Instytut Filozofii UJ sięga swym rodowodem przełomu XIV/XV stulecia, co czyni go nie tylko bardzo starym i zmurszałym, co pełnym tradycji i dobrych duchów. 600 lat tradycji odcisnęło się wieloma pokoleniami badaczy takich jak: Sebastian Petrycy z Pilzna (1554- 1626), Jan Brożek (1585-1652), czyli Ioannes Broscius, Szymon Stanisław Makowski, Józefa Alojzego Putanowicza, Marcin Świątkowski, Hugo Koł
łątaj, Jan Śniadecki, Michał Wiszniewski, Maurycy Straszewski. A nieco bliżej naszych czasów gościnnie wraz ze swoim mesjanizmem Wincenty Lutosłwaski, oraz klasyk, którego duch po dziś dzień mieszka w korytarzach Roman Ingarden, oraz Izydora Dąbska. Przede wszystkim świadomość, budowaną od pokoleń, jak ważne jest myślenie, kształtujące człowieka, umożliwiające mu na otwarte spojrzenie na rzeczywistość. Wielość metod, analiz i koncepcji to możliwości, drzwi percepcji, otwieranych ciągle i ciągle bez końca, rozwijających nie tylko poznanie, ale samo życie, pozwalających radzić sobie z tym, co nas otacza. Co nam to daje we współczesnym świecie? Co przynosi w płynnej nowoczesności, ponowoczesności, nieustannym szumie i zgiełku komunikacji, wielości przekaźników i informacji, ale również szybkich zmian kulturowych, pojawiających się nowych czynników społecznych, oraz wirującego dookoła nas wielonarodowego i wieloaspektowego świata? Człowiek obecnie potrzebuje nie tyle wiedzy – ta jest oczywistym aspektem naszych decyzji i kompetencji – co zdolności poszukiwania i rozumienia, rozpoznawania co do nas mówią w wielu językach, kodach i symbolach. Zrozumienia i krytycznej zdolności oceny coraz to nowszych informacji, modeli i możliwości jakie się przed nami wyłaniają.
