Jego początki sięgają roku 1926, kiedy to powstał Instytut Aerodynamiczny. Przed II Wojną Światową ów instytut stworzył doświadczalne i teoretyczne podstawy dla późniejszych osiągnięć polskiego przemysłu lotniczego. Polscy inżynierowie mieli wówczas do dyspozycji 10 tuneli aerodynamicznych, a badania prowadzone w Instytucie Aerodynamicznym tworzyły zaplecze projektów i słynnych konstrukcji polskich samolotów uznawanych za nieustępujące najlepszym konstrukcjom światowym. Wydział Mechaniczny Energetyki i Lotnictwa powstał jesienią 1960 roku z połączenia Wydziału Mechaniczno-Konstrukcyjnego i Wydziału Lotniczego. Celem tej fuzji było stworzenie jednostki oferującej pełne wykształcenie na potrzeby jednej z ważniejszych wówczas gałęzi przemysłu – przemysłu lotniczego. Obecnie Wydział składa się z dwóch Instytutów: Instytutu Techniki Cieplnej (ITC) oraz Instytutu Techniki Lotniczej i Mechaniki Stosowanej (ITLiMS). ITLiMS założony w 1975 roku, przejął rolę dawnego Instytutu Aerodynamicznego. Zakres jego działalności naukowej i badawczej obejmuje aerodynamikę, systemy lotnicze, mechanikę, projektowanie maszyn, budowę i eksploatację samolotów i śmigłowców, teorię maszyn i robotów, problemy wytrzymałości materiałów i inżynierię materiałowa, a także biomechanikę, zagadnienia bezpieczeństwa maszyn i urządzeń i inne pokrewne dziedziny. Siedem katedr związanych z termodynamiką i energetyką oraz jeden zakład Polskiej Akademii Nauk utworzyło w 1961 roku Instytut Techniki Cieplnej. Do najważniejszych kierunków jego działalności naukowo-badawczej należą m.in. chłodnictwo i klimatyzacja, gospodarka energetyczna, inżynieria jądrowa, badania procesów spalania i wybuchów, wymiana ciepła, źródła i przetwarzanie energii, oraz fizyka plazmy.
