Nosiła wówczas nazwę Szkoły Sztuk Pięknych. Była instytucją prywatną, powołaną dzięki inicjatywie kilkunastu osób zaangażowanych w życie artystyczne kraju. Prace organizacyjne przy tworzeniu struktur i profilu szkoły trwały już od 1903 roku. Scenografia – plastyczna oprawa filmu, sztuki teatralnej, widowiska operowego, baletowego lub telewizyjnego. Składa się z dekoracji, kostiumów, rekwizytów, ch
arakteryzacji postaci i oświetlenia. Jest to: sztuka kształtowania przestrzeni teatralnej oraz plastyczne oprawy przedstawień, filmów; wizualna oprawa widowiska teatralnego, filmowego, telewizyjnego, baletowego itd. Absolwent powinien:
-posiadać wiedzę o technicznych i technologicznych aspektach twórczości scenograficznej,
-umieć korzystać z zasobów bibliotecznych i ikonograficznych,
-być przygotowany do samodzielnej pracy twórczej w interdyscyplinarnym zespole,
-posiadać gruntowną wiedzę z zakresu historii teatru i dramatu, historii sztuki i kostiumologii,
-posiadać umiejętności posługiwania się językiem specjalistycznym z zakresu sztuki, -technik scenicznych i medialnych,
-rozpoznawać epoki i style w architekturze, malarstwie, rzeźbie i meblarstwie,
-posiadać wiedzę o zasadach, technice i technologii materiałów stosowanych w sztukach pięknych,
-posiadać gruntowną wiedzę z zakresu rzemiosł teatralnych oraz technik i materiałów, w tym w obszarze mechaniki sceny i zasad oświetlenia scenicznego,
-umieć posługiwać się rysunkiem technicznym. PRZEDMIOTY:
-wiedza o sztuce,
- literaturze dramatycznej,
-kulturze materialnej i muzyce,
- podstawowe problemy plastyczne,
-techniki informatyczne w sztuce,
- podstawy scenografii, kostiumologia,
- tworzenie spektaklu teatralnego i filmu,
-interpretacja tekstów literackich,
- sztuka współczesna,
- projektowanie scenografii,
- projektowanie kostiumów,
-realizacja spektaklu teatralnego i filmu;
