26/06/2013
“บทเรียนราคาแพงของนักกิจกรรม...ที่จะจำไปจนวันตาย”
เราอาจเคยได้ยินกันว่า “ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย เป็นช่วงชีวิตที่เราจะถวิลหามากที่สุด เมื่อเราจบออกมาแล้ว” อาจเป็นเพราะความอิสระเสรี ความสนุกสนาน มิตรภาพ และเป็นช่วงเวลาแห่งโอกาสที่สำคัญ โอกาสที่เราจะเลือก… เลือกที่จะใช้ชีวิตช่วงนั้นอย่างไร และเพื่ออะไร
นักศึกษาหลายคนใช้โอกาสนี้เข้าร่วมกิจกรรมระหว่างเรียนที่มีหลากหลายในรั้วมหาวิทยาลัย และด้วยมูลเหตุจูงใจที่แตกต่างกัน อาจเพราะอยากทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อนฝูง สนุกสนานเฮฮา บ้างก็อยากใช้กิจกรรมดังกล่าวพัฒนาทักษะตนเองเพื่ออนาคต และก็มีนักศึกษาไม่น้อย เลือกทำค่ายอาสาพัฒนาสร้างประโยชน์ให้กับสังคม
แต่ด้วยการขับเคี่ยวทางวัตถุและค่านิยมในสังคมปัจจุบัน ทำให้นักศึกษาหลายๆ คนเลือกทำกิจกรรม เพื่อการเพิ่มมูลค่าตนเองให้เป็นที่ต้องการของบริษัทห้างร้าน/องค์กรที่มีชื่อเสียง หรือที่เรียกกันว่า การอัพโปรไฟล์
เด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังแสวงหากิจกรรมชั้นยอดที่มีคุณค่าควรแก่การลงทุน ด้วยความต้องการลึกๆ ที่อยากจะเป็นคนเหนือคน เป็นคนที่องค์กรไหนๆ ก็อยากจะได้ตัวเข้าไปทำงาน จึงนำเขาไปสู่เส้นทางของการเป็นหัวหน้าชมรมค่ายพัฒนาขนาดใหญ่
เป้าหมายหนึ่งเดียวที่จะเป็นตัวชี้วัดความสำเร็จของเขา คือ การนำพาทีมของเขาขึ้นแท่นเบอร์หนึ่งในเวทีการประกวดต่างๆ หรืออีกนัยหนึ่งคือเขาต้องดำเนินโครงการพัฒนาชุมชนที่ดี มีประสิทธิภาพ และเกิดผลการพัฒนาอย่างโดดเด่น
เขาได้ทุ่มเทแรงกายแรงใจทำงานเหล่านั้นอย่างเต็มที่เพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่เขาตั้งไว้ โดยไม่ได้สนใจว่าเป้าหมายนั้นจะเป็นเป้าหมายที่สมาชิกทีมทั้งหมดต้องการด้วยหรือไม่ เพราะการที่จะให้นักศึกษาซึ่งมีหน้าที่หลักในการเรียนหนังสือมาทำงานพัฒนาชุมชนอย่างเต็มที่นั้น อาจจะเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ยากหากไม่มีกลไกการทำงานที่เหมาะสม
ความบ้าบิ่นของเขาที่มองแต่เป้าหมาย ทำให้สมาชิกทีมค่อยๆ หายหน้าไปเรื่อยๆ ผลที่ตามมาคือเขาต้องทำงานหนักขึ้นเพื่อให้มีผลงานออกมา นั่นหมายถึงการแลกมาซึ่งการขาดเรียน การละเลยการทำการบ้าน ตลอดจนความรับผิดชอบในการทำงานกลุ่มในชั้นเรียนอย่างเหมาะสม
จากเด็กหนุ่มเนื้อหอมที่ครั้งหนึ่งเมื่อถึงเวลาทำงานกลุ่มแล้วใครๆ ก็อยากได้เขาเข้าร่วมกลุ่มด้วย เพื่อนฝูงมากมายคบหาสมาคม แต่หลังจากที่เขาตัดสินใจเข้ามาทำกิจกรรม คนเหล่านั้นกลับเริ่มตีหน้าหายจาก จนเมื่อสำเร็จการศึกษาแล้ว ภาพที่หลงเหลืออยู่ในความทรงจำของเพื่อน คือ “คนเก่งที่มองแต่ประโยชน์และความต้องการของตนเองเป็นที่ตั้ง”
คำถามสำคัญจากเรื่องนี้ ก็คือ เขาได้เรียนรู้อะไรจากการทำกิจกรรมนี้บ้าง? และ มันคุ้มค่ากับสิ่งที่เขาลงทุนไปในวันนั้นจริงๆ หรือ?
จากเรื่องจริงของ “คนคุ้นเคย”
