Katedra Konserwatorstwa wywodzi się z tradycji naukowej i dydaktycznej Katedry Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa, która powstała na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w roku 1946. Jerzy Remer – przedwojenny generalny konserwator zabytków RP, historyk sztuki, wieloletni dyrektor Muzeum Okręgowego w Toruniu. Wprowadzony przez niego program nauczania stwarzał studentom możliwości
zdobywania kwalifikacji zarówno w dziedzinie zabytkoznawstwa i konserwatorstwa, jak i w dziedzinie praktycznej konserwacji malarstwa i rzeźby. dążenia do pogłębienia specjalizacji w ramach procesu kształcenia znalazły odzwierciedlenie w przekształceniach struktury organizacyjnej Wydziału Sztuk Pięknych. W pierwszym etapie reorganizacji Katedry Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa, który miał miejsce w roku 1969 wydzielono Zakład Konserwatorstwa i Muzealnictwa. W wyniku podziału tej jednostki organizacyjnej w roku 1977 powstały Zakład Konserwatorstwa i Zakład Muzealnictwa. Od czasów swego powstania Zakład Konserwatorstwa pozostaje w strukturze Instytutu Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa. Zakładem kierowali kolejno: prof. Kazimierz Malinowski, doc. Marian Arszyński, prof. UMK, prof. dr hab. arch. Jan Tajchman, a od 2002 r. Janusz Krawczyk. Poza pracownikami etatowymi (wśród których byli m.in.: historyk urbanistyki i długoletni dyrektor Ośrodka Dokumentacji Zabytków prof. Wojciech Kalinowski, długoletni Generalny Konserwator Zabytków Bohdan Rymaszewski oraz historyk sztuki i konserwator architektury Eugeniusz Gąsiorowski), współpracowali z zakładem lub nadal współpracują wybitni specjaliści spoza Uczelni – jak np. dr Lucyna Czyżniewska, dr Lech Krzyżanowski, dr Andrzej Kostarczyk, dr Andrzej Michałowski, dr hab. Jan Salm, dr Karolina Zimna-Kawecka, mgr Barbara Werner.
