10/08/2026
W najnowszej pracy przeglądowej mgr inż. Andrzej Günther i prof. Barbara Bednarczyk-Cwynar analizują, w jaki sposób polimerowe nanonośniki i nowoczesne platformy dostarczania leku mogą pomóc wykorzystać potencjał kwasu oleanolowego.
W pracy omówiono m.in. nanocząstki PLA/PLGA, układy PEGylowane, micele, nanogele, systemy oparte na kwasie hialuronowym, hydrożele, membrany włókniste, lokalne systemy depot oraz mikroigły.
Istotnym elementem publikacji jest spojrzenie wykraczające poza samo „zwiększenie rozpuszczalności” OA. Autorzy zwracają uwagę na cały proces projektowania skutecznego systemu dostarczania — od kontrolowanego uwalniania i stanu fizycznego substancji, przez retencję w tkance i odpowiednią drogę podania, aż po bezpieczeństwo, powtarzalność produkcji oraz realne możliwości translacji do zastosowań klinicznych.
Szczególnie perspektywiczne wydają się zastosowania miejscowe i ukierunkowane tkankowo, m.in. w dermatologii, łuszczycy, gojeniu ran oraz chorobie zwyrodnieniowej stawów.
Autorzy pokazują, że kluczowe pytanie nie brzmi już: „czy kwas oleanolowy można zamknąć w nanonośniku?”, lecz jak zaprojektować system, który dostarczy OA do właściwego miejsca, w odpowiedniej ilości i przez odpowiedni czas, a jednocześnie będzie miał realny potencjał dalszego rozwoju jako produkt leczniczy.
Publikacja została również wysoko oceniona przez redakcję czasopisma Micromachines. Dodatkowym wyróżnieniem jest wybór artykułu jako kandydata na cover story nadchodzącego numeru czasopisma.
Link:
Oleanolic acid is a naturally occurring pentacyclic triterpenoid with broad preclinical promise in inflammation, oxidative stress, liver injury, metabolic disorders, cancer-related models, skin disease, and wound repair. Its further development, however, is constrained by poor aqueous solubility, lo...