05/10/2026
РӮЗИ ЗАБОНИ ДАВЛАТӢ – РАМЗИ ҲАСТИИ МИЛЛАТ, ИФТИХОРИ ТАЪРИХӢ ВА ПОЯИ ДАВЛАТДОРИИ МИЛЛӢ
“Забони давлатӣ яке аз рукнҳои асосии давлатдории миллист, ки дар пойдорӣ ва суботи давлати миллӣ мақому нақши муҳим дорад ва аз ҳамин хотир аст, ки мо дар Тоҷикистон забони миллатро ҳастии миллат ва бунёду пояи давлат эълон кардаем”.
Эмомалӣ Раҳмон
Забон ҳастии миллат, оинаи таърих, таҷассумгари фарҳанг ва муҳимтарин василаи ифодаи андешаи инсон мебошад. Барои миллати тоҷик забон танҳо воситаи муошират нест, балки ганҷинаи бебаҳои маънавӣ, рукни муҳими худшиносии миллӣ, пайванди ногусастании наслҳо ва яке аз асосҳои давлатдории миллӣ ба ҳисоб меравад. 5-уми октябр дар ҳаёти сиёсӣ, фарҳангӣ ва маънавии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун Рӯзи забони давлатӣ мақоми хосса дорад. Ин сана барои ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон рӯзи арҷгузорӣ ба забони модарӣ, эҳтиром ба таъриху фарҳанги миллӣ ва ифтихор аз мероси бузурги ниёгон мебошад. Рӯзи забони давлатӣ моро водор месозад, ки на танҳо дар бораи забон сухан гӯем, балки ба масъалаи ҳифз, рушди минбаъда, истифодаи дуруст ва баланд бардоштани мақоми забони тоҷикӣ дар ҷомеаи муосир масъулиятшиносона муносибат намоем. Дар таърихи инсоният забон яке аз муҳимтарин омилҳои ташаккули миллатҳо ба ҳисоб меравад. Миллат тавассути забони худ хотираи таърихӣ, арзишҳои фарҳангӣ, расму оин, ҷаҳонбинӣ ва таҷрибаи зиндагии худро аз як насл ба насли дигар интиқол медиҳад. Забон он пайванди муқаддасест, ки гузаштаи миллатро ба имрӯз ва имрӯзро ба оянда мепайвандад. Агар таърих хотираи миллат бошад, забон воситаи зинда нигоҳ доштани ҳамин хотира мебошад. Агар фарҳанг рӯҳи миллат бошад, забон ифодаи зиндаи ин рӯҳ аст. Барои ҳамин, ҳифзи забон маънои ҳифзи хотираи таърихӣ, фарҳанг ва худшиносии миллиро дорад. Маҳз тавассути забони модарӣ инсон аввалин суханро меомӯзад, муҳаббати модарро эҳсос мекунад, мафҳуми Ватанро дарк менамояд ва бо арзишҳои маънавии ҷомеа шинос мешавад. Аз ин ҷиҳат, забони модарӣ барои ҳар инсон арзиши хос ва муқаддас дорад.
Забони тоҷикӣ дорои таърихи бисёр ғанӣ буда, дар тӯли садсолаҳо бо фарҳанг, адабиёт, илм ва маънавиёти мардуми тоҷик робитаи ногусастанӣ доштааст. Таърихи забони мо бо мероси бузурги фарҳангии ниёгон пайванди амиқ дорад. Дар давраҳои гуногуни таърихӣ забони форсии тоҷикӣ ҳамчун забони адабиёт, илм, фарҳанг ва баёни андешаҳои фалсафӣ нақши муҳим бозидааст. Яке аз давраҳои дурахшони рушди фарҳангу адабиёти тоҷик ба давлати Сомониён иртибот дорад. Дар ин давра барои рушди забон ва адабиёт шароити мусоид фароҳам омад ва устод Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ ҳамчун яке аз бузургтарин суханварони адабиёти форсу тоҷик ба арсаи фарҳанг ворид гардид. Пас аз Рӯдакӣ садҳо адиб, донишманд, файласуф ва мутафаккир бо осори худ забони моро ғанӣ гардониданд. Абулқосим Фирдавсӣ, Носири Хусрав, Умари Хайём, Саъдӣ, Ҳофиз, Камоли Хуҷандӣ, Абдураҳмони Ҷомӣ ва дигар бузургони илму адаб осори гаронбаҳое офариданд, ки то имрӯз аҳамияти бузурги маънавӣ ва фарҳангии худро нигоҳ доштаанд.
Аз ҷумла, «Шоҳнома»-и Абулқосим Фирдавсӣ на танҳо шоҳкории адабиёти форсу тоҷик, балки як сарчашмаи бузурги ҳифзи хотираи таърихӣ, арзишҳои ахлоқӣ, ватандӯстӣ ва ҷаҳонбинии мардум мебошад. Мероси Рӯдакӣ, Фирдавсӣ, Носири Хусрав, Саъдӣ, Ҳофиз, Камол ва Ҷомӣ нишон медиҳад, ки забони тоҷикӣ қобилияти ифодаи нозуктарин эҳсосоти инсонӣ, андешаҳои баланди фалсафӣ, масъалаҳои ахлоқӣ, иҷтимоӣ ва илмиро дорад. Аз ҳамин ҷиҳат, забони тоҷикиро метавон яке аз муҳимтарин ганҷинаҳои маънавии миллати тоҷик номид.
Яке аз хусусиятҳои барҷастаи забони тоҷикӣ дар он ифода меёбад, ки он дар тӯли асрҳо забони шеъру адаб, хирад, маърифат ва андешаи баланди инсонӣ будааст. Забони Рӯдакӣ моро ба зебоӣ ва умеди зиндагӣ раҳнамун месозад. Забони Фирдавсӣ рӯҳи ватандӯстӣ, далерӣ ва ҳифзи арзишҳои миллиро таҷассум менамояд. Забони Носири Хусрав инсонро ба дониш, хирад ва маърифат даъват мекунад. Забони Саъдӣ инсонгароӣ ва ахлоқи ҳамидаи инсониро васф менамояд.
Забони Ҳофиз бо зебоӣ, ишқ, ирфон ва маънавиёти инсонӣ пайванд дорад. Забони Ҷомӣ бошад, саршор аз маърифату ахлоқ ва андешаҳои фалсафию ирфонӣ мебошад. Ҳамин мероси бузурги адабӣ забони тоҷикӣро ба яке аз сарватҳои муҳими фарҳангии миллати мо табдил додааст. Забон дар ташаккули давлатдорӣ низ нақши бузург дорад. Давлати миллӣ бе арзишҳои миллӣ, аз ҷумла забони миллӣ, наметавонад ҳувияти комили худро нигоҳ дорад. Дар давлати соҳибистиқлол забони давлатӣ яке аз воситаҳои асосии фаъолияти мақомоти давлатӣ, коргузорӣ, таҳияи санадҳои расмӣ, маориф, илм, фарҳанг ва дигар соҳаҳои ҳаёти ҷамъиятӣ мебошад. Аз ин рӯ, мақоми забони давлатӣ танҳо арзиши фарҳангӣ надорад, балки дорои аҳамияти сиёсӣ, ҳуқуқӣ ва давлатӣ мебошад. Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон мақоми забони давлатӣ дар сатҳи олии ҳуқуқӣ Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон муқаррар шудааст. Моддаи 2-и Конститутсия бевосита муқаррар менамояд «Забони давлатии Тоҷикистон забони тоҷикӣ аст». Ҳамзамон, Конститутсия муқаррар менамояд, ки забони русӣ ҳамчун забони муоширати байни миллатҳо амал мекунад ва ҳамаи миллатҳо ва халқиятҳои дар Тоҷикистон зиндагидошта ҳуқуқ доранд аз забони модариашон озодона истифода намоянд. Ин меъёр аҳамияти муҳим дорад, зеро он аз як тараф мақоми забони тоҷикиро ҳамчун забони давлатӣ мустаҳкам менамояд ва аз тарафи дигар ҳуқуқи истифодаи забонҳои модарии дигар миллату халқиятҳоро эътироф мекунад. Яъне сиёсати забонии давлат ҳамзамон ба таҳкими забони давлатӣ ва эҳтироми гуногунзабонӣ асос меёбад.
Қадами муҳими ҳуқуқӣ дар роҳи ҳифз ва рушди забони давлатӣ қабули Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» аз 5 октябри соли 2009, №553 мебошад. Қонун вазъи ҳуқуқии забони давлатиро муайян намуда, истифодаи онро дар Ҷумҳурии Тоҷикистон танзим мекунад. Тибқи қонун, забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон забони тоҷикӣ мебошад. Қонун инчунин муқаррар менамояд, ки ҳар як шаҳрванди Ҷумҳурии Тоҷикистон вазифадор аст забони давлатиро донад ва давлат истифода, ҳимоя ва рушди онро таъмин менамояд. Қонун доираи истифодаи забони давлатиро васеъ муайян мекунад. Забони давлатӣ дар соҳаҳои сиёсӣ, иҷтимоӣ, иқтисодӣ, илмӣ ва фарҳангӣ истифода мешавад. Риояи қоидаҳои имло ва аломатҳои китобат ҳангоми истифодаи забони давлатӣ низ ҳатмӣ мебошад. Мавқеи забон дар низоми давлатӣ аз он низ бармеояд, ки коргузории мақомоти қонунгузор, иҷроия ва судӣ ба забони давлатӣ сурат мегирад ва санадҳои меъёрии ҳуқуқӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ба забони давлатӣ таҳия ва қабул карда мешаванд. Ҳамин тавр, забони тоҷикӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон на танҳо арзиши маънавию фарҳангӣ, балки мақоми мушаххаси ҳуқуқӣ ва функсияи муҳими давлатӣ дорад.
5-уми октябр дар таърихи ҳуқуқии забони тоҷикӣ санаи махсус мебошад. Маҳз 5 октябри соли 2009 Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» қабул гардид. Аз ин рӯ, таҷлили Рӯзи забони давлатӣ бо таҳкими заминаҳои ҳуқуқии забони тоҷикӣ дар даврони истиқлолияти давлатӣ иртиботи амиқ дорад. Ин рӯз барои ҷомеа имконият медиҳад, ки ба таърихи забони миллӣ назар афканда, мақоми ҳуқуқии он, масъалаҳои рушди забон, фарҳанги истифодаи забони адабӣ ва масъулияти шаҳрвандиро дар назди забони давлатӣ боз ҳам бештар дарк намояд. Рӯзи забони давлатӣ, пеш аз ҳама, рӯзи эҳтиром ба забон ва арҷгузорӣ ба мероси ниёгон мебошад. Истиқлолияти давлатӣ барои рушди забони тоҷикӣ имкониятҳои нави сиёсӣ, ҳуқуқӣ ва фарҳангӣ фароҳам овард. Дар давлати соҳибистиқлол масъалаи забони миллӣ дигар танҳо масъалаи фарҳангӣ нест. Он ба яке аз самтҳои муҳими сиёсати давлатӣ ва давлатсозӣ табдил меёбад. Дар даврони истиқлолият барои рушди забони давлатӣ дар соҳаҳои маориф, илм, фарҳанг, коргузорӣ, фаъолияти мақомоти давлатӣ ва дигар бахшҳои ҳаёти ҷомеа заминаҳои ҳуқуқӣ ва ташкилӣ фароҳам оварда шуданд. Дар ин раванд таваҷҷуҳи пайваста ба забон, фарҳанг ва худшиносии миллӣ дар сиёсати давлатӣ аҳамияти махсус дорад. Пешвои маҳбуби миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар масъалаҳои ҳифзи арзишҳои миллӣ, рушди забони давлатӣ ва баланд бардоштани худшиносии миллӣ пайваста таъкид менамоянд. Забон дар шароити истиқлолият ба яке аз рамзҳои муҳими соҳибдавлатӣ ва худшиносии миллӣ табдил ёфтааст.
Худшиносии миллӣ бе эҳтиром ба забони модарӣ комил буда наметавонад. Вақте инсон забони модарии худро меомӯзад, ӯ танҳо калимаҳо ва қоидаҳои грамматикиро аз худ намекунад. Ӯ бо таърих, адабиёт, фарҳанг, ҷаҳонбинӣ ва арзишҳои маънавии халқи худ шинос мешавад. Аз ин рӯ, омӯзиши забони тоҷикӣ ҳамзамон омӯзиши таърихи миллат аст. Забон моро ба гузашта мепайвандад, дар имрӯз муттаҳид месозад ва ба оянда роҳнамоӣ мекунад. Ҳар як калимаи забони модарӣ метавонад хотираи як давраи таърихӣ, таҷрибаи як насл ва андешаи як фарҳангро дар худ нигоҳ дорад. Дар асри XXI забон бо равандҳои ҷаҳонишавӣ, рушди технология ва рақамикунонӣ рӯ ба рӯ мебошад. Имрӯз забон танҳо дар китобу рӯзнома истифода намешавад. Он бояд дар компютер, интернет, шабакаҳои иҷтимоӣ, барномаҳои мобилӣ, зеҳни сунъӣ, илм, технология ва иқтисоди рақамӣ низ мавқеи устувор дошта бошад. Аз ин рӯ, ҳадафи мо набояд танҳо нигоҳ доштани забони тоҷикӣ бошад. Мо бояд онро ба талаботи замони муосир мутобиқ намуда, барои рушди истилоҳоти илмӣ, ҳуқуқӣ, иқтисодӣ ва технологӣ заминаи мусоид фароҳам оварем. Забони тоҷикӣ бояд забони илм ва технология, дониш ва инноватсия, ҳуқуқ ва иқтисоди муосир бошад. Дар баробари ин, омӯхтани забонҳои хориҷӣ низ барои ҷавонон зарур аст. Донистани забонҳои дигар набояд рақиби забони модарӣ бошад. Баръакс, донистани забонҳои хориҷӣ метавонад ба муаррифии таърих, фарҳанг ва забони тоҷикӣ дар арсаи байналмилалӣ мусоидат намояд.
Ҳифзи забон танҳо вазифаи давлат нест. Қонун заминаи ҳуқуқиро фароҳам меорад, давлат барои рушди он шароит муҳайё мекунад, аммо истифодаи дурусти забон масъулияти ҳар як шаҳрванд низ мебошад.
Ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон бояд забони давлатиро донад ва ба он эҳтиром гузорад, қоидаҳои забони адабиро риоя намояд, дар ҳуҷҷатҳои расмӣ забони давлатиро дуруст истифода барад, дар муҳити илмӣ ва таълимӣ ба рушди забони тоҷикӣ мусоидат намояд, фарҳанги сухан ва навиштори дурустро риоя кунад, осори адабӣ ва мероси хаттии ниёгонро омӯзад, барои рушди истилоҳоти илмӣ ва касбӣ саҳм гузорад, дар фазои интернет ва шабакаҳои иҷтимоӣ низ ба забони тоҷикӣ эҳтиромона ва босаводона муносибат намояд. Ин масъулият махсусан барои ҷавонон муҳим мебошад, зеро маҳз онҳо соҳибони фардои забонанд. Мо забонро аз гузаштагон ба мерос гирифтаем. Онҳо онро дар давоми садсолаҳо нигоҳ дошта, бо осори адабӣ, илмӣ ва фарҳангии худ ғанӣ гардониданд. Имрӯз навбати мост, ки ин мероси бузургро ба наслҳои оянда бо ҳолати боз ҳам ғанитар супорем. Мо бояд чунин муҳите фароҳам оварем, ки кӯдак аз хурдӣ ба забони тоҷикӣ меҳр варзад, донишҷӯ бо он илм омӯзад, олим бо он тадқиқот анҷом диҳад, ҳуқуқшинос бо он қонун таҳия намояд, рӯзноманигор бо он андешаи ҷомеаро баён кунад ва мутахассиси муосир бо он дар ҷаҳони технология фаъолият намояд. Забони зинда забонест, ки дар тамоми соҳаҳои ҳаёти ҷомеа истифода мешавад ва ҳамқадами замон пеш меравад.
Рӯзи забони давлатӣ барои миллати тоҷик танҳо як ҷашни тақвимӣ нест. Ин рӯз рӯзи таърих, фарҳанг, худшиносӣ, давлатдорӣ ва масъулияти миллӣ мебошад. Забони тоҷикӣ дар тӯли таърихи дароз роҳи пурпечутобро тай намуда, бо осори бузурги Рӯдакӣ, Фирдавсӣ, Носири Хусрав, Саъдӣ, Ҳофиз, Камоли Хуҷандӣ, Ҷомӣ ва дигар бузургони илму адаб ғанӣ гардидааст. Имрӯз ин забон дар Ҷумҳурии Тоҷикистон мақоми олии ҳуқуқӣ дорад. Конститутсия онро забони давлатии Тоҷикистон эътироф кардааст ва Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» мақоми ҳуқуқӣ ва тартиби истифодаи онро дар соҳаҳои гуногуни ҳаёти давлат ва ҷомеа муайян менамояд. Аз ин рӯ, эҳтиром ба забони давлатӣ танҳо эҳтиром ба калимаҳо нест. Ин эҳтиром ба таърих, фарҳанг, давлат, миллат ва ояндаи кишвар мебошад. Мо бояд забони тоҷикиро ҳамчун яке аз бузургтарин сарватҳои миллӣ ҳифз намоем, онро дуруст истифода барем, ба талаботи илму технологияи муосир мутобиқ созем ва барои рушди минбаъдаи он саҳми арзанда гузорем. Забон моро ба гузаштагони бузургамон мепайвандад, моро ҳамчун миллат муттаҳид месозад ва барои сохтани ояндаи шоиста замина фароҳам меорад. Забони тоҷикӣ забони таърихи пурифтихор, фарҳанги безавол, адабиёти бузург ва давлатдории соҳибистиқлол аст.
Ҳифзи забон ҳифзи миллат аст.
Рушди забон рушди фарҳанг аст.
Эҳтироми забон эҳтироми таърих ва Ватан аст. Рӯзи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон муборак бод!
Самандарзода Фаридун — муовини декан оид ба корҳои тарбиявии факултети фаъолияти бонкии ДБССТ