มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ก่อตั้งขึ้นโดยยึดมั่นในปณิธานการผลิตบัณฑิตเพื่อรับใช้สังคมและประชาชน ลักษณะเด่นของหลักสูตรมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในช่วงแรกที่เรียกกันว่า หลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิตก็คือ การเป็นหลักสูตรที่ศึกษาครอบคลุมศาสตร์สาขาต่างๆ มากกว่าหนึ่งสาขา ซึ่งเอื้ออำนวยให้บัณฑิตมีองค์ความรู้และมุมมองที่กว้างขวาง และสามารถนำไปประยุกต์เข้ากับการทำงานที่หลากหลาย รวมทั้งมีพื้นฐานความรู้ที่เพียงพอในการศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น
ในปัจจุบัน มหาวิทยาลัยชั้นนำในต่างประเทศหลายแห่งได้จัดให้มีการเรียนการสอนในหลักสูตรระดับปริญญาตรี สาขาวิชาปรัชญา การเมือง และเศรษฐศาสตร์ (Philosophy, Politics and Economics – PPE) โดยมุ่งหวังให้นักศึกษามีความรู้และทักษะทางความคิดที่เท่าทันกับความเปลี่ยนแปลงของโลกยุคปัจจุบันซึ่งมีความซับซ้อน (complexity) และการพึ่งพากันและกัน (interdependency) และจำเป็นต้องอาศัยความรู้จากศาสตร์ต่างสาขาที่เป็นสหวิทยาการ (interdisciplinary) มาประยุกต์ใช้ในการทำความเข้าใจ วิเคราะห์ และแก้ปัญหาของสังคมและประเทศ
เมื่อพิจารณาจากปณิธานเมื่อแรกตั้งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รวมถึงความจำเป็นในโลกปัจจุบันตามที่กล่าวมาข้างต้น วิทยาลัยสหวิทยาการจึงเห็นควรจัดให้มีหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาปรัชญา การเมือง และเศรษฐศาสตร์ ขึ้น โดยจุดเด่นของหลักสูตรคือ การบูรณาการองค์ความรู้ของศาสตร์แขนงต่างๆ เข้ามาในการเรียนการสอน เพื่อสร้างบัณฑิตที่มีความรู้และความเข้าใจสภาวะของโลกยุคปัจจุบัน ทั้งในทางการเมือง เศรษฐกิจ กฎหมาย และพื้นฐานทางปรัชญา ตลอดจนเผยแพร่องค์ความรู้ที่มีลักษณะสหวิทยาการให้เท่าทันกับกระแสการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น รวมทั้งประยุกต์ใช้ความรู้ดังกล่าวเพื่อการพัฒนาและแก้ไขปัญหาต่างๆ ของประเทศ
