21/08/2026
15 VIII AD 2026 przypadła kolejna rocznica Cudu nad Wisłą. Była to jedna z najważniejszych bitew w historii świata, bitwa, która ochroniła Polskę, Europę i Chrześcijaństwo przed zalewem bolszewickiej barbarii. Do zwycięstwa przyczyniło się wiele czynników: i geniusz głównego autora zwycięstwa, generała Tadeusza Jordan-Rozwadowskiego, i działania generała Józefa Hallera (Filistra i Protektora Baltii, później Prezesa Koła Filistrów Baltii) jako Generalnego Inspektora Armii Ochotniczej i dowódcy Frontu Północnego (najtrudniejszego odcinka w całej bitwie) oraz szefa sztabu Frontu Północnego Włodzimierza Zagórskiego (wówczas podpułkownika, później generała), i wsparcie duchowe Kościoła katolickiego, i zabiegi dyplomatyczne doktora Romana Dmowskiego (Filistra i Ojca Baltii), które ułatwiły uzyskanie wsparcia z zagranicy, i sukcesy polskich szyfrantów w dekodowaniu bolszewickich meldunków i zakłócaniu ich komunikacji, i mobilizacja warstw ludowych przez Wincentego Witosa etc.
Po polskiej stronie walczyli lotnicy amerykańscy, francuscy doradcy wojskowi, Biali Rosjanie, Białorusini czy Tatarzy (siły węgierskie nie zostały przepuszczone do Polski przez wrogi, masoński rząd Czechosłowacji). Należy jednak pamiętać, iż jest to zwycięstwo polskiego oręża, w którym udział sił obcych był znikomy (poza węgierskimi dostawami amunicji i francuskimi dostawami broni). Próby wyolbrzymiania obcego wsparcia na doraźny użytek polityczny należy uznać za działania tyle nieetyczne i niehonorowe, co również krótkowzroczne z punktu widzenia dalekosiężnych interesów Polski.
Pamiętajmy o tej wielkiej wiktorii polskiego oręża, czcijmy zwycięstwa nie klęski oraz nie pozwólmy umniejszać polskich sukcesów i rozwadniać ich przesadzonymi laurkami na cześć obcych.
Cześć i chwała Bohaterom!
