02/07/2026
ДСХ: Баргузории ҳамоиш оид ба ташаббусҳои байналмилалии Ҷумҳурии Тоҷикистон
Дар Донишкадаи саноат ва хизматрасонӣ бо иштироки роҳбарият, мудирони кафедраҳо, омӯзгорон ва кормандони сохторҳои гуногун ҷамъомади илмӣ-маърифатӣ бахшида ба ташаббусҳои байналмилалии Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баргузор гардид.
Ҳамоиш ба баррасии пешниҳоди нави Ҷумҳурии Тоҷикистон – «Даҳсолаи байналмилалӣ оид ба таҳкими сулҳ барои наслҳои оянда (солҳои 2027–2036)», ки аз ҷониби Пешвои миллат дар минбарҳои бонуфузи байналмилалӣ пешниҳод гардидааст, бахшида шуда, ҳадафи он тавзеҳи аҳамияти ин ташаббуси муҳим ва нақши он дар таҳкими сулҳу суботи ҷаҳонӣ буд.
Ҷамъомадро ректори донишкада Мухторова М. ифтитоҳ намуда, зикр кард, ки сиёсати хориҷии Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти роҳбарии Пешвои миллат муҳтарм Эмомалӣ Раҳмон ҳамеша ба таҳкими сулҳ, субот, ҳамдигарфаҳмӣ ва ҳамкории созандаи байни давлатҳо равона гардидааст. Таъкид шуд, ки ташаббусҳои ҷаҳонии Тоҷикистон, аз ҷумла дар самти обу иқлим ва ҳоло пешниҳоди «Даҳсолаи байналмилалӣ оид ба таҳкими сулҳ барои наслҳои оянда», аз нуфуз ва мавқеи баланди кишвари мо дар ҷомеаи байналмилалӣ шаҳодат медиҳанд.
Сипас, муовини ректор оид ба корҳои таълим Мингбоев Ш. дар мавриди аҳамияти ташаббуси мазкур суханронӣ намуда, иброз дошт, ки таҳкими фарҳанги сулҳ ва таҳаммулгароӣ яке аз омилҳои асосии рушди устувори ҷомеа маҳсуб ёфта, муассисаҳои таҳсилоти олӣ дар ин самт рисолати муҳим доранд. Ӯ таъкид намуд, ки ҷавонон бояд дар рӯҳияи ватандӯстӣ, эҳтиром ба арзишҳои миллӣ ва умумибашарӣ, таҳаммулпазирӣ ва масъулияти шаҳрвандӣ тарбия ёбанд.
Дар идомаи ҳамоиш сардори шуъбаи тарбия Дониёрова Ф. вобаста ба аҳамияти ташаббуси Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон маърӯза намуда, таъкид кард, ки сулҳу субот неъмати бузургтарини инсоният буда, ҳифзу таҳкими он вазифаи ҳар як шаҳрванди ҷомеа мебошад. Ӯ қайд намуд, ки пешниҳоди эълони «Даҳсолаи байналмилалӣ оид ба таҳкими сулҳ барои наслҳои оянда (2027–2036)» ба таҳкими ҳамкориҳои байналмилалӣ, густариши фарҳанги сулҳ, пешгирии низоъҳо ва тарбияи насли оянда дар рӯҳияи ҳамдигарфаҳмӣ ва ҳамзистии осоишта мусоидат хоҳад кард.
Дар ҷараёни ҷамъомад иштирокчиён доир ба аҳамияти ташаббуси мазкур мубодилаи афкор намуда, онро ҳамчун иқдоми саривақтӣ ва муҳим барои ҷомеаи ҷаҳонӣ арзёбӣ карданд. Зикр гардид, ки имрӯз, дар шароите ки ҷаҳон бо таҳдидҳои гуногун, аз ҷумла низоъҳои мусаллаҳона, ифротгароӣ ва дигар хатарҳои глобалӣ рӯ ба рӯ мебошад, пешбурди ташаббусҳои сулҳофарин аҳамияти хосса касб мекунад.
Дар фарҷоми ҳамоиш таъкид гардид, ки ҳайати омӯзгорону кормандони Донишкада ташаббусҳои байналмилалии Пешвои миллатро пурра ҷонибдорӣ намуда, минбаъд низ барои тарғиби арзишҳои сулҳ, ваҳдати миллӣ, таҳаммулгароӣ, ватандӯстӣ ва баланд бардоштани маърифати шаҳрвандии ҷавонон фаъолияти худро густариш хоҳанд дод. Иштирокчиён чунин ҷамъомадҳоро барои баланд бардоштани сатҳи огоҳии сиёсиву ҳуқуқии омӯзгорону донишҷӯён муҳим арзёбӣ намуда, омодагии худро барои саҳмгузорӣ дар татбиқи ҳадафҳои созандаи давлат ва Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон изҳор намуданд.