiej Akademii Nauk w Krakowie
(ul. Niezapominajek 8 ) odbędzie się Sympozjum Krakowskiego Interdyscyplinarnego Centrum Naukowego „KrakInCeN”, do którego należy również Instytut Ochrony Przyrody PAN.

W ramach Sympozjum referaty wygłoszą m.in. dr inż. Arkadiusz Frohlich oraz dr Jolanta Pilch z naszego Instytutu:

15.05.2026 r. 12:45
dr inż. Arkadiusz Frohlich „Natural tree maintenance: an underappreciated element of urban biodiversity conservation”
dr Jolanta Pilch „Rekonstrukcja zmian paleośrodowiska polskich Karpat zachodnich w późnym glacjale i wczesnym holocenie (15-10 tys. lat temu) w oparciu o analizy multi-proxy osadów wybranych torfowisk osuwiskowych”

Sympozjum ma charakter otwarty i odbędzie się w formule hybrydowej.

Rejestracja i szczegółowe informacje: https://icnfcm.ifj.edu.pl/sympozjum-krakowskiego-interdyscyplinarnego-centrum-naukowego-krakincen/?fbclid=IwY2xjawRgA99leHRuA2FlbQIxMABzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEehRR41pGpRAk50eTv8W3Vil0PSGv7n8j5jb6u27eJkZzdNH_dA8vxX_rGsm0_aem_Z2YwlIfVPTeXe4MCJSUXhw

Naukowiec z naszego Instytutu w Zarządzie Stowarzyszenia Malakologów Polskich Dr Anna Lipińska, reprezentująca Instytut ...
30/04/2026

Naukowiec z naszego Instytutu w Zarządzie Stowarzyszenia Malakologów Polskich

Dr Anna Lipińska, reprezentująca Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, została wybrana na stanowisko zastępcy prezesa Zarządu Stowarzyszenia Malakologów Polskich na nową kadencję. W swojej pracy naukowej zajmuje się ekologią i ochroną mięczaków, ze szczególnym uwzględnieniem rzadkich i zagrożonych gatunków.

Gratulujemy wszystkim nowo wybranym członkom Zarządu!

***

A Researcher from Our Institute on the Board of the Association of Polish Malacologists

Dr Anna Lipińska, representing the Institute of Nature Conservation of the Polish Academy of Sciences in Kraków, has been elected Vice President of the Board of the Association of Polish Malacologists for the new term. Her research focuses on the ecology and conservation of molluscs, with particular emphasis on rare and threatened species.

Congratulations to all newly elected Board members!

🛎 Uwaga, uwaga! 🛎
Podczas Jubileuszowego XL Krajowego Seminarium Malakologicznego 🐌 w Krakowie odbyło się walne sprawozdawczo-wyborcze zebranie Stowarzyszenie Malakologów Polskich.

Z ogromną dumą 🤗 informujemy, że aż pięcioro członków Stowarzyszenia z Krakowa zostało powołanych do jego Zarządu! Wśród nich są przedstawiciele Wydział Biologii UJ, Centrum Edukacji Przyrodniczej UJ oraz Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk. Taka drużyna naprawdę ma moc!

Z przyjemnością przedstawiamy sylwetki osób z nowego Zarządu i trzymamy kciuki za realizację ambitnych planów!

🐌 Prezes: dr Anna Maria Łabęcka, pracuje w Instytut Nauk o Środowisku UJ, gdzie prowadzi badania na styku ekologii i biologii ewolucyjnej, wykorzystując techniki histologiczne. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się na poznaniu strategii życiowych małży słodkowodnych, w tym fenologii ich rozrodu w środowiskach o zróżnicowanych warunkach termicznych traktowanych jako naturalne laboratoria badań nad zmianą klimatu.
Szczególną uwagę poświęca procesom kolonizacji środowisk przez gatunki inwazyjne (głównie Sinanodonta woodiana oraz kompleksu Corbicula). Analizuje także przyczyny masowych śmiertelności małży i ich wrażliwość na czynniki środowiskowe. Bada interakcje małży w innymi organizmami (przywrami digenicznymi, różanką). W swojej pracy łączy badania terenowe z analizami laboratoryjnymi i mikroskopowymi.

Prowadzi zajęcia dydaktyczne m.in. na kursach „Naukowe podstawy ochrony przyrody” oraz „Ekosystemy wodne – struktura i funkcjonowanie”. Aktywnie popularyzuje naukę, współpracuje z portalem Nauka dla Przyrody.

Jest członkinią Stowarzyszenia Malakologów Polskich, Polskie Towarzystwo Hydrobiologiczne oraz Freshwater Biological Association.

🐌 Zastępca Prezesa: dr Anna Lipińska, pracuje w Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk. W swojej pracy badawczej zajmuje się ekologią i biologią mięczaków, koncentrując się przede wszystkim na strategiach życiowych ślimaków i małży słodkowodnych. Analizuje ich rozwój oraz strukturę i dynamikę populacji w zróżnicowanych warunkach środowiskowych, poszukując zależności między cechami biologicznymi a czynnikami siedliskowymi.

Szczególnym obszarem jej zainteresowań są gatunki rzadkie i zagrożone, w tym ślimaki z rodzaju Vertigo, dla których prowadzi badania mające znaczenie zarówno poznawcze, jak i aplikacyjne w ochronie przyrody. W swojej pracy łączy badania terenowe z analizami laboratoryjnymi, co pozwala na szczegółowe poznanie procesów zachodzących na poziomie organizmu i populacji.

Uczestniczy w projektach związanych z monitoringiem przyrodniczym oraz oceną stanu siedlisk, a także w opracowywaniu ekspertyz środowiskowych. Jej działalność naukowa wpisuje się w szerszy kontekst badań nad funkcjonowaniem ekosystemów wodnych i podmokłych oraz ochroną ich bioróżnorodności.

Jest członkinią Stowarzyszenia Malakologów Polskich, Polskie Towarzystwo Hydrobiologiczne oraz Freshwater Mollusk Conservation Society.

🐌 Skarbnik: dr Aleksandra Jaszczyńska, pracuje w Instytut Zoologii i Badań Biomedycznych UJ. Prowadzi badania nad systematyką, ewolucją oraz filogenetyką słabo poznanych ślimaków słodkowodnych należących do nadrodziny Truncatelloidea.

Jej najważniejszym celem jest poznanie i ochrona bioróżnorodności fauny podziemnej, w tym stygobiontycznych, milimetrowych ślimaków występujących na Bałkanach. Badania te wymagają nie tylko analizy cech morfologicznych, lecz także sięgania do ich DNA – czyli zastosowania podejścia integratywnego.

Jest członkinią Stowarzyszenia Malakologów Polskich.

🐌 Sekretarz: dr hab. Sebastian Hofman, prof. UJ, pracuje w Instytut Zoologii i Badań Biomedycznych UJ. Zajmuje się głównie analizą zmienności genetycznej w różnych grupach ślimaków (a także innych grupach zwierząt), ze szczególnym uwzględnieniem ich filogenezy, biogeografii oraz taksonomii. Badania prowadzi między innymi w obrębie dwóch dużych nadrodzin ślimaków: wodnych Truncatelloidea oraz lądowych Helicoidea.

W swojej pracy wykorzystuje metody barkodingu DNA oraz podejście taksonomii integratywnej w celu określenia rzeczywistej zmienności gatunkowej i poziomu bioróżnorodności badanych grup, ustalenia ich powiązań filogenetycznych, a także lepszego zrozumienia zróżnicowania biologicznego oraz potrzeb ochrony badanych siedlisk.

Jest członkiem Stowarzyszenia Malakologów Polskich.

🐌 Członek Zarządu: dr Kamila Zając-Garlacz: malakolożka związana z Centrum Edukacji Przyrodniczej UJ. W swojej pracy badawczej zajmuje się genetyką mięczaków, koncentrując się na zagadnieniach filogenezy i filogeografii wybranych gatunków. Współpracuje z malakologami z Polski i Europy, uczestnicząc w projektach badawczych dotyczących różnorodności i ewolucji ślimaków.

W ostatnich latach prowadzi badania terenowe w Tatrzańskim Parku Narodowym, skupiając się na ślimakach lądowych z rodzaju Faustina. Szczególną uwagę poświęca gatunkom chronionym w Polsce – Faustina cingulella (ślimak tatrzański) oraz Faustina rossmaessleri (ślimak Rossmasslera).

Jest członkinią Stowarzyszenia Malakologów Polskich.

***
Uniwersytet Jagielloński
Wydział Biologii UJ
Malakologia
Freshwater mussels Europe

Adres

Aleja Adama Mickiewicza 33
Kraków
31-120

Godziny Otwarcia

Poniedziałek 08:00 - 15:00
Wtorek 08:00 - 15:00
Środa 08:00 - 15:00
Czwartek 08:00 - 15:00
Piątek 08:00 - 15:00

Telefon

+48123703514

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Firmę

Wyślij wiadomość do Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk:

Udostępnij

Kategoria